Dünüm,günüm...
Varım,yoğum...
Sesim,nefesim...
Elif'im...
Eren'im...
Sevdiğim,sevdiceğimsin...

Acıda,tatlıda,gizlide,saklıda..
Sevgin de,hüznün de seninleyiz...

Doğum günün kutlu olsun koca yürekli adam!:)

ROMEO!

Tarih:09.03.2011...Kar var şehrimde!..

Ve tanıştırayım; Bay Romeo!..bizim bahçede!:)))

BURUN DİKİ!

Şöyle uzun,uzun anlatsam....
Uzun,uzun dinlese,bıkmasa,anlasa?..
Şöyle kısa,kısa konuşsa...
Kıssadan hisse çıkarsa?..

Uyusam,uyansam herşey yine eskisi gibi olsa!
Silsem...
Ardımda hiç bir karalama bırakmadan yeniden başlasam hayata...

Hayatımı değiştirecek diye okuduğum kaçıncı kitap bu?!
Palavra!
Hepsi korsan bunların,hepsi hikaye,hepsi kurgu!

Söylenmemiş sözlerim var...
Sabırlıyım...Sabırlıyım...Sabırlıyım....

Bir de,sabrımla,selametim ne zaman vuslata erecek onu bilseydim?!
Ya da vuslata erdi de, ben mi fark edemedim?
Tek bildiğim;Yalnızlığa direne,direne sonunda ona da alıştım ve belki de sevdim.

Eee hadi bakalım... Geç kalmıştın hüznüm!..Çekinme lütfen rahat ol, bugün dükkan yine senin!

NİYET...

Niyet:Sakin,kendime ait bir gün...

İyi Niyet:Ama bugün Kandil önce babama yemek götüreyim sonrada onu alıp anneme mezarlığa gideriz,
malum 'beklerler' derler...(Gittik,okuduk,ayrıldık,evlerimize geldik.)

İnsaNiyet:Canım,az önce babam aradı, evde ayağı kaymış düşmüş,kötüymüş,çocuklar evde ben gidemiyorum,sen bir gidebilir misin?...Tabii ki! Hemen gidiyorum!Hay Allah!.. (Gitti,hastane dr.film vs.sonuç:kırık bir omuz,5 hafta alçı :(
Şükür;Daha kötüsü olabilirdi?

MemnuNiyet:Ah kızım,(oğlum) hakkını helal et,iki çocuk,evin yerin,onca işin arasında birde beni düşünüyorsun,ne kadar yorulduğunu biliyorum,hiç dinlenemeden bir de ben?:( Allah razı olsun senden!

Art Niyet: Eee tabii o kadar dertlenir,birde üstüne yoruldum,sıkıldım,ah benim sevdalı başım,ah benim dünya telaşım,ah yalnızlığım vs.vs.yazarsan,söylersen olacağı bu!...Allahın sopası için lütfen TIK! 

HakkaNiyet:Duyan arayan,halimi bilen,hak veren,tanıyan,seven;Çok geçmiş olsun!Yapacağımız bir şey olursa bir telefona bakar biliyorsun!

EmNiyet:Bir süre bende,güvende:)

Şimdi: tek isteğim;Sıradan basit bir gün ve sümbül kokusu.

YAŞAMAK GÜZEL ŞEY,ÇOK GÜZEL ŞEY DOĞRUSU!

Geçip gideeeen....Zamanlarııı....Bir yerlerde bulsaaam?

Nihayetinde sayılı gün geldi geçti.

Tabii bu arada;evde atraksiyon bol olunca ve de çocuk olunca ev de aldı başını gitti...Ne yapılan kalıyor,ne temizlik bitiyor...

Misafir,gelen,giden...Yardımcım rahatsız gelemedi,

iş başa düştü,oradan kola,koldan bacağa,bacaktan  da ayağa düştü...Ayaklarım çok ağrıdı.

Ne iş bitti,ne ev toplandı?...Ne eğlence bitti?:)

Onun yerine;

Benim omuz ağrılarım arttı,sağ bileğim incindi...

Evde mutlu çocuklu ve miss gibi kek kokulu olacağız diye yaptığımız ve büyük kısmını benim yediğim abur cubur sayesinde şu dünyada biraz daha ağırlığım oldu!?

Ev hala dağınık ama bana bir rahatlık,bir umursamazlık,bir kabullenmişlik geldi?

Ha tabi birde yüzümde sabit anlamsız bir gülümseme hali?:))

Beni tanıyanlar buna birisi/birileri sebep diyooooor?:P

Çocuklar?

Çocuklar iyi çok şükür!

Bazen Yüz boyadık...Yüz göz olduk...Yüz bulduk...Yüzsüz olduk:))

Bazen büyüdük bıyıklı sakallı adam olduk!Bazen uzattık saçları rapunzel misali güzel olduk!

Bazen çıktık bahçeye,kurduk çadırımızı,evcilik oynadık,top oynadık,güneşle güldük,güzelleştik...

Onları mı eyledim mutlu ettim? Yoksa kendimi mi bilemedim zira sanırım ben onlardan daha çok eğlendim:))

Genel olarak iyiydik ama yine de?; 2 insan evladı 5 dk. boşta kalınca;

'çok sıkıldım ben? Ne yapacağım şimdi?Ne kadar sıkıcı,kötü bir tatil geçiriyorum!Bugün hayatımın en kötü günüüüüü!''

diye çemkirir mi?!!!El insaf!:)) Memnuniyetsiz müşteri bunlar!Canlarım,kuzucuklarım benim:))

PS:Bu arada,kalan son 2 gün takvim de özenle işaretlendi ve hatta kalplerle süslendi:)))

ÇOK GÜZEL ŞEY

Yaşamak güzel şey doğrusu...

Üstelik hava da güzelse hele,

gücün
kuvvetin yerindeyse
elin ekmek tutmuşsa birde

hele tertemizse gönlün
hele kar gibiyse alnın
yani kendinden korkmuyorsan
kimseden korkmuyorsan dünyada

iyi günler bekliyorsan hele....iyi günlere inanıyorsan....üstelik hava da güzelse...Yaşamak güzel şey,Çok güzel şey doğrusu!   /  Melih Cevdet Anday

MUTLU BİR HAFTA SONU OLSUN BLOGCUM:)

HEPSİ BU!

Hayata şöyle bir göz attım,derin bir sessizlik oldu....Ve o derin sessizliği kalbimin sızısı bozdu...

Kafam karma karışık...

İnsanı en çok üzen yine kendisi biliyorum ama düşünmeden de edemiyorum,düşünmeden durabilsem ruhuma nefes aldırabileceğim ya! Ne mümkün!Ben saymayı bıraktım artık...

Kimbilir kaç kere yaraladım kalbimi...

Elde olmayan sebeplerle,elden bir şey gelmeyen insan ilişkileri hakkın da;

Başka türlü olabilecek nice durum için yüzlerce olasılık hesapları yapmaktan yorgun...

'Ama'lar ile 'keşke'leri çarpıştırmaktan bitap...

Ondan,bundan,şundan duyduğum incitici sözleri, tasnifleyip düzenlemekten bıkmış bir haldeyim.

Sözler söylenir,hükümler verilir,

değerler biçilir... Bazen üst üste gelir,bazen üstü kapalı geçiştirilir.

Çünkü geçte olsa bilirim,canımı acıtmam;bir başkası hakkında ancak bu dünya hayatında hükümde bulunabilir insan ve hükmüde sadece onu bağlar!

Ne yapsanız,ne deseniz o an için boş gelir....Bomboş

O boşluk ki; İnsan olmanın bir başka haline...Acizliğime ilaç gibi gelir.

Peki;İçimdeki boşluğu yazmakla doldurabilir miyim?

Sahip olamayacaklarıMı/olamayacaklarıNı düşünmekten,kendimi geçip,onlar içinde üzülmekten,

yaşanması olası nice mutlu tasviri boşluklara çizmekten ve körolası nice yoksunluğa sızlanmaktan kalbim acıdı...Öylesine ağır,öylesine ezici,öylesine acımazsız,öylesine zor ki...Acıdı,kanadı...Kanadı,acıdı...

Acıyan yerlere işaret koydum,koydum ki;bir daha kimse üstüne basmadı?..

Malum kuluz,kusurluyuz...Ne demeli?Nasıl davranmalı?Kalbi katılaştırmadan nasıl dayanmalı?Empati

yapmaktan,kendimi başkalarının yerine koymaktan, kendi hayatımı yaşayamaz oldum sanki?..

Az şikayetçi çokca memnunum aslında bu durumumdan...İyi tarafını düşün,diğer yönünüde gör her davranışın,her ilişkinin her sözün...Gör ki;Çeşnisi olsun hayatının!Yoksa ne o öyle tatsız tuzsuz!dertsiz kedersiz?!Ha tabi masumiyeti korumak var bir de...En azından kalan kısmını.('Masum değiliz hiç birimiz' ah buraya nasılda yakışırdı....Yaradan'ın yarattıkları içinde en çok merhamet ettiği insan iken, neden kendime bu merhametsizliğim?)

Tüm hoyrat ellere rağmen tutunuyorum hayata,umut ediyorum,seviyorum,şükrediyorum,kederin içindeki mutluluk kırıntılarını arıyorum....Çoğu zaman buluyorum...Bulduklarımı biriktiriyorum-zira onlar çok kıymetli,ince bir işciliğin ve sabrın sonucunda ulaşılan mutluluklar-zor zamanlar için saklıyorum.

(Peki bu beylik cümlelerimin ne kadarını hayatıma uyguluyorum!?)

Çünkü yaralarımla mutlu olmayı seviyorum sanırım...Budur durum.

Bir kitapta okumuştum;'Mutsuzluk kendine alışmaktır,kendini kanıksamaktır'

Henüz kendime alışmadım,alışsam böyle oturup saatlerce tırmalarmıyım hayatı,kendimi!?

O vakit demektir ki mutluyum!

Belkide hepimize hayat boyu inanacağımız bir yalan armağan etmişler...Adını mutluluk koymuşlar...

Sonra da onu şarta bağlamışlar!..Olmazsa,olmazlarını sıralamışlar!

Ah o ilk şart!latanı bir bulsam!?

Hayat işte! Öyle veya böyle gelip geçecek...

Sonra bir gün bir melek gelecek ve süre doldu diyecek...Hepsi bu!

Ps:Dün akşam bir haber aldım.Kötü değil ama eksik;İçinde ben yokum...

Onca çabama,duama vs.ye rağmen,toparlayıp,iyileştiremediğim,birleştiremediğim kalan sağlarımdan biri hk.da....Tabii gece uyku tutmadı,kurdum da kurdum,yazdım da yazdım...Yazmak benim içimdeki basıncı düşürüyor.Patlatmıyor!..Sakin sessiz devam edebiliyorum hayata.

Sonra bu sabah bir telefon konuşması?Bu kadar mı 'düz' olur herşey!..Bu kadar mı yolunda?

Boşuna uykusuz kalmışım yazık bana!?..'Kendim ettim, kendim buldum' olsun bu yazının diğer adı da!

Ps:Müzik,piyano ve Amelie bugün bana ilaç!Ses please!

MUTLULUK NEYDİ? :))

MUTLULUK NEYDİ??

MUTLULUK ELBETTEKİ EMEKTİ....

AMA BAZEN SADECE

'YAVRUUUUM'

DİYEREK SARILDIKLARINA BAKMAK VE ŞÜKÜRLERİNE ŞÜKÜR EKLEMEKTİ:))))

Tarih: 28.01.2011....Zuzularım ilk karnelerini aldı.
Saat: 17:40...Zuzuların Annesi mutluluktan ağladı:))

Bugün başka post yazmayacaktım oysa,mutlu hafta sonları dileyip 2 günlüğüne kapamıştım tükkanı...

Amma velakin ben bunu not etmeyeceğimde neyi edeceğim?
Paylaşmazsam olmazdı:)
Yanda:Bizim için bir ilk:))))



Karneler nasıl olursa olsun dilerim tüm çocuklar hep mutlu olsun...
Dilerim bu karne döneminde zayıflları yüzünden evinden kaçan hiç bir çocuk olmasın...
Elbetteki eğitim şart ve hayatın kendisi zor bir sınav ama yine de unutmayalım bizim geçer notumuz insan olmak olsun!...
Tüm blog çocuklarına mutlu tatiller diliyorum:)))

ABLANIZ KURBAN OLSUN SİZE!

Uzun zamandır seninle paylaşmak, kayıt altına almak istediğim bir güzellik var blogcum...
Çünkü onlar bir ilk ve her ilk gibi çok özeller...

Yaklaşık 3 aydır TEGV 'da gönüllüyüm...Gönüllü olmadan önce,yapılması gereken işleri,alınması gereken eğitimleri vs.leri tamamladım ve böylece 14 güzel minik yürek daha girdi hayatıma...
Yeni heyecanlar ve yeni deneyimler ile birlikte......

'Bir çocuk değişir,Türkiye değişir'...
Öncelikle bir itiraf;o harika ve bir o kadar da anlamlı sloganı hayata geçirmek hiç kolay olmadı.Şimdiki çocuklar cin, şimdiki çocuklar akıllı ve çok meraklı...Ama ne yazık ki;gerek eğitim sistemimizdeki aksaklıklar,gerekse ailelerin çocuk eğitimi hakkındaki eksiklikleri nedeni ile biraz bocalıyorlar? Bu bocalama halleride bazısında umursamaz/yaramaz vs.hallerde geri dönüyor...Ve ne yazık ki bir çoğunun eğitim anlayışı;iyi not alıp sınıf geçme ile sınırlı..Bunun haricinde kendileri ile gelecek ile ilgili pek fazla bir düşünceleri ve hayalleri yok!..Tu?...Bizimle tanışana kadar!?...(Ha ha ha:) yok öyle bir şey demeyeceğim tabi ki:)

'Kendime Yolculuk' etkinliği yaptık biz çocuklarla...Yeri geldi oyunlar oynadık,yeri geldi kestik biçtik,yeri geldi yazılar/hikayeler yazdık,dramalar canlandırdık...Arada ne yazık ki devam edemeyenler oldu,eksildik ama vazgeçmedik...Sadece diyebilirim ki; Geçen 3 ay zarfında,düşünce sistemleri ve ilgi alanları değişti,kendi benliklerinin farkına yine kendilerini tanıyarak vardılar ve özgüvenleri gelişip kendilerini rahat ifade etmeye başladıkça da gözlerindeki ışık arttı -ki beni en çok mutlu eden-.Ve sanırım bu bile, bir insanın başka bir insan hayatındaki farkındalığını anlatmak ve iyi ki bırakmamışım/vazgeçmemişim iyi ki buraya gelmişim demek için yeterli...

Yanda ve altta TEGV çocuk ahalisinin bir kısmı:)))
Bana mutlu,mutlu poz veren bu minik yürekler, vakti zamanında çok ağrıttı başımı:)
Oysa şimdi Banu Abla/Gönül abla diye peşimizden ayrılmıyor ve ağzımızdan çıkacak her sözü hevesle bekliyorlar...
İşte böyle anlarda yine;İyi ki diyorum...İyi ki....
Ablanız kurban olsun size!:))

Emek verilen her şey güzel ve çok özel...Yeter ki içinde sevgi olsun...
Zira öyle hikayeleri var ki bir çoğunun o minik omuzlarının kaldıramayacağı ağırlıkta...Öyle gereksiz sorumlulukları baş edemeyecekleri boyutta?:(
O yüzden 'tatsız bir anı' olmaktansa 'mutlu bir an' olarak kalmak için çok uğraştım onlarla...
Umarım öyle olmuşumdur,umarım...

Şimdi sadece TEGV deki ilk günümü hiç unutmamak ve ilerde gülümseyerek keyifle hatırlamak için not düşeceğim buraya;

İlk gün heyecanlıyım,el ayak buz.İlk karşılaşma,ilk intibağ çok önemli...Etkinlik başladı ve fakat o da ne!????
Kendi sesimizi duymadık desem?:)
Tabii bizim öğrenciliğimizin üzerinden yıllar geçmiş(kuzuyduk biz kuzu)...
Onların rahatlığı,konuşması ve hatta sonunda sinirden de olsa benide güldürmeyi başarttıkları yaygaraları çarptı bizi?:)Nihayetinde etkinliğimiz bitttiğinde enerji topu 14 afacan ile geçirilen 2 saat sonunda,resmen kulaklarım uğulduyor ve gayri ihtiyarı hiç düşünmeden dudaklarımdan şu şarkı dökülüyordu;
ÖĞRETMEN KUTSALDIR ANA GİBİİİİİ....ÖĞRETMEN KUTSALDIR BABA GİBİİİİİ???
Şaka gibi değil mi?:)))

Bu arada yeri gelmişken bir sınıf dolusu afacan ile uğraşmanın onlara birşeyler öğretmeye/vermeye çalışmanın ne meşakkatli bir iş olduğunu birebir yaşamış ve görmüş bir fani olarak tüm eli öpülesi öğretmenlerimizi saygıyla anar,sevgiyle kucaklarım.

(Bir minik hatırlatma;TEGV'de herşey gönüllülük esasına bağlı.Yani öyle sınıfa girince öğretmenlik yapmadığımız gibi öğretmende olmuyoruz.Biz onları gönüllü abla ya da abileriyiz.Onlarda öğrenci değil nitekim.Yanlış anlaşılma olmasın)

TEGV'in vizyonu ve misyonu için BURAYI tıklayabilirsiniz.

Gönüllük hakkında ayrıntılı bilgi için BURAYI tıklayabilirsiniz.

Ps:Yarın, yani Çarşamba günü onlarla son etkinliğimiz,daha doğrusu dönem sonu şenliğimiz var.

Kendilerini anlatan gazeteler yaptı hepsi...Altlarına da isimlerini yazıp imzalarını attılar;Genel yayın yönetmeni:)

Yazarken bir yandan da onlara ne kadar alıştığımı farkettim...

Yarın hem keyifli hemde zor bir gün olacak benim için...

Zaten eşim;'Sen dayanamazsın şimdi kesin ağlarsın ayrılırken'diyor?...

Eh bakın o konuda söz veremem?:(

ŞİMDİ BEN DESEM Kİ;

Şimdi ben desem ki;


Biz bu cumartesi

yine;

Ağladık,güldük,gururlandık,

şükrettik,çoştuk....

Dalgalandık daaaaa,duuurulduk hatta:))))

Şimdi ben desem ki;

Biz maaaa aile tombala oynadık...

Ve biz büyükler, her seferinde 2 minik ustaya yenildik???:)

Şimdi ben desem ki;

Eli yüzü düzgün olarak bir ilk?...

İlk defa benim için bunu yaptı:)

Ve ilk sefer için gayet başarılıydı çünkü biliyorum içine sevgisini de kattı:)

Şimdi ben desem ki;
Pazar oldu ne hoş oldu...

Miskinliğimize,bezginliğimize çok yakıştı...

Yağmur şıpırtısı,şömine çıtırtısı ve misss gibi is kokusu... Meleklerin uykusu,gecenin sesizliği,alev ve şarap kızıllığı...Fonda bu çalarken ve ben onu çok severken ve onunla birlikte söylerken ve başını okşarken...

Ve şimdi ben desem ki;............

...............................................................................?

Şaka,şaka:) Hiç bir şey demeyeceğim!:) 

Sadece diyeceğim ki;

Dilerim bu hafta da;

kalbimizi diri tutar,iyilik,güzelliklerle doldurur ve masumiyetimizi koruruz...

HEPİMİZ!

:))))))))))))

Ps:Günün şarkısı:Uğurlar olsun!Unutmadık. 

19 Ocak 2011 Çarşamba itibariyle güneş bizim evin oradan böyle doğdu...
Yani çok şükür ki;Güneş bugün de doğdu...Sıcaklığı,enerjisi,sevinçi,umudu,direnci ile birlikte....

Peki aşkın tek bir yüzü/şekli olduğunu kim söylemişti ki?:)

Kuru, tek,dikenli bir dal...

Biraz suluyorsunuz,biraz güneşe koyuyorsunuz,biraz muhabbet,
biraz cesaret,çokça sevgi,çokca ilgi yeşerip,çiçekleniyor...

Dönüşü hem kendine hem size mutluluk veriyor:)

Keyifli, umutlu, mutlu bir güne açılsın sabahımız...(Handan?)
:)))))



Ps:
-Yorumlarınız için ne desem?
Seviyorum hepinizi:)

-Öğleden sonra döneceğim kısacık bir ara...
Çünkü şimdi  TEGV zamanı...

'PAZAR'LIKSIZ....

Çok şükür ki küçük yakışıklım artık iyi:)Ve yine çok şükür ki kardeşine bulaşmadı.(en azından şimdilik bir belirti yok,standarttır çünkü bizde, biri hasta olunca ardından diğeri,ev uzunca bir süre revire döner vs.vs.vs)
Cumartesi ilaçlarını almaya başlayınca 'mucizevi'(maşallah!)bir şekilde iyileşmeye başladı kuzum.
Yine de elbetteki;
Hali yoktu (Hali yoktu betimlemesi;koşturmayan,zıplamayan normal çocuk olarak verilmiştir)
Konuşmuyordu?(Konuşmuyordu betimlemesi dk.da 30 cümle kurmuyordu baz alınarak kullanılmıştır)
Süt'e bile burun kıvırıyordu koca gün ancak 1 bardak içti?(Normal miktarı yazmıyorum,normalde,süt danası diye severiz kendisini?)
Nihayetinde baktık gördük,çok şükür iyi...Ma aile gittik Gökçe'mizin nişanına:))Gençler birbirini sevmiş,sevdalanmış...Bize de bu aşka şahit olup,alkışlamak kalmış,rabbim tamamına erdirsin inşallah...

Pazar gününü ise 'pazarlıksız' geçirdik..Evde hiiiç kasmadan plan program telaşı yapmadan...Sabah Elif'imle 07:30 da kalkan bendeniz uykusuzluğumun rövanşını öğleden sonra 3,5 saatle acımasızca çıkardım:)Acımasızca diyorum ama 3,5 saat çocuklarla başbaşa kalan baba'mızın hali yine de sevgi  ve şefkat duyguları uyandırdı bende?:))

Ev'i ve ev'de vakit geçirmeyi (Bu anlamda kesinlikle ev kadını sayılabilirim!:)ve tüm aile bir arada olmayı seviyorum...Pazar günleri bu sevdamı yaşamam için biçilmiş kaftan!

Her ne kadar çok yorulsam/yorulsak,ve her tükenişimizde;neler yediriyoruz biz bu çocuklara da böylesine enerji dolular?diye deriiiin düşüncelere dalsak da?:)Tüm bunlar uyurlarken onlara duyulan /hayranlığı/sevgiyi/hasreti/şükrü gölgelemiyor:)
Şimdi;
Anılarda kalmasın,burada kalsın!..Buyurunuz fotoğraflarla ortaya karışık; PAZARLIKSIZ:)

   Krep yaptık...ve benim beyaz sardunyam:)

Yağmur sonrası....Misss gibi çim kokusu....

Pamuk prenses.....

Şimşek Mcquen ve Mater:)

Vee Uyuyan Güzel:)

Az önce tıkır,tıkır klavye seslerimi duyup,yanıma gelen bey dedi ki;Bundan sonra senin adın 'Yaz kızım' olsun!Sanırım iltifat etti?:)) Keyifli bir hafta diliyorum herkese...

FALLAR DA BULURUM SENİİİ?

Oğlum hasta:( Sezonu açtık böylece,umarım verimsiz olur.
Okuldan geldiğinde iyidi ama bir kaç saat sonrasında isrifra etmeye başladı...Ateşi az,sadece ne yese,içse,anında?:(

Dudaklar konuşurken tıpkı şu fotoda olduğu gibi, büzülmüş,
masum,kırgın,üzgün....Bir de kibar, bir de kırılgan...
Üstelik o hasta haliyle...Su bile içse teşekkür ederim
anneciğim demeyi de ihmal etmiyor yine de  kuzum...

Aşk bu mu?Sevda bu mu?

Gece nöbetleştik....Elim başında,başı koynumda uyuduk...
Şimdi baba/oğul dr.dalar bizde anne/kız evde...
Ben tıkır,mıkır yazarken kızım da bana yardım ediyor kahvaltı masasını topluyor,aşağıdan mutfaktan tabak,çanak sesleri geliyor...Çocuk işçi çalıştırıyormuşum gibi içime de sinmiyor ama vallahi kendisi istedi,hem bende gidiyorum şimdi yanına...

Neyse;İyi olur,iyi oluruz inşalah!

Bu ara nişanlar,düğünler....
Bu akşam Emre Aydın konseri var ve ben nişandayım!:(
29'unda Sıla geliyor ve ben İst.da düğündeyim!:(
Hani ayarlasak bu kadar olur:(
Mutluluklar diliyorum sözüm kardeşçe!(böyle bir şarkı vardı sanki?:) 

Dün gidip altın vs.birşeyler aldık...Meğer altın ne kadar pahalılanmış da haberimiz yokmuş!
Hayatımız imitasyon olmuş nitekim!
Şimdi görünen o ki; Evimin erkekleri evde kalacak, ben, kızım ve babam yollara düşeceğiz...
Ah insan başına ne geleceğini,ne yaşayacağını bilebilse?
Aslında hayat plan yapmadan daha güzel! Sonuçta Eren'im hasta yani her halukarda konsere gidemeyecekmişiz?(Bir teselli veeer!Bir teseeeelli veer!Evet,evet biliyorum böyle de bir şarkı vardı:)

Geleceği bilmek demişken dün sevgili Ece paylaşmıştı Twıtter da çok güldüm:)
Belki meraklısı vardır diye buyurunuz;
Kahvenizi pişirin afiyetle için,kapatın sonra da fincanın fotoğrafını çekip Binnaz ablaya yollayın?

http://www.binnazabla.com/

Bak şimdi onunda şarkısı vardı: Çalıgıcı karısı binnaz,esnaf karısı binnaz...Binnnaaaaz,Binnaaazzz?
Nerden gelir aklıma ben unutmaya çalıştıkça? bööğgh:((

HADİ BEN KAÇIYORUM....MUTLU SAĞLIKLI HAFTA SONLARI...VEEE...
NEYSE HALİNİZ O ÇIKSIN FALİNİZ:))))

Ps:Alttaki post için gönderdiğiniz yorumlara çok teşekkür ederim,ayrıntılı olarak döneceğim,gecikme için özür dilerim....Sadece birazcık daha boş zaman gerek bana, sadece birazcık daha...

Birden bire çıkıverip gel,şaşırsın kalbim seni görünce?

Kelimeler bir araya gelmek için beni bekliyor...Bende onları...

.
Yeni yılda yapılacaklar listem olmadı benim hiç...En azından madde,madde olmadı...
Bir iki ufak dilek ve bir iki basit niyet,tüm içtenliğimle ve yaradana teslimiyetimle gönlümden geçen...
Fazlasını istemedim hiç,umarım bundan sonra da istemem...

Bu sene evdeydik...Dostlarımızla birlikte keyifli,neşeli...12 büyük,6 küçük toplam 18 kişi:)
Günler öncesinden başladı hazırlıklarım,bir gün öncesinden babamın yemeklerini hazırladım,götürdüm,kutladım...Böyle olunca yeni yıl günü nispeten içim rahat oluyor?
Neyse o ayrı, apayrı bir konu...

Nacizane elden ne gelirse,yemeklerimi,kurabiyelerimi,tatlılarımı,bir,bir hazırladım...Eh tüm menü bana ait değil tabii ki,birlikten kuvvet ve bol çeşit doğar mantığıyla gelen dostlarda lezzetleriye geldi:)

Çam ağacımıza astığımız,böylelikle tarçın ve zencefil kokusunun tüm salonu kapladığı ve çocukların gidip gelip dallardan koparıp?yedikleri ,her sene artık ritüel olan vitray cam kurabiyeler ile....

Kar yağmayan yeni yılın özleminden midir bilinmez?

Son günlerdeki, Kardan Adam takıntıma uygun kurabiyelerden yaptım...

Benimkiler kaşkolları ardında pek bir gizemli oldu:)

Ve bir de işin dekorasyon/masa düzenleme kısmı vardı; ki en zevk aldığım,en severek yaptığım:)

Hele ki, hazır almak yerine, evdekilerden/eskilerden/anısı olanlardan yeni kombinler yapmak,yeni düzenlemeler...

Yandaki kırmızı kadehler rahmetli anneciğimin çeyizinden...
Her yılbaşı soframızda,tüm kırmızılığıyla yerini alırdı...

Ben-fotoda yok ama-daha yassı,kase gibi olanlarının içinden anneciğimin yaptığı pudingleri yediğimi de hatırlıyorum.Hey gidi hey...

Takımı bozulmuş,eksik kalmış bir kadeh takımıydılar,dolap içerisinde hapsolmuş...

Aldım onları,içi ayna kaplı tepsime yerleştirdim,içlerine mum koydum,
etrafına kozalak ve yılbaşı çiçeklerinden de bir çelenk yaptım

Minik meleklerimi etrafına yerleştirdikten sonra da masamızın ortasına yerleştirdim...

Ben yaptım diye demiyorum ama çok hoş oldu:)  

Gelelim masaya;Menü'yü yazmayacağım elbet...Sadece bir kaç küçük ayrıntı paylaşmak istediğim...
Belki bir faydam dokunur birilerine kimbilir?Her zaman diyorum hayat küçük şeyler ile güzeldir:)

Ve sonra gece devam etti....

Geç olacak biliyorum ama yine de...
YENİ YIL HEPİMİZE;
SAĞLIK,HUZUR,MUTLULUK,BAŞARI GETİRSİN VE GÖNLÜMÜZÜN İSTEDİĞİNİ VERSİN :)

MUTLULUK ÜZERİNE ÇEŞİTLEMELER-1

Biraz kozalak,biraz taş,biraz boya,biraz mum....

Biraz un,biraz yağ,biraz süt,biraz şeker/şekerleme,biraz çikolata...

Veeeeeee...... Çokça hayal gücü!:)

Yeni yıl ruhunu seviyorum...Çok seviyorum!:))))

Peki siz?
Sizi neyin mutlu ettiğini düşünüyorsunuz?:)))))

Bir de dilim de;
Mevsim rüzgarları ne zaman eserse,o zaman hatırlarım çocuksu rüyalarım,şeytan uçurtmalarım......

ps:Sevgili Sinem' in isteği üzerine Kardan Adamlı Cupcake tarifi için lütfen TIK!