*Sabah; Buluştuk,zira yalnız olmuyordu...Her daim kaytarmaya meyilli bünye daha öncesinde tek başına çok denemiş ama hep yarım bırakmıştı...Yarımlar sayılsaydı eğer şimdiye çoktan seriyi tamamlamıştı?
Nihayetinde hep destek,tam destek ve gerektiğinde dürtek!:)şeklinde ilk adımı attık ve kükürtlü,ataevler,fsm demedik,
aradık,araştırdık,soruşturduk ve bulduk!Pzt.başlıyoruz...Süre:3 ay(şimdilik) Niyet ise;kasım,kasım kasılmak:)))))
*Öğlen;TEGV'de yeni dönemde birlikte olacağımız öğrencilerle ilk buluşmamızı gerçekleştirdik...
Malum 1.dönem'in başlangıcı oldukça zorlu geçmişti...Bu sefer daha rahattım ama yine de dilim de dualar mırıl, mırıl gittim birime..Şimdilik sadece şunu söyleyeceğim;Sanırım bu sefer işimiz daha kolay olacak!:)
*Akşam; Zuzuların okulunda öğretmenleri ile görüşmem vardı.Bey süpriz yaptı bize katıldı.
Sırasıyla önce kızımızın öğretmeni,sonrada oğlumuzun öğretmeni ile görüştük...Herkesin çocuğu kendine özel,kendine güzel elbette ama....Ve elbet biliyorduk da,yine de başka dillerde duyunca sizi,sizi siz yapan hallerinizi, sizi nasip edene ve bizi seçen size binlerce şükür/teşekkür de ettik ama...
Şimdi bir tek hatırda,kalbimde,şükrümde kalmasın burada da kalsın diye bir kaç satır sadece;
-Tenefüslerde birbirlerini görürlerse,karşılaşırlarsa 'kardeşiiiimmm:)'diye sarılıyorlarmış...
-Yemek salonunda-ayrı masalarda sınıf arkadaşları ile oturdukları halde- sen bunu seversin diye birbirlerine yemek götürüyorlarmış...
-Yarı yıl karneleri alınmış...Elif'imin hiç zayıfı yok,bir tek yüzmesi B!..O öyle üzgün,süzgün dururken bir köşede,Eren'im gitmiş yanına ve demiş ki;''Üzülme,yüzmen zayıf olabilir ama sende bu sınıfın en güzel kızısın!''
Sonuç;mükemmel haliyle:))
Ah benim Eren oğlum..Elif kızım...Hep böyle ol/olun dilerim,hep böyle........................
Ve hep bilin ki gereken sadece SAF SEVGİ!:)
PS:Her türlü yasaklamaya,engellemeye karşı yine de keyifli ve sesimize ses aldığımız bir hafta sonu olsun blogcum.
TEGV etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
TEGV etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
4 Mart 2011 Cuma
DÜN;SABAH,ÖĞLE,AKŞAM...
Etiketler:
DOSTLAR,
HATIRDA KALSIN,
SPOR,
ŞİMDİ OKULLU OLDUK,
TEGV,
ZUZULARIM
25 Ocak 2011 Salı
ABLANIZ KURBAN OLSUN SİZE!
Uzun zamandır seninle paylaşmak, kayıt altına almak istediğim bir güzellik var blogcum...
Çünkü onlar bir ilk ve her ilk gibi çok özeller...
Yaklaşık 3 aydır TEGV 'da gönüllüyüm...Gönüllü olmadan önce,yapılması gereken işleri,alınması gereken eğitimleri vs.leri tamamladım ve böylece 14 güzel minik yürek daha girdi hayatıma...
Yeni heyecanlar ve yeni deneyimler ile birlikte......
'Bir çocuk değişir,Türkiye değişir'...
Öncelikle bir itiraf;o harika ve bir o kadar da anlamlı sloganı hayata geçirmek hiç kolay olmadı.Şimdiki çocuklar cin, şimdiki çocuklar akıllı ve çok meraklı...Ama ne yazık ki;gerek eğitim sistemimizdeki aksaklıklar,gerekse ailelerin çocuk eğitimi hakkındaki eksiklikleri nedeni ile biraz bocalıyorlar? Bu bocalama halleride bazısında umursamaz/yaramaz vs.hallerde geri dönüyor...Ve ne yazık ki bir çoğunun eğitim anlayışı;iyi not alıp sınıf geçme ile sınırlı..Bunun haricinde kendileri ile gelecek ile ilgili pek fazla bir düşünceleri ve hayalleri yok!..Tu?...Bizimle tanışana kadar!?...(Ha ha ha:) yok öyle bir şey demeyeceğim tabi ki:)
'Kendime Yolculuk' etkinliği yaptık biz çocuklarla...Yeri geldi oyunlar oynadık,yeri geldi kestik biçtik,yeri geldi yazılar/hikayeler yazdık,dramalar canlandırdık...Arada ne yazık ki devam edemeyenler oldu,eksildik ama vazgeçmedik...Sadece diyebilirim ki; Geçen 3 ay zarfında,düşünce sistemleri ve ilgi alanları değişti,kendi benliklerinin farkına yine kendilerini tanıyarak vardılar ve özgüvenleri gelişip kendilerini rahat ifade etmeye başladıkça da gözlerindeki ışık arttı -ki beni en çok mutlu eden-.Ve sanırım bu bile, bir insanın başka bir insan hayatındaki farkındalığını anlatmak ve iyi ki bırakmamışım/vazgeçmemişim iyi ki buraya gelmişim demek için yeterli...
Yanda ve altta TEGV çocuk ahalisinin bir kısmı:)))
Bana mutlu,mutlu poz veren bu minik yürekler, vakti zamanında çok ağrıttı başımı:)
Oysa şimdi Banu Abla/Gönül abla diye peşimizden ayrılmıyor ve ağzımızdan çıkacak her sözü hevesle bekliyorlar...
İşte böyle anlarda yine;İyi ki diyorum...İyi ki....
Ablanız kurban olsun size!:))
Emek verilen her şey güzel ve çok özel...Yeter ki içinde sevgi olsun...
Zira öyle hikayeleri var ki bir çoğunun o minik omuzlarının kaldıramayacağı ağırlıkta...Öyle gereksiz sorumlulukları baş edemeyecekleri boyutta?:(
O yüzden 'tatsız bir anı' olmaktansa 'mutlu bir an' olarak kalmak için çok uğraştım onlarla...
Umarım öyle olmuşumdur,umarım...
Şimdi sadece TEGV deki ilk günümü hiç unutmamak ve ilerde gülümseyerek keyifle hatırlamak için not düşeceğim buraya;
İlk gün heyecanlıyım,el ayak buz.İlk karşılaşma,ilk intibağ çok önemli...Etkinlik başladı ve fakat o da ne!????
Kendi sesimizi duymadık desem?:)
Tabii bizim öğrenciliğimizin üzerinden yıllar geçmiş(kuzuyduk biz kuzu)...
Onların rahatlığı,konuşması ve hatta sonunda sinirden de olsa benide güldürmeyi başarttıkları yaygaraları çarptı bizi?:)Nihayetinde etkinliğimiz bitttiğinde enerji topu 14 afacan ile geçirilen 2 saat sonunda,resmen kulaklarım uğulduyor ve gayri ihtiyarı hiç düşünmeden dudaklarımdan şu şarkı dökülüyordu;
ÖĞRETMEN KUTSALDIR ANA GİBİİİİİ....ÖĞRETMEN KUTSALDIR BABA GİBİİİİİ???
Şaka gibi değil mi?:)))
Bu arada yeri gelmişken bir sınıf dolusu afacan ile uğraşmanın onlara birşeyler öğretmeye/vermeye çalışmanın ne meşakkatli bir iş olduğunu birebir yaşamış ve görmüş bir fani olarak tüm eli öpülesi öğretmenlerimizi saygıyla anar,sevgiyle kucaklarım.
(Bir minik hatırlatma;TEGV'de herşey gönüllülük esasına bağlı.Yani öyle sınıfa girince öğretmenlik yapmadığımız gibi öğretmende olmuyoruz.Biz onları gönüllü abla ya da abileriyiz.Onlarda öğrenci değil nitekim.Yanlış anlaşılma olmasın)
TEGV'in vizyonu ve misyonu için BURAYI tıklayabilirsiniz.
Çünkü onlar bir ilk ve her ilk gibi çok özeller...
Yaklaşık 3 aydır TEGV 'da gönüllüyüm...Gönüllü olmadan önce,yapılması gereken işleri,alınması gereken eğitimleri vs.leri tamamladım ve böylece 14 güzel minik yürek daha girdi hayatıma...
Yeni heyecanlar ve yeni deneyimler ile birlikte......
'Bir çocuk değişir,Türkiye değişir'...
Öncelikle bir itiraf;o harika ve bir o kadar da anlamlı sloganı hayata geçirmek hiç kolay olmadı.Şimdiki çocuklar cin, şimdiki çocuklar akıllı ve çok meraklı...Ama ne yazık ki;gerek eğitim sistemimizdeki aksaklıklar,gerekse ailelerin çocuk eğitimi hakkındaki eksiklikleri nedeni ile biraz bocalıyorlar? Bu bocalama halleride bazısında umursamaz/yaramaz vs.hallerde geri dönüyor...Ve ne yazık ki bir çoğunun eğitim anlayışı;iyi not alıp sınıf geçme ile sınırlı..Bunun haricinde kendileri ile gelecek ile ilgili pek fazla bir düşünceleri ve hayalleri yok!..Tu?...Bizimle tanışana kadar!?...(Ha ha ha:) yok öyle bir şey demeyeceğim tabi ki:)
'Kendime Yolculuk' etkinliği yaptık biz çocuklarla...Yeri geldi oyunlar oynadık,yeri geldi kestik biçtik,yeri geldi yazılar/hikayeler yazdık,dramalar canlandırdık...Arada ne yazık ki devam edemeyenler oldu,eksildik ama vazgeçmedik...Sadece diyebilirim ki; Geçen 3 ay zarfında,düşünce sistemleri ve ilgi alanları değişti,kendi benliklerinin farkına yine kendilerini tanıyarak vardılar ve özgüvenleri gelişip kendilerini rahat ifade etmeye başladıkça da gözlerindeki ışık arttı -ki beni en çok mutlu eden-.Ve sanırım bu bile, bir insanın başka bir insan hayatındaki farkındalığını anlatmak ve iyi ki bırakmamışım/vazgeçmemişim iyi ki buraya gelmişim demek için yeterli...
Yanda ve altta TEGV çocuk ahalisinin bir kısmı:)))
Bana mutlu,mutlu poz veren bu minik yürekler, vakti zamanında çok ağrıttı başımı:)
Oysa şimdi Banu Abla/Gönül abla diye peşimizden ayrılmıyor ve ağzımızdan çıkacak her sözü hevesle bekliyorlar...
İşte böyle anlarda yine;İyi ki diyorum...İyi ki....
Ablanız kurban olsun size!:))
Emek verilen her şey güzel ve çok özel...Yeter ki içinde sevgi olsun...
Zira öyle hikayeleri var ki bir çoğunun o minik omuzlarının kaldıramayacağı ağırlıkta...Öyle gereksiz sorumlulukları baş edemeyecekleri boyutta?:(
O yüzden 'tatsız bir anı' olmaktansa 'mutlu bir an' olarak kalmak için çok uğraştım onlarla...
Umarım öyle olmuşumdur,umarım...
Şimdi sadece TEGV deki ilk günümü hiç unutmamak ve ilerde gülümseyerek keyifle hatırlamak için not düşeceğim buraya;
İlk gün heyecanlıyım,el ayak buz.İlk karşılaşma,ilk intibağ çok önemli...Etkinlik başladı ve fakat o da ne!????
Kendi sesimizi duymadık desem?:)
Tabii bizim öğrenciliğimizin üzerinden yıllar geçmiş(kuzuyduk biz kuzu)...
Onların rahatlığı,konuşması ve hatta sonunda sinirden de olsa benide güldürmeyi başarttıkları yaygaraları çarptı bizi?:)Nihayetinde etkinliğimiz bitttiğinde enerji topu 14 afacan ile geçirilen 2 saat sonunda,resmen kulaklarım uğulduyor ve gayri ihtiyarı hiç düşünmeden dudaklarımdan şu şarkı dökülüyordu;
ÖĞRETMEN KUTSALDIR ANA GİBİİİİİ....ÖĞRETMEN KUTSALDIR BABA GİBİİİİİ???
Şaka gibi değil mi?:)))
Bu arada yeri gelmişken bir sınıf dolusu afacan ile uğraşmanın onlara birşeyler öğretmeye/vermeye çalışmanın ne meşakkatli bir iş olduğunu birebir yaşamış ve görmüş bir fani olarak tüm eli öpülesi öğretmenlerimizi saygıyla anar,sevgiyle kucaklarım.
(Bir minik hatırlatma;TEGV'de herşey gönüllülük esasına bağlı.Yani öyle sınıfa girince öğretmenlik yapmadığımız gibi öğretmende olmuyoruz.Biz onları gönüllü abla ya da abileriyiz.Onlarda öğrenci değil nitekim.Yanlış anlaşılma olmasın)
TEGV'in vizyonu ve misyonu için BURAYI tıklayabilirsiniz.
Gönüllük hakkında ayrıntılı bilgi için BURAYI tıklayabilirsiniz.
Ps:Yarın, yani Çarşamba günü onlarla son etkinliğimiz,daha doğrusu dönem sonu şenliğimiz var.
Kendilerini anlatan gazeteler yaptı hepsi...Altlarına da isimlerini yazıp imzalarını attılar;Genel yayın yönetmeni:)
Yazarken bir yandan da onlara ne kadar alıştığımı farkettim...
Yarın hem keyifli hemde zor bir gün olacak benim için...
Zaten eşim;'Sen dayanamazsın şimdi kesin ağlarsın ayrılırken'diyor?...
Eh bakın o konuda söz veremem?:(
Etiketler:
BENİM İÇİN BİR İLK,
BİR ŞEY YAPMALI,
FOTOĞRAFLARIM,
PAYLAŞMAZSAM OLMAZ,
TEGV
19 Ocak 2011 Çarşamba
19 Ocak 2011 Çarşamba itibariyle güneş bizim evin oradan böyle doğdu...
Yani çok şükür ki;Güneş bugün de doğdu...Sıcaklığı,enerjisi,sevinçi,umudu,direnci ile birlikte....
Peki aşkın tek bir yüzü/şekli olduğunu kim söylemişti ki?:)
Kuru, tek,dikenli bir dal...
Biraz suluyorsunuz,biraz güneşe koyuyorsunuz,biraz muhabbet,
biraz cesaret,çokça sevgi,çokca ilgi yeşerip,çiçekleniyor...
Dönüşü hem kendine hem size mutluluk veriyor:)
Keyifli, umutlu, mutlu bir güne açılsın sabahımız...(Handan?)
:)))))
Ps:
-Yorumlarınız için ne desem?
Seviyorum hepinizi:)
-Öğleden sonra döneceğim kısacık bir ara...
Çünkü şimdi TEGV zamanı...
Etiketler:
BLOG,
BLOG DOSTLUĞU,
FOTOĞRAFLARIM,
GÜNLÜK,
TEGV
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)






