*Sabah; Buluştuk,zira yalnız olmuyordu...Her daim kaytarmaya meyilli bünye daha öncesinde tek başına çok denemiş ama hep yarım bırakmıştı...Yarımlar sayılsaydı eğer şimdiye çoktan seriyi tamamlamıştı?
Nihayetinde hep destek,tam destek ve gerektiğinde dürtek!:)şeklinde ilk adımı attık ve kükürtlü,ataevler,fsm demedik,
aradık,araştırdık,soruşturduk ve bulduk!Pzt.başlıyoruz...Süre:3 ay(şimdilik) Niyet ise;kasım,kasım kasılmak:)))))
*Öğlen;TEGV'de yeni dönemde birlikte olacağımız öğrencilerle ilk buluşmamızı gerçekleştirdik...
Malum 1.dönem'in başlangıcı oldukça zorlu geçmişti...Bu sefer daha rahattım ama yine de dilim de dualar mırıl, mırıl gittim birime..Şimdilik sadece şunu söyleyeceğim;Sanırım bu sefer işimiz daha kolay olacak!:)
*Akşam; Zuzuların okulunda öğretmenleri ile görüşmem vardı.Bey süpriz yaptı bize katıldı.
Sırasıyla önce kızımızın öğretmeni,sonrada oğlumuzun öğretmeni ile görüştük...Herkesin çocuğu kendine özel,kendine güzel elbette ama....Ve elbet biliyorduk da,yine de başka dillerde duyunca sizi,sizi siz yapan hallerinizi, sizi nasip edene ve bizi seçen size binlerce şükür/teşekkür de ettik ama...
Şimdi bir tek hatırda,kalbimde,şükrümde kalmasın burada da kalsın diye bir kaç satır sadece;
-Tenefüslerde birbirlerini görürlerse,karşılaşırlarsa 'kardeşiiiimmm:)'diye sarılıyorlarmış...
-Yemek salonunda-ayrı masalarda sınıf arkadaşları ile oturdukları halde- sen bunu seversin diye birbirlerine yemek götürüyorlarmış...
-Yarı yıl karneleri alınmış...Elif'imin hiç zayıfı yok,bir tek yüzmesi B!..O öyle üzgün,süzgün dururken bir köşede,Eren'im gitmiş yanına ve demiş ki;''Üzülme,yüzmen zayıf olabilir ama sende bu sınıfın en güzel kızısın!''
Sonuç;mükemmel haliyle:))
Ah benim Eren oğlum..Elif kızım...Hep böyle ol/olun dilerim,hep böyle........................
Ve hep bilin ki gereken sadece SAF SEVGİ!:)
PS:Her türlü yasaklamaya,engellemeye karşı yine de keyifli ve sesimize ses aldığımız bir hafta sonu olsun blogcum.
DOSTLAR etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
DOSTLAR etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
4 Mart 2011 Cuma
DÜN;SABAH,ÖĞLE,AKŞAM...
Etiketler:
DOSTLAR,
HATIRDA KALSIN,
SPOR,
ŞİMDİ OKULLU OLDUK,
TEGV,
ZUZULARIM
28 Şubat 2011 Pazartesi
HEM SEVERİM, HEM .............!?
Sonu gelmez uzun cümleler kurmayı
Cümle sonuna bir yerine, üç nokta koymayı...
Satır aralarına gizlenmiş manayı
Manayı ararken Mevlayı
Mevlayı ararken belamı bulmayı,
Severim...
Severken sevgisini gizlemeyenleri
Sevişirken nefessiz kalışları
Tersiz ten kokusunu
Ve sevdiğimle kalışları, gidişlerden daha çok,
Severim...
Gecenin öteki yüzünü
Öteki yüzdeki gizi
Ve yüzde gülen gözü
Severim...
Ve altından çok gümüşü
Ve siyahtan çok beyazı
Ve neşeden çok hüznü
Severim...
Rüyalarıma kaldığım yerden devam etmeyi,
Filmlerde,seven erkeğin acı çekişini,
Ve Brad'den çok Keanu'yi
Severim...
Kendimle alay etmeyi,kendisiyle alay edebileni
Muzipliği....mi....
Gülerken ağlamayı,ağlarken gülmeyi
Severim...
Hiç bilmediğim yerlere gitmeyi,hatta ilk ben keşfetmeyi
Sabah serininde yola çıkmayı
Yol almaktan korkmayanları
Yolda bir şeyler atıştırmayı
Severim...
Kışın peteğe yaslanmayı,yazın güneşe serilmeyi
Lokma tatlısının üzerine tarçın serpip yemeyi
Peynir,ceviz ikilisini
simit,peynir,çay üçlüsünü
yani her durumda peyniri,
Severim...
Yüz figürlü tabak,çanağı,
Canlı,cansız meleklerimi?
Baykuş'ları,kuş'ları...
Hiç olmadı 'kuş kondurmayı!'
Severim...
Kuş ve çocuk cıvıltısını
Dosta açılan kapıyı
Posta serilen kediyi
Anne diyen her meleği
Severim...
Her 'şey'den bir şey öğrenmeyi
Her 'şer'den bir hayır çıkarmayı
Yol,yordam,uslup bilenleri,
Tatlı dili, güler yüzü,
Ve gecenin karasını
Yalanın beyazından daha çok,
Severim...
Anı kadrajlamayı
Kötüyü markajlamayı
Dünü,günü yazmayı
Yazdıkça çoğalmayı
Severim...
Koltuğun köşesini
Denizin kıyısını,ekmeğin kenarını
Yağmur sonrası toprak,dem sonrası çay,
Sümbül,nergis,bir de sardunya yaprağının kokusunu,
Severim...
Gün'ü dünden,yazı kıştan
Ahşabı,taştan
Çayı,kahveden,
Rakıyı,şaraptan,
Sonları,baştan,
Ve Onu/Onları kendimden daha çok,
SEVERİM...
Ps:Seni de seviyorum blogcum:) Peki sen neleri seviyorsun?:)
Ps:Sıradan basit bir günün uğruna ettiğim dualar yavaş,yavaş kabul oluyor sanırım...Çok sıradan olmasa da normale döndü yaşam çok şükür...Babam hala bende,zuzular okulda,bey işte...Ben ise her zamanki gibi hem her yerdeyim,hem her işte!..Şarkıdaki gibi; Alıştım koşmayaaa!!!:P Ama artık kısa molalar da mekanımdayım,yani sizde:))
Şimdiii;hafta sonu dökümü yaparsak kısaca:
Cumartesi günü sınıfından bir arkadaşının doğum gününe gittik oğlumla...Klasik mutlu ve gürültülü bir sürü çocuk halinin haricinde özeldi, önemliydi benim için zira,sunumlardaki bir kaç kısa merhabalaşmanın dışında ilk resmi tanışmamız oldu Eren'imin sınıf arkadaşlarının anneleriyle...Dile kolay!Eğer bir aksilik olmaz ise ömrümüzün 9 yılı birlikte,aynı ortamlarda geçecek!O yüzden içten içe Allahım ne olur yolunda gitsin,frekanslar tutsun vs. tarzında mırıl,mırıl gittim mekana...Ve neyseki harika geçti günümüz.Senden iyi olmasın blogcum,çok tatlı,muhabbetli,güler yüzlü insanlar..
Umarım böyle de gider.Şimdiiii;Eren'in sınıfı,tanışma,isimleri,(çaktırmadan:P) not etme faslı bitti çok şükür...
Sırada Elif'imin ki var....(Nerede benim sınıf defterlerim?:)
Cmt.akşamıda, kızımı uyutup,oğlumu mayıştırıp,çocuklar babama emanet...Attık kendimizi dışarıya,dostlarla CAKA sattık:))Döndük gece 3'te yatan bendeniz sabah 7:30 da kalktım,kızımla market yaptım,geldim kahvaltı,ev toplama vs.vs. derken arada bir de mantı yaptım(tavuklu,nohutlu,bandırma mantısı:)Babama geçmiş olsuna geldi k.validemler...
Nihayetinde yedik,içtik,başrolde torunlar olmak üzere konuştuk,andık,güldük...Pazar gününüde kayıtlara böyle geçtik.Neyse işte böyle blogcum...
Sanırım yukarıdaki Severim hallerime;yemek yapmak,yedirmek ve insan sevmek maddelerini de eklemeliydim:)))
Ps: Başlık mı? Hem severim,hem 'yazarım' tabii ki?..Aşk olsun! Siz ne sanmıştınız?:P
Ps:Bir de 'tatlı bir ruh esintisi?':) hazırladım sizler için...
Bağlayamıyorum bugün yazımı hep bir şeyler eksik kalıyor sanki?
Son olarak;Keyifli bir hafta olsun diyelim...
Etiketler:
BENİM İÇİN BİR İLK,
BLOG,
DOSTLAR,
GÜNLÜK,
HATIRDA KALSIN,
İÇİMDEN GELDİ,
ŞİMDİ OKULLU OLDUK,
ZUZULARIM
4 Ocak 2011 Salı
Birden bire çıkıverip gel,şaşırsın kalbim seni görünce?
Kelimeler bir araya gelmek için beni bekliyor...Bende onları...
.
Yeni yılda yapılacaklar listem olmadı benim hiç...En azından madde,madde olmadı...
Bir iki ufak dilek ve bir iki basit niyet,tüm içtenliğimle ve yaradana teslimiyetimle gönlümden geçen...
Fazlasını istemedim hiç,umarım bundan sonra da istemem...
Bu sene evdeydik...Dostlarımızla birlikte keyifli,neşeli...12 büyük,6 küçük toplam 18 kişi:)
Günler öncesinden başladı hazırlıklarım,bir gün öncesinden babamın yemeklerini hazırladım,götürdüm,kutladım...Böyle olunca yeni yıl günü nispeten içim rahat oluyor?
Neyse o ayrı, apayrı bir konu...
Nacizane elden ne gelirse,yemeklerimi,kurabiyelerimi,tatlılarımı,bir,bir hazırladım...Eh tüm menü bana ait değil tabii ki,birlikten kuvvet ve bol çeşit doğar mantığıyla gelen dostlarda lezzetleriye geldi:)
Çam ağacımıza astığımız,böylelikle tarçın ve zencefil kokusunun tüm salonu kapladığı ve çocukların gidip gelip dallardan koparıp?yedikleri ,her sene artık ritüel olan vitray cam kurabiyeler ile....
Kar yağmayan yeni yılın özleminden midir bilinmez?
Son günlerdeki, Kardan Adam takıntıma uygun kurabiyelerden yaptım...
Benimkiler kaşkolları ardında pek bir gizemli oldu:)
Hele ki, hazır almak yerine, evdekilerden/eskilerden/anısı olanlardan yeni kombinler yapmak,yeni düzenlemeler...
Yandaki kırmızı kadehler rahmetli anneciğimin çeyizinden...
Her yılbaşı soframızda,tüm kırmızılığıyla yerini alırdı...
Ben-fotoda yok ama-daha yassı,kase gibi olanlarının içinden anneciğimin yaptığı pudingleri yediğimi de hatırlıyorum.Hey gidi hey...
Takımı bozulmuş,eksik kalmış bir kadeh takımıydılar,dolap içerisinde hapsolmuş...
Aldım onları,içi ayna kaplı tepsime yerleştirdim,içlerine mum koydum,
etrafına kozalak ve yılbaşı çiçeklerinden de bir çelenk yaptım
Minik meleklerimi etrafına yerleştirdikten sonra da masamızın ortasına yerleştirdim...
Ben yaptım diye demiyorum ama çok hoş oldu:)
Gelelim masaya;Menü'yü yazmayacağım elbet...Sadece bir kaç küçük ayrıntı paylaşmak istediğim...
Belki bir faydam dokunur birilerine kimbilir?Her zaman diyorum hayat küçük şeyler ile güzeldir:)
Ve sonra gece devam etti....
Geç olacak biliyorum ama yine de...
YENİ YIL HEPİMİZE;
SAĞLIK,HUZUR,MUTLULUK,BAŞARI GETİRSİN VE GÖNLÜMÜZÜN İSTEDİĞİNİ VERSİN :)
.
Yeni yılda yapılacaklar listem olmadı benim hiç...En azından madde,madde olmadı...
Bir iki ufak dilek ve bir iki basit niyet,tüm içtenliğimle ve yaradana teslimiyetimle gönlümden geçen...
Fazlasını istemedim hiç,umarım bundan sonra da istemem...
Bu sene evdeydik...Dostlarımızla birlikte keyifli,neşeli...12 büyük,6 küçük toplam 18 kişi:)
Günler öncesinden başladı hazırlıklarım,bir gün öncesinden babamın yemeklerini hazırladım,götürdüm,kutladım...Böyle olunca yeni yıl günü nispeten içim rahat oluyor?
Neyse o ayrı, apayrı bir konu...
Nacizane elden ne gelirse,yemeklerimi,kurabiyelerimi,tatlılarımı,bir,bir hazırladım...Eh tüm menü bana ait değil tabii ki,birlikten kuvvet ve bol çeşit doğar mantığıyla gelen dostlarda lezzetleriye geldi:)
Çam ağacımıza astığımız,böylelikle tarçın ve zencefil kokusunun tüm salonu kapladığı ve çocukların gidip gelip dallardan koparıp?yedikleri ,her sene artık ritüel olan vitray cam kurabiyeler ile....
Kar yağmayan yeni yılın özleminden midir bilinmez?
Son günlerdeki, Kardan Adam takıntıma uygun kurabiyelerden yaptım...
Benimkiler kaşkolları ardında pek bir gizemli oldu:)
Hele ki, hazır almak yerine, evdekilerden/eskilerden/anısı olanlardan yeni kombinler yapmak,yeni düzenlemeler...
Yandaki kırmızı kadehler rahmetli anneciğimin çeyizinden...
Her yılbaşı soframızda,tüm kırmızılığıyla yerini alırdı...
Ben-fotoda yok ama-daha yassı,kase gibi olanlarının içinden anneciğimin yaptığı pudingleri yediğimi de hatırlıyorum.Hey gidi hey...
Takımı bozulmuş,eksik kalmış bir kadeh takımıydılar,dolap içerisinde hapsolmuş...
Aldım onları,içi ayna kaplı tepsime yerleştirdim,içlerine mum koydum,
etrafına kozalak ve yılbaşı çiçeklerinden de bir çelenk yaptım
Minik meleklerimi etrafına yerleştirdikten sonra da masamızın ortasına yerleştirdim...
Ben yaptım diye demiyorum ama çok hoş oldu:)
Gelelim masaya;Menü'yü yazmayacağım elbet...Sadece bir kaç küçük ayrıntı paylaşmak istediğim...
Belki bir faydam dokunur birilerine kimbilir?Her zaman diyorum hayat küçük şeyler ile güzeldir:)
Ve sonra gece devam etti....
Geç olacak biliyorum ama yine de...
YENİ YIL HEPİMİZE;
SAĞLIK,HUZUR,MUTLULUK,BAŞARI GETİRSİN VE GÖNLÜMÜZÜN İSTEDİĞİNİ VERSİN :)
Etiketler:
DOSTLAR,
FOTOĞRAFLARIM,
HAYALLER/FİKİRLER,
HAYATIN TADLARI,
ÖZEL GÜN,
YAPTIM/OLDU,
YENİ YIL,
ZUZULARIM
5 Aralık 2010 Pazar
''SMİLE''
Okulda yapacakları 'sunum' için tekrar yapıp,ingilizce cümlelerini birbirlerinde teyit eden iki kuzu...
Evde,çocuklu / çocuksuz sinema keyfi...Yanında;Elmalı,tarçınlı kek!
Bazen;Firarperest/Sıla/Tarkan....
Bazen hiç biri değil...Sadece damardan!
Her yıl ki gibi bu yılda,
Yılın son ayının hem hüznüne hem büyüsüne kapılmış...
Hayallerine,dualarına,umutlarına yer açmış...
Makul yorgunlukta...
Yer,yer parçalı bulutlu ama çokca huzurlu...
Ve...
Alçak hava basınçlarına aldanmayacak kadar yükseklerde şükürlerle dolu,dopdoluyum...
Alçak hava basınçlarına aldanmayacak kadar yükseklerde şükürlerle dolu,dopdoluyum...
Artık sonuna 'smile' bile koymuyorum;
MUTLUYUM!
Sen de öyle ol blogcum....
Etiketler:
DOSTLAR,
FOTOĞRAFLARIM,
GÜNLÜK,
HAYALLER/FİKİRLER,
İÇ SES,
YENİ YIL
5 Temmuz 2010 Pazartesi
Sessizce olsun dönüşüm blog...Muhteşem olması şart değil!
Döndüm... Nedense heyecan yaptım?Ara verince böyle mi oluyor? Bir acemilik,bir bilmezlik? İlk gün heyecanı gibi?
İlk tanışmanın,ilk karılaşmanın o dayanılmaz hafifliği:)))
Tanışma;
Merhaba ben Banu; Halen evli,mutlu ve çocuklu:))
3 gün önce bir yaş daha almış(ama almamış gibi yapmış)hayata,insana,yaşamaya kafayı takmış...
Bazen olgun,olmuşş,görmüşş, geçirmişş...Çözdüm insanları diye pek bir bilmiş??
Bazen de; 'Selam dünyalı biz dostuz'????.........saflığıyla gitmiş gelmiş,gitmiş gelmiş:))
Çoğunluk yazar...Bazen -dediklerine göre- iyi yazar, bazen de hiç çekinmez bir güzel saçmalar...
Bazen içlenir,bilir kendini içlenince daha bir dillenir...Kızar,itiraz eder,sinirlenir...
Yani bir şekilde tepki verir...Çökmez,çömelmez!!!!Çökeeerrtmeden çıktım da......!!!!???
Bazende sevinir,sevincini paylaşır...Sevdiklerini sevindirir...
Böler bölüştürür duygularını bulaştırır etrafa...Gülümser,gülümsetir...Ağlar,ağlatır...
Kendi güler,kendi ağlar,kendi anlar....Belki de kendi yazar,kendi okur, kendi konuşur,kendi dinler....
Çok,çok mutluysa yazmaz ama hatta konuşmaz? Kötü bu huyu bilir ama vazgeçemez,şahit aramaz....
Kendine saklar,cebe atar,örter üstünü,kitler kapısını,anahtarıda suya...Ohhhh!:)
Eşe,dosta bol,bol selam eder...Hiç olmadı kapar dükkanı çeker gider....
Sonra yeniden döner:)))))))))))))))))))))))))))))))
Kaynaşma;
Uzun oldu ne zor oldu ayrılık..Özledim..Hem de çok! Malum devir iletişim devri...Pc den olmasa da fırsat bulduğum anlarda cepten takip ettim yine sevdiklerimi,sizi...O minicik ekrandan okudum,okudum ama yorum yazmadım(itiraf ediyorum telefondan çok zor geldi) sessizce gezdim çoğunluk sizin mekanlarda...Sessizce güldüm,sessizçe hüzünlendim bazen...
Misal;Ustalardan kafayı sıyırdığım bir gün Handan'cığımın 'Kiraz çekirdeği ağacı' postunu okudum ve çok güldüm kendi kendime:)Ya da Aysema hocamın yazılarına hüzünlendim bazen,memleketin haline içlendim...
Ve hepiniz....Tek tek yazamasamda...Siz!Hepiniz! bana her zaman olduğu gibi öyle iyi geldiniz ki....
Varlığınız,sesiniz,yazılarınız yetti...İşten güçten motivasyonumu kaybettiğim,tükendiğimi sandığım nice anda siz güzel yüreklerden gelen yorumlarla sevindim,dirildim:))Hele bir de,mailler,telefonlar varki;genel olarak;'Ne zaman döneceksin canım?Özlendin' kelimelerini içeren...Mest oldum,eridim,bittim...Bu kadar çok sevenim olduğunu bilmiyordum?Yoksa biliyor muydum?:))Sonuç;sevelim sevilelim...Ben hepinizi çooooook seviyorum:)))))
Giriş;
Anlatacağım...Dinlerseniz...
Kalabalık,eş dost,aile,akraba,arkadaş...
Telaşe,karışıklık,yardım,iş,güç ve elbette yorgunluk ama en tatlısından...
Sonra bol,bol koşturmaca-gerçek anlamda-yani bahçede çimler üzerinde kovalamaca zuzularla,arada voleybol,frezbee ve istop;
Top havada...Kim? kim? kim?;Babaaa!:)
Kuş sesleri dinliyorum bol bol...çocuklarımın cıvıltısına eşlik ediyorlar neşeyle...
Akşamları fona Sertab'ı koyup usulca açıyoruz sesini 'Bir yaz gecesi otururken bahçede,ateş böceklerini seyre daldım...Hanımeli kokusu, karışmış yasemine ateş böceklerini seyre daldım bu gece''(İşte tamda öyle:)
Şükür'ün alası kalbimde,dilimde...
Kiraz ağacımızdan bu sene tam 19 adet meyva aldık,yani eni topu bir tabak ve hepsi Elif'imin midesinde:)Oğlum elmayı bekliyor ki o ufacık ağacın incecik dallarında tam 14 adet kırmızı mucize gün be gün büyümekte...Ve Nar çiçeklerimiz bol, bol...
Gelişme;
Şimdi gelelim esas konuya;
Taşındım...Kolay oldu...En azından yerleşme faslı...Çoğu eşyamız(büyük parçalar)önceden gelip yerleştiği için sadece dolap içi kolilerini yerleştirmek kaldı bize...Taşınma günü tam bir şenlikti,yardıma gelen arkadaşlarım,
can dostum Melis'im,Aile büyüklerimiz,İki dedeler,babaannemiz,Ayşe yengemiz,Turgay amcamız ve Abimler...Hepsinin elinde nefis,nefis, yemekler,sağolsunlar varolsunlar:))Sofralar kuruldu,kaldırıldı,kalabalıktık,kalabalıklardı:))
Biz taşınırken bir çok mobilyamızı değiştirdik bu sefer...Büyük,büyük masalar almıştık,kalabalık sofralarımız için...Kalabalık sofralarda ailemizle dostlarımızla masa başında geçecek keyifli saatlerin devamı duasıyla...
Artık nasıl bir içten dua ettiysem?:P-ki çok şükür diyorum hep-gelen gidenimiz hiç eksik olmadı:)
Bir gün öncesinde -temizlik günü- ilk açılışı Ayşe'lerle yaptık...Taşınma günü 'Maaaaaaaaaa' aile:)
Ondan sonra 4 gün boyunca abimler:)Onlar misafir sayılmazlar ya,abimin sevgili eşinin ufak bir sağlık problemi vardı bizi bir müddet hüzünlendirip sonra da daha beteri de olabilirdi diye şüküre sevkeden...Düşünüyorum da, 'her şerde bir hayır vardır'a daha çok inanıyorum...Çok daha kötü şeyler olabilirdi...Bakalım göreceğiz mevlam ne eyler?Ne eylerse güzel eyler inanıyorum ben buna...Onlar iyi olsunlarda gerisi boş,gerisi hikaye...
Kapı karşı komşumla tanıştım...Dünya tatlısı bir genç kadın.Taşınmamızın 3.günü elinde çayı ve nefis tatlarıyla önce kapımı,sonra da kalbimi çaldı:)19 haziran geceside yaza merhaba partisi vardı sitede.Şimdilik ilk izlenimim iyi,hatta çok iyi:))
Zuzularımın yıl sonu gösterileri,gurur,şükür,gurur,şükür,bol,bol sevinç gözyaşları...O nasıl bir duygudur ki tarifi yoktur?:)Şimdiler de havuza gidiyorlar...Memnunuz,memnunlar...
A tabii bir de ben hep diyordum ki taşınmadan önce;'çocuklar okuldayken rahat rahat yerleştiririm evimi'??
Şimdi ki evimiz okullarına daha yakın,haliyle daha geç gidip,daha erken geliyorlar?Süperiz süper!:)
'Kuuuul kurar kader gülermişşşşşş:P:))'
Sonuç;
Bu aralar;Huzurlu....
Ailesi,eşi ve zuzularıyla olmaktan ve onlarla birlikte her gün yeni bir maceraya uyanmaktan çok mutlu:)))
Ama; Evi yuva yapan dişi kuş olmaktan bunalmış!!!!!
Kaçmak,gitmek,yollara düşmek hayalleriyle;Delice,deniz,kum,güneş yani tatil isteyen ...
Ayrıyeten 'Krep' ustası olmuş!??:))
Ve;
Dizi Max'te izlediği kriminal diziler de geçen internet sapıklarının işlediği cinayet senaryolarıyla hafiften tırsmış...
O yüzden yine yeni yeniden sanal alemlere fotoğraf koymanın eksilerini,artılarını,
düşünen,düşünen,düşünen...
Ama bir o kadar da kararsız, kararsız,kararsız bir haldeyim?....
İşte ben geldim...Hep böyleydim,böyleyim...
Beklerim:))))
Döndüm... Nedense heyecan yaptım?Ara verince böyle mi oluyor? Bir acemilik,bir bilmezlik? İlk gün heyecanı gibi?
İlk tanışmanın,ilk karılaşmanın o dayanılmaz hafifliği:)))
Tanışma;
Merhaba ben Banu; Halen evli,mutlu ve çocuklu:))
3 gün önce bir yaş daha almış(ama almamış gibi yapmış)hayata,insana,yaşamaya kafayı takmış...
Bazen olgun,olmuşş,görmüşş, geçirmişş...Çözdüm insanları diye pek bir bilmiş??
Bazen de; 'Selam dünyalı biz dostuz'????.........saflığıyla gitmiş gelmiş,gitmiş gelmiş:))
Çoğunluk yazar...Bazen -dediklerine göre- iyi yazar, bazen de hiç çekinmez bir güzel saçmalar...
Bazen içlenir,bilir kendini içlenince daha bir dillenir...Kızar,itiraz eder,sinirlenir...
Yani bir şekilde tepki verir...Çökmez,çömelmez!!!!Çökeeerrtmeden çıktım da......!!!!???
Bazende sevinir,sevincini paylaşır...Sevdiklerini sevindirir...
Böler bölüştürür duygularını bulaştırır etrafa...Gülümser,gülümsetir...Ağlar,ağlatır...
Kendi güler,kendi ağlar,kendi anlar....Belki de kendi yazar,kendi okur, kendi konuşur,kendi dinler....
Çok,çok mutluysa yazmaz ama hatta konuşmaz? Kötü bu huyu bilir ama vazgeçemez,şahit aramaz....
Kendine saklar,cebe atar,örter üstünü,kitler kapısını,anahtarıda suya...Ohhhh!:)
Eşe,dosta bol,bol selam eder...Hiç olmadı kapar dükkanı çeker gider....
Sonra yeniden döner:)))))))))))))))))))))))))))))))
Kaynaşma;
Uzun oldu ne zor oldu ayrılık..Özledim..Hem de çok! Malum devir iletişim devri...Pc den olmasa da fırsat bulduğum anlarda cepten takip ettim yine sevdiklerimi,sizi...O minicik ekrandan okudum,okudum ama yorum yazmadım(itiraf ediyorum telefondan çok zor geldi) sessizce gezdim çoğunluk sizin mekanlarda...Sessizce güldüm,sessizçe hüzünlendim bazen...
Misal;Ustalardan kafayı sıyırdığım bir gün Handan'cığımın 'Kiraz çekirdeği ağacı' postunu okudum ve çok güldüm kendi kendime:)Ya da Aysema hocamın yazılarına hüzünlendim bazen,memleketin haline içlendim...
Ve hepiniz....Tek tek yazamasamda...Siz!Hepiniz! bana her zaman olduğu gibi öyle iyi geldiniz ki....
Varlığınız,sesiniz,yazılarınız yetti...İşten güçten motivasyonumu kaybettiğim,tükendiğimi sandığım nice anda siz güzel yüreklerden gelen yorumlarla sevindim,dirildim:))Hele bir de,mailler,telefonlar varki;genel olarak;'Ne zaman döneceksin canım?Özlendin' kelimelerini içeren...Mest oldum,eridim,bittim...Bu kadar çok sevenim olduğunu bilmiyordum?Yoksa biliyor muydum?:))Sonuç;sevelim sevilelim...Ben hepinizi çooooook seviyorum:)))))
Giriş;
Anlatacağım...Dinlerseniz...
Kalabalık,eş dost,aile,akraba,arkadaş...
Telaşe,karışıklık,yardım,iş,güç ve elbette yorgunluk ama en tatlısından...
Sonra bol,bol koşturmaca-gerçek anlamda-yani bahçede çimler üzerinde kovalamaca zuzularla,arada voleybol,frezbee ve istop;
Top havada...Kim? kim? kim?;Babaaa!:)
Kuş sesleri dinliyorum bol bol...çocuklarımın cıvıltısına eşlik ediyorlar neşeyle...
Akşamları fona Sertab'ı koyup usulca açıyoruz sesini 'Bir yaz gecesi otururken bahçede,ateş böceklerini seyre daldım...Hanımeli kokusu, karışmış yasemine ateş böceklerini seyre daldım bu gece''(İşte tamda öyle:)
Şükür'ün alası kalbimde,dilimde...
Kiraz ağacımızdan bu sene tam 19 adet meyva aldık,yani eni topu bir tabak ve hepsi Elif'imin midesinde:)Oğlum elmayı bekliyor ki o ufacık ağacın incecik dallarında tam 14 adet kırmızı mucize gün be gün büyümekte...Ve Nar çiçeklerimiz bol, bol...
Gelişme;
Şimdi gelelim esas konuya;
Taşındım...Kolay oldu...En azından yerleşme faslı...Çoğu eşyamız(büyük parçalar)önceden gelip yerleştiği için sadece dolap içi kolilerini yerleştirmek kaldı bize...Taşınma günü tam bir şenlikti,yardıma gelen arkadaşlarım,
can dostum Melis'im,Aile büyüklerimiz,İki dedeler,babaannemiz,Ayşe yengemiz,Turgay amcamız ve Abimler...Hepsinin elinde nefis,nefis, yemekler,sağolsunlar varolsunlar:))Sofralar kuruldu,kaldırıldı,kalabalıktık,kalabalıklardı:))
Biz taşınırken bir çok mobilyamızı değiştirdik bu sefer...Büyük,büyük masalar almıştık,kalabalık sofralarımız için...Kalabalık sofralarda ailemizle dostlarımızla masa başında geçecek keyifli saatlerin devamı duasıyla...
Artık nasıl bir içten dua ettiysem?:P-ki çok şükür diyorum hep-gelen gidenimiz hiç eksik olmadı:)
Bir gün öncesinde -temizlik günü- ilk açılışı Ayşe'lerle yaptık...Taşınma günü 'Maaaaaaaaaa' aile:)
Ondan sonra 4 gün boyunca abimler:)Onlar misafir sayılmazlar ya,abimin sevgili eşinin ufak bir sağlık problemi vardı bizi bir müddet hüzünlendirip sonra da daha beteri de olabilirdi diye şüküre sevkeden...Düşünüyorum da, 'her şerde bir hayır vardır'a daha çok inanıyorum...Çok daha kötü şeyler olabilirdi...Bakalım göreceğiz mevlam ne eyler?Ne eylerse güzel eyler inanıyorum ben buna...Onlar iyi olsunlarda gerisi boş,gerisi hikaye...
Kapı karşı komşumla tanıştım...Dünya tatlısı bir genç kadın.Taşınmamızın 3.günü elinde çayı ve nefis tatlarıyla önce kapımı,sonra da kalbimi çaldı:)19 haziran geceside yaza merhaba partisi vardı sitede.Şimdilik ilk izlenimim iyi,hatta çok iyi:))
Zuzularımın yıl sonu gösterileri,gurur,şükür,gurur,şükür,bol,bol sevinç gözyaşları...O nasıl bir duygudur ki tarifi yoktur?:)Şimdiler de havuza gidiyorlar...Memnunuz,memnunlar...
A tabii bir de ben hep diyordum ki taşınmadan önce;'çocuklar okuldayken rahat rahat yerleştiririm evimi'??
Şimdi ki evimiz okullarına daha yakın,haliyle daha geç gidip,daha erken geliyorlar?Süperiz süper!:)
'Kuuuul kurar kader gülermişşşşşş:P:))'
Sonuç;
Bu aralar;Huzurlu....
Ailesi,eşi ve zuzularıyla olmaktan ve onlarla birlikte her gün yeni bir maceraya uyanmaktan çok mutlu:)))
Ama; Evi yuva yapan dişi kuş olmaktan bunalmış!!!!!
Kaçmak,gitmek,yollara düşmek hayalleriyle;Delice,deniz,kum,güneş yani tatil isteyen ...
Ayrıyeten 'Krep' ustası olmuş!??:))
Ve;
Dizi Max'te izlediği kriminal diziler de geçen internet sapıklarının işlediği cinayet senaryolarıyla hafiften tırsmış...
O yüzden yine yeni yeniden sanal alemlere fotoğraf koymanın eksilerini,artılarını,
düşünen,düşünen,düşünen...
Ama bir o kadar da kararsız, kararsız,kararsız bir haldeyim?....
İşte ben geldim...Hep böyleydim,böyleyim...
Beklerim:))))
3 Mayıs 2010 Pazartesi
BEN HALLERİ...
Bu aralar ben;
'İşçi'yim:Ev kadını formundan çıkıp,koli sorunsallarımı aşıp,evin paketleme kısmında mesaideyim...
'Yorgunum ama becerikliyim': Bugün de salonu bitirmek üzereyim, birazdan ''çok güzel hareketler bunlar,bir daha,bir daha,başlıyor şimdi mutfaktaaaa'' diyerek mutfağı dökeceğim?
'Sabırlıyım':??? .........................
Hala 'kitap kurdu'yum: Onca işin arasında inatla okuyorum...
Şu sıra elimdekiler;Elif şafak/Med-cezir ve -tüm söylenilenlere rağmen-,İclal Aydın/Kağıt Kesikleri...
İclal? Tanımlayamadığım bir şekilde bağlıyım ona? Duvarı nem,insanı gam günlerimin sessiz tanığı...İyi geliyor,hislerime tercüman oluyor çoğu zaman...Sessiz ve derinden,incitmeden,incinmeden hem de...
'Üzgün'üm: Bir sürü okunası yazı,bir sürü paylaşılası hayat var iken,bu aralar hiç bir blog dostuma ses veremiyorum...Vakit olsa bütün yorumlar sizin arkadaşlar,döneceğim,lütfen beni bir süre daha idare edin...
'Mutlu'yum:Geri sayım başladı şafak 15 :)
'Dost'um: İkiz annelerimle 'iyi ki ikiziz' 2.buluşmasında coştum...
'Hayırlı Gelin'im: Bağ,bahçe,brunch keyfi...
'Eş'im: Eşim benzerim yok...
'Anne'yim: Bir bakışa bir gülüşe kurban...
'Ve güzel olduğum kadar'..............
:))
'İşçi'yim:Ev kadını formundan çıkıp,koli sorunsallarımı aşıp,evin paketleme kısmında mesaideyim...
'Yorgunum ama becerikliyim': Bugün de salonu bitirmek üzereyim, birazdan ''çok güzel hareketler bunlar,bir daha,bir daha,başlıyor şimdi mutfaktaaaa'' diyerek mutfağı dökeceğim?
'Sabırlıyım':??? .........................
Hala 'kitap kurdu'yum: Onca işin arasında inatla okuyorum...
Şu sıra elimdekiler;Elif şafak/Med-cezir ve -tüm söylenilenlere rağmen-,İclal Aydın/Kağıt Kesikleri...
İclal? Tanımlayamadığım bir şekilde bağlıyım ona? Duvarı nem,insanı gam günlerimin sessiz tanığı...İyi geliyor,hislerime tercüman oluyor çoğu zaman...Sessiz ve derinden,incitmeden,incinmeden hem de...
'Üzgün'üm: Bir sürü okunası yazı,bir sürü paylaşılası hayat var iken,bu aralar hiç bir blog dostuma ses veremiyorum...Vakit olsa bütün yorumlar sizin arkadaşlar,döneceğim,lütfen beni bir süre daha idare edin...
'Mutlu'yum:Geri sayım başladı şafak 15 :)
'Dost'um: İkiz annelerimle 'iyi ki ikiziz' 2.buluşmasında coştum...
'Hayırlı Gelin'im: Bağ,bahçe,brunch keyfi...
'Eş'im: Eşim benzerim yok...
'Anne'yim: Bir bakışa bir gülüşe kurban...
'Ve güzel olduğum kadar'..............
:))
28 Nisan 2010 Çarşamba
UZUN,UZUN YOLLARI AŞTIM GELDİM (dikkat bol foto içerir:)
Uzaktan geldim yorgunum hancı...
Şuraya bir yatak ser yavaş yavaş???
Döndüm...Çok gezdim e haliyle çok yoruldum...Dinlendim ve ancak geldim:)
Şimdi yediğimiz içtiğimiz bizim olsun gördüklerimizi anlatalım...
Döndüm...Ama kalbim orada kaldı...Çok değişmiş çok,çok büyümüş görmeyeli?
Baştan biraz acemilik çeksem de sonrasında alıştım...Eski mahallemizi,evimizi,okulumu gördüm,sokakların da dolandım,çarşıların da,hayal gibi,rüya gibi...Her köşesinde anılarım,anılarımın içinde kayıplarım...Gözlerimin ucunda yaşlarım:(
Yıllar,yıllar önce (şimdikinden daha genç iken:p)bekar,çocuksuz ve sahip olacaklarım,yaşayacaklarım hakkında hiç bir fikrim yok iken dolaştığım nice mekanda,bu sefer evli ve iki çocuklu genç bir kadın olarak gezmek çok ilginç,tarifi zor,içinde hem neşe,hem hüzün, hem gurur, hem de bol şükür barındıran garip bir duyguydu...
Ama hepsine değdi!..
Anıtkabir'e,Kuğulu'ya,Tunalıya,Kale'ye,Beypazarına gittik...Ankara sokakların da gezdik,hatta bir ara kaybolduk:P
Dönüş yolunda bir de Eskişehir yaptık,Çi böreğini tattık,porsuk çayına baktık:)
Şimdi,aslında hepsi uzun,uzun anlatılmayı,yazılmayı hakediyor ama fotoğrafların da desteği ve gidiş sırası ile işte Ankara ve ben ve kuzular ve kuğulu ve kale ve beypazarı ve vs.vs.vs.:))
Yıllar sonra...Kuğulu park'ta:)
Çocuklar...
******
Ankara Kalesi surların da Bursaspor bayrağı:))
Kale'de Rahmi Koç müzesinde; sevgili blog dostlarımızdan Leylak Dalı'nın da tavsiye ettiği(tşk.ler) ve bayıldığımız, Henry Kupjack'ın Minyatür Odalar sergisi...Ne emek?Ne sabır? Fotoğraf çektim ama BURAYI tıklarsanız hem daha güzel fotolara hem de açıklamalarına ulaşabilirsiniz...
Mustafa Kemal Atatürk'ün Cumhuriyetin ilan edildiği 29 Ekim 1923 tarihindeki Cumhuriyet Bayramı için hazırlatmış olduğu İlk bayraklardan birisi imiş bu bayrak...Rahmi Koç müzesinde dikkatimizi çekenlerden birisi oldu haliyle...
******
Beypazarı
Beypazarı...Biz çok sevdik:) Tarihi konakları,taş baskı kumaşları ve gümüşleri meşhur...Sadece Gümüş dükkanlarının bulunduğu bir pasaj var ve insan hangi birisine bakacağını şaşırıyor(tam bizim için:)
Ucuz diyorlar ama çok ucuz gelmedi bana yine de...Neden gümüşü meşhur?Gümüş mü çıkıyor buralar da dedik?Hayır dediler meğer gümüş işciliği fazlaymış,'el alan' yani?Öyle olunca da en azından işciliğine fazla fiyat biçmiyorlarmış vs.Bir de seksen katlı ev baklavaları var,bir de güveçleri,bir de sarmaları var:)



Meşhur Beypazarı kurusu...Bir nevi galeta gibi ama tereyağlı yapıyorlar...Kıtır,kıtır hatta katur,kutur:) zor yeniyor ama lezzetli bir tat...Beypazarının bir sokağı...Ve Beypazarı içerisinde ki Yaşayan Müze'de çocuklar Ebru sanatının inceliklerini öğrenirler iken...Müze çok başarılı...Zaten bilindik müzeler gibi değil eski bir beypazarı konağı... Bağışlamış sahipleri,geleneksel sanat ve değerleri korumak içinde her hafta değişik etkinlikler yapılıyormuş...Bizim gittiğimiz gün ebru sanatı günü idi...Bir oda da Hacivat ve Karagöz var,bir oda da masalcı teyze,daha doğrusu Masal Ebesi...Tam 65 masal biliyormuş ninesinden kalma eski masallar...Ne yazık ki dinleyemedik masallarını bir kaç bilmece sorup şeker verdi çocuklara mutlu oldu bizim kuzularda:)
Bir de konağa çıkan merdivenlerin sağ tarafında olduğu yerde dönen bir tarafı açık iki katlı bir dolap dikkatimizi çekti...Bu döner dolabın kapağı, ihtiyaç sahipleri tarafından çalınır ve içerisine konulan boş yemek kabı diğer tarafa dolu olarak dönermiş...Böylece ne yemeği alan ne de veren birbirini görmez hiç kimse de rencide olmazmış...Şimdiyi düşününce bir de???Hey gidi heeyyy,heyyy:(
Aşağıda Karagöz ve Hacivat oynatan zuzular:)


******
Ve Anıtkabir...Ve Atam...Ve Minnet...Ve Şükran...
Düşündüğümüz gibi tam 23 Nisan'da gidemedik Atamıza ne yazık ki:(
3 ve 5 yaşlarındaki dört çocukla sadece Anıtkabire girmek için kuyrukta beklemeniz 2 saat sürer dediler işi bilenler... Öyle olunca biz de pazar sabahı gittik Ata'mıza...Sabah 9:00 da giriş yaptık sakindir rahat gezeriz düşüncesiyle ama oldukça kalabalıktı...Açıkcası buna çok sevindik...
Ne güzel! Hiç eksilmesin 'farkında olanlar' inşallah hiç!
Anıtkabir...Atam...Hep aynı...Heybetli,mağrur,güven veren,ulu,yüce ve hala tek adam!...
Yine tüylerim diken diken oldu,yine yüreğim pır pır,yine gözümde yaş,
yine içimde sonsuz bir özlemle büyüyen bir sızı:(
Yine gezdim sindire,sindire...Kişiliğine,tarzına imrene imrene...
Yeni eklemeler yapmışlar; Atatürk ve Kurtuluş savaşı Müzesi...Çanakkale savaşı'nın panaroması var...Çok etkileyeci...Top,tüfek sesleri ve Allah Allah nidaları arasında geziyor ve gördükleriniz karşısında içiniz yanıyor ve düşünüyorsunuz;Ah bu vatan ne kadar zor şartlar altında ne savaşlarla kazanıldı...Her bir karış toprağı için ne canlar yitti,ne kanlar aktı?Şimdi?Ne kolay satılıyor!?:(
(Sanal panaroma için lütfen BURAYA tık)
En çok kütüphanesini severim ben Atamın...En çok okuduğu kitapların bulunduğu odayı...O kitaplarda altını çizdiği satırları ve yanına aldığı kısa notları incelerim dikkatle...Yine öyle yaptım,yaptık...Ah ne çok isterdim o kitapların diğer sayfalarını da görmeyi,aldığı notları okumayı...Hatırı sayılır bir kitap arşivi var Atamın 3123 adet ve hepsi de okunmuş..Okuduğu kitaplar da Fransızca,İngilizce,Arapça vs.Onlar benim dikkatimi çekenler...Belki başka dillerde de var? Yani pek çok dil biliyormuş haliyle...Yine hayran kaldım...Cızz etti içim yine...Şimdinin One minute's!?diye konuşanlarını düşününce bir de:(
(Atatürk Özel kitaplığının sanal gezintisi için lütfen BURAYA tık)
Heyecan ve merakla gitti lahitin önüne zuzularım...Elif'im uzakta durdu neden bilmem?Eren'im arkasına illaki beni de alarak açtı o minik ellerini Ata'sı için...'Ne diyeceğimi unuttum ben' derken sesinin titrediğini farkettim heyecandan...Sonra ben söyledim o tekrar etti:)
Askerlerin nöbet değişimlerine denk geldik bir ara..Onları izlerken Vatan Millet Sakarya oldum yine...
Gurur duydum ordumuzla askerimizle...Üzülüyordum ne hallere geldi,getirildi,yıpratıldı diye...
O sahneleri görünce vazgeçtim,güven duydum yeniden(güven duygumu kaybettiğimi bilmeden?)
Yok olmaz dedim,yok...Askerime,orduma haliyle vatanıma bir şey olmaz!İzin vermeyiz,vermezler!
Sevgili Aysema hocamın bir önceki yazıma yaptığı yorumda dediği gibi 'Kesinlikle'yi ekledim şıklarıma...
Gururla, güvenle,umutla...İçim,içimiz umut dolu ayrıldım,ayrıldık sonra oradan...
Adı bile yetti yine Atamın:))
Şuraya bir yatak ser yavaş yavaş???
Döndüm...Çok gezdim e haliyle çok yoruldum...Dinlendim ve ancak geldim:)
Şimdi yediğimiz içtiğimiz bizim olsun gördüklerimizi anlatalım...
Döndüm...Ama kalbim orada kaldı...Çok değişmiş çok,çok büyümüş görmeyeli?
Baştan biraz acemilik çeksem de sonrasında alıştım...Eski mahallemizi,evimizi,okulumu gördüm,sokakların da dolandım,çarşıların da,hayal gibi,rüya gibi...Her köşesinde anılarım,anılarımın içinde kayıplarım...Gözlerimin ucunda yaşlarım:(
Yıllar,yıllar önce (şimdikinden daha genç iken:p)bekar,çocuksuz ve sahip olacaklarım,yaşayacaklarım hakkında hiç bir fikrim yok iken dolaştığım nice mekanda,bu sefer evli ve iki çocuklu genç bir kadın olarak gezmek çok ilginç,tarifi zor,içinde hem neşe,hem hüzün, hem gurur, hem de bol şükür barındıran garip bir duyguydu...
Ama hepsine değdi!..
Anıtkabir'e,Kuğulu'ya,Tunalıya,Kale'ye,Beypazarına gittik...Ankara sokakların da gezdik,hatta bir ara kaybolduk:P
Dönüş yolunda bir de Eskişehir yaptık,Çi böreğini tattık,porsuk çayına baktık:)
Şimdi,aslında hepsi uzun,uzun anlatılmayı,yazılmayı hakediyor ama fotoğrafların da desteği ve gidiş sırası ile işte Ankara ve ben ve kuzular ve kuğulu ve kale ve beypazarı ve vs.vs.vs.:))
Yıllar sonra...Kuğulu park'ta:)
Çocuklar...
******
Ankara Kalesi surların da Bursaspor bayrağı:))
Kale'de Rahmi Koç müzesinde; sevgili blog dostlarımızdan Leylak Dalı'nın da tavsiye ettiği(tşk.ler) ve bayıldığımız, Henry Kupjack'ın Minyatür Odalar sergisi...Ne emek?Ne sabır? Fotoğraf çektim ama BURAYI tıklarsanız hem daha güzel fotolara hem de açıklamalarına ulaşabilirsiniz...
Mustafa Kemal Atatürk'ün Cumhuriyetin ilan edildiği 29 Ekim 1923 tarihindeki Cumhuriyet Bayramı için hazırlatmış olduğu İlk bayraklardan birisi imiş bu bayrak...Rahmi Koç müzesinde dikkatimizi çekenlerden birisi oldu haliyle...
******
Beypazarı
Beypazarı...Biz çok sevdik:) Tarihi konakları,taş baskı kumaşları ve gümüşleri meşhur...Sadece Gümüş dükkanlarının bulunduğu bir pasaj var ve insan hangi birisine bakacağını şaşırıyor(tam bizim için:)
Ucuz diyorlar ama çok ucuz gelmedi bana yine de...Neden gümüşü meşhur?Gümüş mü çıkıyor buralar da dedik?Hayır dediler meğer gümüş işciliği fazlaymış,'el alan' yani?Öyle olunca da en azından işciliğine fazla fiyat biçmiyorlarmış vs.Bir de seksen katlı ev baklavaları var,bir de güveçleri,bir de sarmaları var:)



Meşhur Beypazarı kurusu...Bir nevi galeta gibi ama tereyağlı yapıyorlar...Kıtır,kıtır hatta katur,kutur:) zor yeniyor ama lezzetli bir tat...Beypazarının bir sokağı...Ve Beypazarı içerisinde ki Yaşayan Müze'de çocuklar Ebru sanatının inceliklerini öğrenirler iken...Müze çok başarılı...Zaten bilindik müzeler gibi değil eski bir beypazarı konağı... Bağışlamış sahipleri,geleneksel sanat ve değerleri korumak içinde her hafta değişik etkinlikler yapılıyormuş...Bizim gittiğimiz gün ebru sanatı günü idi...Bir oda da Hacivat ve Karagöz var,bir oda da masalcı teyze,daha doğrusu Masal Ebesi...Tam 65 masal biliyormuş ninesinden kalma eski masallar...Ne yazık ki dinleyemedik masallarını bir kaç bilmece sorup şeker verdi çocuklara mutlu oldu bizim kuzularda:)
Bir de konağa çıkan merdivenlerin sağ tarafında olduğu yerde dönen bir tarafı açık iki katlı bir dolap dikkatimizi çekti...Bu döner dolabın kapağı, ihtiyaç sahipleri tarafından çalınır ve içerisine konulan boş yemek kabı diğer tarafa dolu olarak dönermiş...Böylece ne yemeği alan ne de veren birbirini görmez hiç kimse de rencide olmazmış...Şimdiyi düşününce bir de???Hey gidi heeyyy,heyyy:(
Aşağıda Karagöz ve Hacivat oynatan zuzular:)


******
Ve Anıtkabir...Ve Atam...Ve Minnet...Ve Şükran...
Düşündüğümüz gibi tam 23 Nisan'da gidemedik Atamıza ne yazık ki:(
3 ve 5 yaşlarındaki dört çocukla sadece Anıtkabire girmek için kuyrukta beklemeniz 2 saat sürer dediler işi bilenler... Öyle olunca biz de pazar sabahı gittik Ata'mıza...Sabah 9:00 da giriş yaptık sakindir rahat gezeriz düşüncesiyle ama oldukça kalabalıktı...Açıkcası buna çok sevindik...
Ne güzel! Hiç eksilmesin 'farkında olanlar' inşallah hiç!
Anıtkabir...Atam...Hep aynı...Heybetli,mağrur,güven veren,ulu,yüce ve hala tek adam!...
Yine tüylerim diken diken oldu,yine yüreğim pır pır,yine gözümde yaş,
yine içimde sonsuz bir özlemle büyüyen bir sızı:(
Yine gezdim sindire,sindire...Kişiliğine,tarzına imrene imrene...
Yeni eklemeler yapmışlar; Atatürk ve Kurtuluş savaşı Müzesi...Çanakkale savaşı'nın panaroması var...Çok etkileyeci...Top,tüfek sesleri ve Allah Allah nidaları arasında geziyor ve gördükleriniz karşısında içiniz yanıyor ve düşünüyorsunuz;Ah bu vatan ne kadar zor şartlar altında ne savaşlarla kazanıldı...Her bir karış toprağı için ne canlar yitti,ne kanlar aktı?Şimdi?Ne kolay satılıyor!?:(
(Sanal panaroma için lütfen BURAYA tık)
En çok kütüphanesini severim ben Atamın...En çok okuduğu kitapların bulunduğu odayı...O kitaplarda altını çizdiği satırları ve yanına aldığı kısa notları incelerim dikkatle...Yine öyle yaptım,yaptık...Ah ne çok isterdim o kitapların diğer sayfalarını da görmeyi,aldığı notları okumayı...Hatırı sayılır bir kitap arşivi var Atamın 3123 adet ve hepsi de okunmuş..Okuduğu kitaplar da Fransızca,İngilizce,Arapça vs.Onlar benim dikkatimi çekenler...Belki başka dillerde de var? Yani pek çok dil biliyormuş haliyle...Yine hayran kaldım...Cızz etti içim yine...Şimdinin One minute's!?diye konuşanlarını düşününce bir de:(
(Atatürk Özel kitaplığının sanal gezintisi için lütfen BURAYA tık)
Heyecan ve merakla gitti lahitin önüne zuzularım...Elif'im uzakta durdu neden bilmem?Eren'im arkasına illaki beni de alarak açtı o minik ellerini Ata'sı için...'Ne diyeceğimi unuttum ben' derken sesinin titrediğini farkettim heyecandan...Sonra ben söyledim o tekrar etti:)
Askerlerin nöbet değişimlerine denk geldik bir ara..Onları izlerken Vatan Millet Sakarya oldum yine...
Gurur duydum ordumuzla askerimizle...Üzülüyordum ne hallere geldi,getirildi,yıpratıldı diye...
O sahneleri görünce vazgeçtim,güven duydum yeniden(güven duygumu kaybettiğimi bilmeden?)
Yok olmaz dedim,yok...Askerime,orduma haliyle vatanıma bir şey olmaz!İzin vermeyiz,vermezler!
Sevgili Aysema hocamın bir önceki yazıma yaptığı yorumda dediği gibi 'Kesinlikle'yi ekledim şıklarıma...
Gururla, güvenle,umutla...İçim,içimiz umut dolu ayrıldım,ayrıldık sonra oradan...
Adı bile yetti yine Atamın:))
Etiketler:
AİLE,
ATAM,
BAYRAM,
BİR ŞEY YAPMALI,
BLOG DOSTLUĞU,
DOSTLAR,
FOTOĞRAFLARIM,
GEZELİM GÖRELİM,
GÜNLÜK,
PAYLAŞMAZSAM OLMAZ,
ZUZULARIM
22 Nisan 2010 Perşembe
ANKARA YOLCUSU KALMASIIIIIN:))
Çok uzun zamandır gitmek istiyordum...
Ayrı severim onu,yeri farklıdır ben de.
Yaşamışlığım da, yaşanmışlığım da çok çünkü onunla...
Hem nasıl da özledim seneler var görmeyeli?
Çok değişmiş midir acaba?
Hatırlar mı o da beni?
????
Günlerdir düşünüyoruz...23 Nisan? 3,5 gün tatil? Değerlendirmek lazım?
Amasra'ya mı gitsek?Abant'a veya Kaz dağlarına?Bozcaadaya ya da Assos'a?derken...
Karar verdik;Ankara'ya gidiyoruz:))
Yarın 23 Nisan'da, 23 Nisan Ulusal Egemenlik Ve Çocuk Bayramın da, Anıtkabir de Ata'mızın huzurunda olacağız ailecek:)
Çocuklar nasıl heyecanlı?Teşekkür edeceklermiş atalarına onlara bayram hediye etti diye?
Oğlum kravatta koydurdu bavula,takacak anıtkabir de salon erkeğim benim:)
Bugün öğleden sonra çıkacağız yola inşallah ve tıpkı geçen sene ki gibi,her zaman ki gibi, yol arkadaşım,can arkadaşım Melis'lerle birlikte...Oohh değmeyin keyfime:)))
Yarın ilk önce anıtkabir ziyareti yapacağız Atamıza,sonra biraz tunalı,biraz kale,biraz kuğulu belki?Artık Allah ne verdiyse?:)
Cmt.de Ahlatlıbel ve Beypazarı'na gidelim diyoruz?Kısmet hava şartları da önemli tabii...
Aslında hiç bir yere gidemesek Ankara'da şehirde gezsek bile benim için yeter!
Yazarken bile içim bir hoş?Şaşıyorum kendime?Hiç tahmin etmezdim bir şehri bu kadar özleyeceğimi?
Sanki eski bir sevgiliyi görecekmişim gibi?:) (Dont panic bey,dont panic! Ne senden öncesiiii,ne senden sonraaasıııı?Ben sen de tutukluu kaldııım diyorum başka bir şey demiyorum:P )
Babam da bizimle geliyor o da bu vesile ile eski mesai arkadaşlarını ziyaret edecek,e tabii ki bir de biz gezerken torun sevecek? Çok masumane planlarımız var Melis'cimle cmt gecesi için:P
Erken uyuyan kuzuları(ki maşallah en geç 21:30 da yataktadırlar ve umarım yine öyle olur?)babacığıma emanet edip, Ankara gecelerine akacağız biz de?Gecelere akmak da ne demekse?Saçma ama kullandım gitti...
İşin özü bir yerde de otursak,yiyip içip muhabbet etsek ooooh yeter de artar bile... Yaa işte durum böyle,böyle:))
Şimdiiiii gelelim ciddi mevzulara????
Ankara'yı seçmemizin özlemin dışında da bir nedeni var ne yazık ki?
Üzgünüm,üzgünüz çünkü...
Belki bilinçli,belki bilinçsiz ama gün geçtikçe silikleşiyor milli bayramlarımız?!
Geçen gün Altıparmak'tan geçiyorum (Bursa'nın bir cad.si) her yerde Kutlu doğum haftası için ilanlar, afişler,söyleşiler vs.
Neden yıllardır yoktu böyle bir uygulama da son bir iki yıldır hatırlanır oldu?
Peki neden hiç bir yerde 23 Nisan ile ilgili bir yazı yok? (Şüphe bülbüülüüümm şüpheee!?)
Bu arada yanlış anlaşılmasın lütfen..Kutlansın elbet, kutlanılmasın demiyorum ne haddime?
Bana göre islam kişinin kendi inaçları doğrultusunda yaşanır ve sadece Allah ile kul arasındadır...
Ve her önemli gün ve gece gibi (Kandil,ramazan,bayram vs)sevgili peygamberimizin doğumu da elbette kutlanmalıdır...Buradaki ilginç durum;23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı ile Kutlu Doğum'un aynı haftaya denk gelmesidir? Vs.vs.dir.Ayrıyeten;Üç noktadır...Soru işaretidir? Ünlemdir!(Şüphe bülbülüüüüm şüpheeeee!?)
Neyse? Biz yine gelelim bayrama;
23 Nisan mı? Ulusal Egemenlik mi? Özgürlük mü? Hürriyet mi? Cumhuriyet mi?
O da ne?!!
Ne oldu benim çocukluğumun bayramları?O coşkusu?Heyecanı?
Pencerelere bayrak asmaya bile üşenen tepkisiz bir toplum olmuşken artık biz..
Normal geliyor...Daha da acısı normali buymuş gibi geliyor insanlara!
23 Nisan'da '23 adet Nissan veriyoruz' deseler daha mı çok ilgi çeker,geri kazanılır mı o ruh acaba ?
İçim acıyor,içimiz acıyor olanları izledikçe:(
O yüzden ümit etmek istiyoruz! Güven tazelemek belki de?
Çocuklarımız sözle anlattığımızı gözle de görsün istiyoruz...
O yüzden,bu yüzden,şu yüzden...
Şuralarda dile getirmediğim,getiremediğim nice,nice sebepten dolayı!!!???
Biz Ata'mıza gidiyoruz!
Atatürkçülüğün dinsizlik demek olmadığına kanıt olsun diye;
3 Kulhuvallah,bir elham okuyacağız ruhuna ve diyeceğiz ki;
Sen rahat uyu atam....Cumhuriyet'te,Vatan'da Emanetin de güven de?
a: Sanırız
b: Yani
c: Galiba
d:Allahtan ümit kesilmez
e:Amiiiiin
Şaka bir yana,her şeye rağmen ümitliyim...İnanıyorum...
Ve güveniyorum hem kendi neslime,hem de gelecek nesillere ...Çocuklarıma,çocuklarımıza...
Aynı düşünce de olduğunu bildiğim annelerin ve aynı minhalde yürüdüğüm insanların varlığını bilmek avutuyor çünkü beni...O yüzden de çoşkuyla,sevinçle,son ses bağırıp,sesimizi çıkarıp,sahip çıkıp,kutlayacağız biz bayramımızı...
TÜM ÇOCUKLARIN ve ULUSUMUZUN
23 NİSAN ULUSAL EGEMENLİK VE ÇOCUK BAYRAMI KUTLU OLSUN....
İnşallah hayırlısı ile dönüşte Ankara ve Anıtkabir maceralarımızla buluşmak üzere blogcum:)
Son çağrıııı...
Ankara yolcusu kalmasııınnn:)))
Ayrı severim onu,yeri farklıdır ben de.
Yaşamışlığım da, yaşanmışlığım da çok çünkü onunla...
Hem nasıl da özledim seneler var görmeyeli?
Çok değişmiş midir acaba?
Hatırlar mı o da beni?
????
Günlerdir düşünüyoruz...23 Nisan? 3,5 gün tatil? Değerlendirmek lazım?
Amasra'ya mı gitsek?Abant'a veya Kaz dağlarına?Bozcaadaya ya da Assos'a?derken...
Karar verdik;Ankara'ya gidiyoruz:))
Yarın 23 Nisan'da, 23 Nisan Ulusal Egemenlik Ve Çocuk Bayramın da, Anıtkabir de Ata'mızın huzurunda olacağız ailecek:)
Çocuklar nasıl heyecanlı?Teşekkür edeceklermiş atalarına onlara bayram hediye etti diye?
Oğlum kravatta koydurdu bavula,takacak anıtkabir de salon erkeğim benim:)
Bugün öğleden sonra çıkacağız yola inşallah ve tıpkı geçen sene ki gibi,her zaman ki gibi, yol arkadaşım,can arkadaşım Melis'lerle birlikte...Oohh değmeyin keyfime:)))
Yarın ilk önce anıtkabir ziyareti yapacağız Atamıza,sonra biraz tunalı,biraz kale,biraz kuğulu belki?Artık Allah ne verdiyse?:)
Cmt.de Ahlatlıbel ve Beypazarı'na gidelim diyoruz?Kısmet hava şartları da önemli tabii...
Aslında hiç bir yere gidemesek Ankara'da şehirde gezsek bile benim için yeter!
Yazarken bile içim bir hoş?Şaşıyorum kendime?Hiç tahmin etmezdim bir şehri bu kadar özleyeceğimi?
Sanki eski bir sevgiliyi görecekmişim gibi?:) (Dont panic bey,dont panic! Ne senden öncesiiii,ne senden sonraaasıııı?Ben sen de tutukluu kaldııım diyorum başka bir şey demiyorum:P )
Babam da bizimle geliyor o da bu vesile ile eski mesai arkadaşlarını ziyaret edecek,e tabii ki bir de biz gezerken torun sevecek? Çok masumane planlarımız var Melis'cimle cmt gecesi için:P
Erken uyuyan kuzuları(ki maşallah en geç 21:30 da yataktadırlar ve umarım yine öyle olur?)babacığıma emanet edip, Ankara gecelerine akacağız biz de?Gecelere akmak da ne demekse?Saçma ama kullandım gitti...
İşin özü bir yerde de otursak,yiyip içip muhabbet etsek ooooh yeter de artar bile... Yaa işte durum böyle,böyle:))
Şimdiiiii gelelim ciddi mevzulara????
Ankara'yı seçmemizin özlemin dışında da bir nedeni var ne yazık ki?
Üzgünüm,üzgünüz çünkü...
Belki bilinçli,belki bilinçsiz ama gün geçtikçe silikleşiyor milli bayramlarımız?!
Geçen gün Altıparmak'tan geçiyorum (Bursa'nın bir cad.si) her yerde Kutlu doğum haftası için ilanlar, afişler,söyleşiler vs.
Neden yıllardır yoktu böyle bir uygulama da son bir iki yıldır hatırlanır oldu?
Peki neden hiç bir yerde 23 Nisan ile ilgili bir yazı yok? (Şüphe bülbüülüüümm şüpheee!?)
Bu arada yanlış anlaşılmasın lütfen..Kutlansın elbet, kutlanılmasın demiyorum ne haddime?
Bana göre islam kişinin kendi inaçları doğrultusunda yaşanır ve sadece Allah ile kul arasındadır...
Ve her önemli gün ve gece gibi (Kandil,ramazan,bayram vs)sevgili peygamberimizin doğumu da elbette kutlanmalıdır...Buradaki ilginç durum;23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı ile Kutlu Doğum'un aynı haftaya denk gelmesidir? Vs.vs.dir.Ayrıyeten;Üç noktadır...Soru işaretidir? Ünlemdir!(Şüphe bülbülüüüüm şüpheeeee!?)
Neyse? Biz yine gelelim bayrama;
23 Nisan mı? Ulusal Egemenlik mi? Özgürlük mü? Hürriyet mi? Cumhuriyet mi?
O da ne?!!
Ne oldu benim çocukluğumun bayramları?O coşkusu?Heyecanı?
Pencerelere bayrak asmaya bile üşenen tepkisiz bir toplum olmuşken artık biz..
Normal geliyor...Daha da acısı normali buymuş gibi geliyor insanlara!
23 Nisan'da '23 adet Nissan veriyoruz' deseler daha mı çok ilgi çeker,geri kazanılır mı o ruh acaba ?
İçim acıyor,içimiz acıyor olanları izledikçe:(
O yüzden ümit etmek istiyoruz! Güven tazelemek belki de?
Çocuklarımız sözle anlattığımızı gözle de görsün istiyoruz...
O yüzden,bu yüzden,şu yüzden...
Şuralarda dile getirmediğim,getiremediğim nice,nice sebepten dolayı!!!???
Biz Ata'mıza gidiyoruz!
Atatürkçülüğün dinsizlik demek olmadığına kanıt olsun diye;
3 Kulhuvallah,bir elham okuyacağız ruhuna ve diyeceğiz ki;
Sen rahat uyu atam....Cumhuriyet'te,Vatan'da Emanetin de güven de?
a: Sanırız
b: Yani
c: Galiba
d:Allahtan ümit kesilmez
e:Amiiiiin
Şaka bir yana,her şeye rağmen ümitliyim...İnanıyorum...
Ve güveniyorum hem kendi neslime,hem de gelecek nesillere ...Çocuklarıma,çocuklarımıza...
Aynı düşünce de olduğunu bildiğim annelerin ve aynı minhalde yürüdüğüm insanların varlığını bilmek avutuyor çünkü beni...O yüzden de çoşkuyla,sevinçle,son ses bağırıp,sesimizi çıkarıp,sahip çıkıp,kutlayacağız biz bayramımızı...
TÜM ÇOCUKLARIN ve ULUSUMUZUN
23 NİSAN ULUSAL EGEMENLİK VE ÇOCUK BAYRAMI KUTLU OLSUN....
İnşallah hayırlısı ile dönüşte Ankara ve Anıtkabir maceralarımızla buluşmak üzere blogcum:)
Son çağrıııı...
Ankara yolcusu kalmasııınnn:)))
Etiketler:
ATAM,
BAYRAM,
BİR ŞEY YAPMALI,
DOSTLAR,
GEZELİM GÖRELİM,
GÜNLÜK,
İÇ SES,
ZUZULARIM
16 Nisan 2010 Cuma
UYANIN...UYANIN!:)
Uyanın,uyanın... Ben horlamıyorum:))))Bu sabah,kendime -ayna harici de- bakma kararı aldım...
Yani sağlık diyorum sağlık!
Sağlığımla çok ilgiliyimdir?
Her sabah tv'de doktorum'u izleyip;
'hımmm, tabi yaa, cık cık' şeklinde anlatılan konulara eşlik ederim çok güzel?!
Ama icraat yok!.. Tu bu sabah kadar?
Sabah kalktım;şöyle bir işaret parmağı büyüklüğünde zencefili doğradım,doğramadan önce de dur dedim bir tadına bakayıp,patates görünümlü bir şey ne tadı olabilir ki?Küçük bir parça attım ağzıma ama?
Allahım o nasıl acı ?Hemen çıkardım ama yandığımla kaldım:(
Hain zencefil,halbuki kurabiyelerin ne güzel oluyordu?:P
Neyse devam;1 lt suyun içine zencefil,1 kabuklu limon(doğranmış)atttım ,kaynattım,süzdüm bardağa onun içine de 1 tatlı kaşığı -artık ne kadar saf bulabilirseniz-saf bal...İçtim?
Bu arada bu karışım,vücutta detoks etkisi yapıp,hücre yenilenmesini sağlıyormuş...Tabii içebilene:(
Muhtemelen içende,bulantıdan çıkaracağı için tertemiz olur içi...Böögghh:(((
Neyse konu iyice çirkinleşmeden önemle bildiririm ki;bu yazdığım tarifi,hamileler içmesin (çocuk annesini sevsin),başka önemli bir rahatsızlığınız varsa eğer o zaman da içmeyin neme lazım?Allah korusun?
Sonuçta -ben bilmem, Link'im bilir:P- Bknz: TIK.
Benim öksürüğüm de vardı...Hesapta bir taşla iki kuş vuracaktım...Hani zencefil+bal vs...
Hem öksürüğümü iyi edecek hem de pırıl pırıl olacaktım,ama olmadı...
Hımmm...Çok 'zihni sinir' gördüm kendimi:P
Offf konu çok uzadı değil mi? Baydım mı? Baymayayım...
Çünkü ben bayan değil bir kadın'ım...Bayan olmayan kadınlardansanız TIK
Çok şükür havalar düzeldi gibi....
Yok, yok kesin düzeldi çünkü dün bir ara eni konu ısındığımı hissettim:)
Dün demişken;Malum Perşembeydi ve gereği yerine getirildi;
'Çok film hareketler bunlar'izlenildi, gülündü...
Ardından;iki lafın beli büküldü,eğildi hatta devrildi?
İyi geldi çok iyi,iyi...
Ama
Benim hala gidesim var?:P
Aramızda kalsın da, 23 Nisan'da bir kaçamak yapabileceğiz gibi görünüyor.Kısmet bakalım?:)
Geçen gün yine-5 senedir büyük bir sabır örneği göstererek yaptığım gibi-çocukların oyuncaklarını toplayıp ayıkladım...
Cok fazla oyuncağımız var ve ben hep veriyorum?Azalacağına çoğalıyorlar gün be gün!
Bu durumdan çocuklar çok mutlu ama ya ben?!Ya benim emeklerim?:P
Dikkat dikkat ;İkinci bir emre kadar oyuncak alımları durdurulmuştur...Oyuncak alıp yavruyu sevindirmek isteyenlerin tercihlerini kıyafetten yana kullanmaları önemle rica olunur...Çok hızlı büyüyorlar bizim sıpalar:)))
(Eşe,dosta haber olunur:P)
Kızımı özledim...Daha ayrılalı 3 saat oluyor ama özledim...
Elimde yeni kitabım;
Şebnem Pişkin'den İSRAFİL'İN AYNASI;
"Elementtim öldüm, bir bitki oldum; bitkiydim öldüm, bir hayvan oldum, hayvanken öldüm, bir insan oldum"
Ve ruh, yedi kat yukarı göklerdeki tahtını bırakır da aşağılara, hem de ta aşağılara inmeye gönüllü olur.
"İsrafil'in Aynası" ruhun ezelde başlamış olan serüveninin hikâyesidir.
Ruh halden hale geçer, insan kisvesine bürünür ve Aşk'ı aramaya başlar. Yüce Yaratıcı bir nefes üfler, bir su damlası akar ve okyanuslara karışır. Bir kuş kanat çırpar ve dünyada yaşam başlar. Rüzgâr, bulutu sürükler ve bulut gökkuşağının içinden geçer. Kırmızı bir damla düşer gökten, kan olup bedene girer.
İsrafil borusunu çalar ve tüm insanlar uyanırlar.
İsrafil'in Aynası,
hayatta eğilip bükülmeden, "elif" gibi dosdoğru olmanın romanıdır.
Mest oluyorum okurken mest:)
E tabii ki oğlumu da özlüyorum(ikiz vicdan araya girmesen olmazdı zaten:)
Bir de havalar ısındıya giydiler kısa kolluları çıktı ortaya kolaar bacaklar öyle tombik tombik....Offf ısır ısır:))
Akşama Lost var...Seviyorum Lostilerimizi:)
Amma da yazdım...Şimdi çıkıyorum...
Koca bey'le evimize gideceğiz kapıları takmışlar sende gel gör dedi:)
Güzel bir hafta sonu olsun hepimize...
Hadi kaçtım...Mutlu kalın!:)
Etiketler:
BUNLARI SEVDİM,
DOSTLAR,
GÜNLÜK,
İÇ SES,
KİTAP,
SEYİR DEFTERİ
12 Nisan 2010 Pazartesi
BAŞLIĞI BOL YAZI...
Ders:
Neden yazıldığını anlamlandıramadığım cümleler var,hor görmeyip,hoş görüp,görmezden gelmeye çalıştığım...
Çünkü;yaşadıklarımdan aldığım bir ders var; Herkesin seviyesine hürmet etmek lazım...
Mutluluk:
Ahmet Hamdi Tanpınar der ki:
“İnsan ruhunun en az sabır gösterdiği şey mutluluktur. Şöyle bir düşünelim; acıyı uzun süre taşırız omuzlarımızda, nefreti, kini yıllarca saklarız zihnimizin keseciklerinde, sabrederiz yoksulluğa, yolsuzluğa amansız saldırılara, suratımızı asıp otururuz saatlerce duyguları yaşarız yıllarca ama ya mutluluk?.. Ona sabrımız yoktur, gelir geçer ömür misali bir an, ansızın.”
Çok doğru...Öyle doğru ki;
O yüzden öyle her şeye,her söze takılmayacaksın!Dünü dün de bırakıp,anı yaşayacaksın!
Çünkü;Mutluluk emek ister,mutluluk sahiplenilmek ister...Kıymetini bilmek,doğru parçaları birleştirmek,
hissettirdiği o yürek çırpınışlarının o uçma duygusunun hakkını vermek ister...
Bir de o lezzetli anların dibini sonuna kadar sıyırmak ister:)))
Mutluluğun resmi:
Bu kadar laf kalabalığından sonra;gelelim mutlu anların özetine;
Benim cırcır oğlum cuma günü de gidemedi okula...Böylece sabah kahvaltısını babaannesi ile birlikte yaptı,sonrasında da koca gün bizimle birlikte gezdi kuzu.Yani;hem hastaydı,hem mutlu:)Misafirler ağırlandı keyifle,muhabbetler edildi bolca...Önce vatanı kurtardık bol bol,sonra hacılık anıları tekrarlandı...
Aşkım bana demişti ki geçen gün;''Böyle bir araya gelince hacılık anılarından bahsetmeleri öyle hoşuma gidiyor ki;Ortak bir geçmişleri oldu,paylaşımları,kader arkadaşlıkları,bakıyorum o hallerine mutlu oluyorum,gurur duyuyorum inceden...:)''(ben de seninle koca adam,ben de seninle...)
Aile:
Cumartesi gündüz ailecek kültür park'a gittik...O kadar uzun zaman olmuştu ki gitmeyeli...Yürüyüş yolları,çay bahçeleri vs.oldukça güzelleşmiş ve yine her yer lale bahçesi rengarenk...Lunapark'a götürdük kuzuları ilk kez...İlk kez gördüler bu kadar büyük dönme dolabı,ilk kez gördüler ranger'da ters takla atıp çığlık çığlığa bağıranları?Şaşkın gözlerle ama mutlu bakıyorlardı:)
Dönme dolaba bindik önce...Tabii ben ne kadar dua biliyorsam okudum?Zira Adana;'da yıllar önce Dönme dolabı döndüren, o büyük çarkı çeviren ortadaki dingil(midir onun adı acaba?)çımış,dolap yana doğru eğilmiş ve insanalar içinden patır patır aşağıya dökülmüştü!:( Neyse;görüldüğü üzere bu sefer bir şey olmadı da geldim buralara iyiyiz diye yazıyorum:P Sonra da sadece atlı karınca...Geri kalan oyuncaklar hem daha park yeni açıldığı için tamir aşamasında hemde het yer toz toprak altında sevmedik,ayrıldık oradan...
Komşuluk:
Akşamına komşularımızla Darüzziyafe'de idik...O Daruzziyafe ki;bizim için her zaman gülümseme sebebidir zira;onunda şöyle bir anısı var;Aşkımın beni yemeğe götürdüğü ilk yer orası...Sıcak bir yaz günü mekanın bahçesindeyiz...Biz aşk meşk,çiçek böcek derken...İçeride Mevlid başladı???:))Hem yemeğimizi yedik,hem mevlid dinleyip amin dedik:))Hala derim; beni yemeğe götürüp mevlid dinlettin,hayırlı bir iş için yapılan başlangıçın en hası ancak böyle olabilirdi diye:)))
*Darüzziyafe;Tarihi Türk mutfak kültürünü yaşatmak ve geliştirmek amacıyla kurulmuş, 15. yüzyılda inşa edilmiş Muradiye Külliyesi'nin imaret binasında faliyette bulunmakta.Külliye, İstanbul'u fetheden Fatih Sultan Mehmet'in babası padişah II.Murat tarafından yaptırılmış..Yani tarihi eser konumunda,vakıflara bağlı ve haliyle her ne kadar yemekte fasıl olsa da alkollu içki yok...Onun yerine hangi etle hangi şerbetin uygun gideceğini belirleyip şerbet veriyorlar:) Biz ahududu şerbeti içtik ,güzeldi,yakıştı yemeğin yanına...
Keyifli bir akşamdı...Ben her ne kadar orada dile getirmesemde,'veda yemeği' yer gibi hissettim komşularımla,sonuçta 3 koca yıl,alışmışım,sevmişim hepsini...Umarım yeni evimizde de böyle iyi insanlar girer hayatımıza....
Dostluk:
Ayrıldık komşularımızdan e daha saatte erken,dur dedik bir keşif yapalım...FSM'de yeni açılan Hayal Kahvesine gittik...Daha sağım, solum,vs.bakınırken a bir baktık dünya tatlısı bir çift bize bakıp gülmekte?Sevgili Elçin ve eşi orada,:)Şimdi gece daha güzel:)))
Hayal Kahvesine gelince;Eski'den Migros'tu orası:)Bir garip olmuş,tavanlar basık,çoook kalabalık ve ses düzeni kötü geldi bize...Bir de REDD diye bir gurup çıktı ki sadece 1 şarkılarını biliyormuşum?Mıy mıy söylüyorlar,kelimeleri yuvarlayıp yuta yuta?Allahtan müzikleri fena değildi...Zaten bizim amacaımızda onları dinlemek değildi..Biz dostlarla muhabbet edip,bir ikide ayakta dans niyetine sallandık?Eh o da bize yetti:)
Ödev:
Pazar günü,yine ailecek vakit geçirdik,Önce brunch,sonra koru...Gün geçti...Akşamına da gece'nin 1'ine kadar 2 adet itfaiyeci şapkası yaptık koca beyle..Okuldan ödev vermişlerde çocuklara?(Çocuklar yaptı canım,tabi tabi:P) Birlikte başladık ama daha yarısında uyudu bizim kuzular:)Olsun,zaten amaç,kaliteli vakit,birlikte birşeyler yapmak...Sonuçta;Bizde katıldık artık,çocuklarının ödevlerini-ama el işi ödevlerini- yapan anne babaların kervanına:P
Hastayım...
Yok ama öyle çok kötü değil,biraz kas,biraz baş,biraz boğaz ağrısı...Yatırmayıp süründüren cinsinden olacak sanırım bu da,zira benim yatmam için allah muhafaza serum vs.filan yemem lazım...
Kolay mı öyle;iş,güç,çoluk çocuk,koca sana bakarken -bakarken burada hastaya bakma anlamında değil,gerçekten ööööyleeee bakma anlamında kullanılmıştır-yatmak?:)
Şaka bir yana şifa dileyelim,şifa bulalım inşallah...
Hasret:
Aşkım yine düştü yollara...Ve yine Ankara:(
'Ankara ankara güzel ankara seni görmek ister her bahtı kara dırırıp dııp??'bile eylemiyor gönlümü...
Keyfim yok,onsuz geçen tek bir geceye bile sabrım yok...Yok yok işte yok...
Hani bir duvar yazısı var ya;''Beni bu saatten sonra Hüsnü bile şenlendiremez!''
diye...Öyle işte:(
(Hayırlısıyla,kazasız, belasız dön gel yine sev beni)
Hayat:
Olanca hızıyla akıyor ve getirdikleri götürdüklerinden daha çok çok şükür!Umarım güzel günler göreceğiz güneşli günler....

Haydi kaçtım,mutlu kalın:)
Neden yazıldığını anlamlandıramadığım cümleler var,hor görmeyip,hoş görüp,görmezden gelmeye çalıştığım...
Çünkü;yaşadıklarımdan aldığım bir ders var; Herkesin seviyesine hürmet etmek lazım...
Mutluluk:
Ahmet Hamdi Tanpınar der ki:
“İnsan ruhunun en az sabır gösterdiği şey mutluluktur. Şöyle bir düşünelim; acıyı uzun süre taşırız omuzlarımızda, nefreti, kini yıllarca saklarız zihnimizin keseciklerinde, sabrederiz yoksulluğa, yolsuzluğa amansız saldırılara, suratımızı asıp otururuz saatlerce duyguları yaşarız yıllarca ama ya mutluluk?.. Ona sabrımız yoktur, gelir geçer ömür misali bir an, ansızın.”
Çok doğru...Öyle doğru ki;
O yüzden öyle her şeye,her söze takılmayacaksın!Dünü dün de bırakıp,anı yaşayacaksın!
Çünkü;Mutluluk emek ister,mutluluk sahiplenilmek ister...Kıymetini bilmek,doğru parçaları birleştirmek,
hissettirdiği o yürek çırpınışlarının o uçma duygusunun hakkını vermek ister...
Bir de o lezzetli anların dibini sonuna kadar sıyırmak ister:)))
Mutluluğun resmi:
Bu kadar laf kalabalığından sonra;gelelim mutlu anların özetine;
Benim cırcır oğlum cuma günü de gidemedi okula...Böylece sabah kahvaltısını babaannesi ile birlikte yaptı,sonrasında da koca gün bizimle birlikte gezdi kuzu.Yani;hem hastaydı,hem mutlu:)Misafirler ağırlandı keyifle,muhabbetler edildi bolca...Önce vatanı kurtardık bol bol,sonra hacılık anıları tekrarlandı...
Aşkım bana demişti ki geçen gün;''Böyle bir araya gelince hacılık anılarından bahsetmeleri öyle hoşuma gidiyor ki;Ortak bir geçmişleri oldu,paylaşımları,kader arkadaşlıkları,bakıyorum o hallerine mutlu oluyorum,gurur duyuyorum inceden...:)''(ben de seninle koca adam,ben de seninle...)
Aile:
Cumartesi gündüz ailecek kültür park'a gittik...O kadar uzun zaman olmuştu ki gitmeyeli...Yürüyüş yolları,çay bahçeleri vs.oldukça güzelleşmiş ve yine her yer lale bahçesi rengarenk...Lunapark'a götürdük kuzuları ilk kez...İlk kez gördüler bu kadar büyük dönme dolabı,ilk kez gördüler ranger'da ters takla atıp çığlık çığlığa bağıranları?Şaşkın gözlerle ama mutlu bakıyorlardı:)
Dönme dolaba bindik önce...Tabii ben ne kadar dua biliyorsam okudum?Zira Adana;'da yıllar önce Dönme dolabı döndüren, o büyük çarkı çeviren ortadaki dingil(midir onun adı acaba?)çımış,dolap yana doğru eğilmiş ve insanalar içinden patır patır aşağıya dökülmüştü!:( Neyse;görüldüğü üzere bu sefer bir şey olmadı da geldim buralara iyiyiz diye yazıyorum:P Sonra da sadece atlı karınca...Geri kalan oyuncaklar hem daha park yeni açıldığı için tamir aşamasında hemde het yer toz toprak altında sevmedik,ayrıldık oradan...
Komşuluk:
Akşamına komşularımızla Darüzziyafe'de idik...O Daruzziyafe ki;bizim için her zaman gülümseme sebebidir zira;onunda şöyle bir anısı var;Aşkımın beni yemeğe götürdüğü ilk yer orası...Sıcak bir yaz günü mekanın bahçesindeyiz...Biz aşk meşk,çiçek böcek derken...İçeride Mevlid başladı???:))Hem yemeğimizi yedik,hem mevlid dinleyip amin dedik:))Hala derim; beni yemeğe götürüp mevlid dinlettin,hayırlı bir iş için yapılan başlangıçın en hası ancak böyle olabilirdi diye:)))
*Darüzziyafe;Tarihi Türk mutfak kültürünü yaşatmak ve geliştirmek amacıyla kurulmuş, 15. yüzyılda inşa edilmiş Muradiye Külliyesi'nin imaret binasında faliyette bulunmakta.Külliye, İstanbul'u fetheden Fatih Sultan Mehmet'in babası padişah II.Murat tarafından yaptırılmış..Yani tarihi eser konumunda,vakıflara bağlı ve haliyle her ne kadar yemekte fasıl olsa da alkollu içki yok...Onun yerine hangi etle hangi şerbetin uygun gideceğini belirleyip şerbet veriyorlar:) Biz ahududu şerbeti içtik ,güzeldi,yakıştı yemeğin yanına...
Keyifli bir akşamdı...Ben her ne kadar orada dile getirmesemde,'veda yemeği' yer gibi hissettim komşularımla,sonuçta 3 koca yıl,alışmışım,sevmişim hepsini...Umarım yeni evimizde de böyle iyi insanlar girer hayatımıza....
Dostluk:
Ayrıldık komşularımızdan e daha saatte erken,dur dedik bir keşif yapalım...FSM'de yeni açılan Hayal Kahvesine gittik...Daha sağım, solum,vs.bakınırken a bir baktık dünya tatlısı bir çift bize bakıp gülmekte?Sevgili Elçin ve eşi orada,:)Şimdi gece daha güzel:)))
Hayal Kahvesine gelince;Eski'den Migros'tu orası:)Bir garip olmuş,tavanlar basık,çoook kalabalık ve ses düzeni kötü geldi bize...Bir de REDD diye bir gurup çıktı ki sadece 1 şarkılarını biliyormuşum?Mıy mıy söylüyorlar,kelimeleri yuvarlayıp yuta yuta?Allahtan müzikleri fena değildi...Zaten bizim amacaımızda onları dinlemek değildi..Biz dostlarla muhabbet edip,bir ikide ayakta dans niyetine sallandık?Eh o da bize yetti:)
Ödev:
Pazar günü,yine ailecek vakit geçirdik,Önce brunch,sonra koru...Gün geçti...Akşamına da gece'nin 1'ine kadar 2 adet itfaiyeci şapkası yaptık koca beyle..Okuldan ödev vermişlerde çocuklara?(Çocuklar yaptı canım,tabi tabi:P) Birlikte başladık ama daha yarısında uyudu bizim kuzular:)Olsun,zaten amaç,kaliteli vakit,birlikte birşeyler yapmak...Sonuçta;Bizde katıldık artık,çocuklarının ödevlerini-ama el işi ödevlerini- yapan anne babaların kervanına:P
Hastayım...
Yok ama öyle çok kötü değil,biraz kas,biraz baş,biraz boğaz ağrısı...Yatırmayıp süründüren cinsinden olacak sanırım bu da,zira benim yatmam için allah muhafaza serum vs.filan yemem lazım...
Kolay mı öyle;iş,güç,çoluk çocuk,koca sana bakarken -bakarken burada hastaya bakma anlamında değil,gerçekten ööööyleeee bakma anlamında kullanılmıştır-yatmak?:)
Şaka bir yana şifa dileyelim,şifa bulalım inşallah...
Hasret:
Aşkım yine düştü yollara...Ve yine Ankara:(
'Ankara ankara güzel ankara seni görmek ister her bahtı kara dırırıp dııp??'bile eylemiyor gönlümü...
Keyfim yok,onsuz geçen tek bir geceye bile sabrım yok...Yok yok işte yok...
Hani bir duvar yazısı var ya;''Beni bu saatten sonra Hüsnü bile şenlendiremez!''
diye...Öyle işte:(
(Hayırlısıyla,kazasız, belasız dön gel yine sev beni)
Hayat:
Olanca hızıyla akıyor ve getirdikleri götürdüklerinden daha çok çok şükür!Umarım güzel günler göreceğiz güneşli günler....

Haydi kaçtım,mutlu kalın:)
Etiketler:
AİLE,
ALINTI,
ALTIN ANLAR,
AŞKIM,
DOSTLAR,
FOTOĞRAFLARIM,
GEZELİM GÖRELİM,
GÜNLÜK,
HATIRDA KALSIN,
HAYATIN TADLARI,
HİÇ,
ZUZULARIM
29 Mart 2010 Pazartesi
Pazartesi sendromlarına,bahar yorgunluklarına,gönül kırgınlıklarına iyi gelen yazarınız geri döndü:P
İşte geldim blog...Meğer ne çok özlemişim...
*Önce zuzularım;
Biz hala o mis kokulara doyamadık vs.cümleler kursakta zaman hızla geçiyor...Çocuklarımız büyüyor...
'Şimdi okullu olduk sınıfları doldurduk'...Artık bizim için farklı bir anlam taşıyor:)
Daha öncesinde ufak, ufak araştırmaya başlamıştık ama geçen haftanın bir kısmı okul tanıtımları,görüşmeler vs.ile geçti...
Karar vermek,eleme yapmak? O,bu,şu?...
'O'nun eğitim sistemi çok yarış atı variydi..
'Bu'nun hayat görüşü çok havaiydi..
'Şu'nun ki Fethullahcıydı!:(
Bir de dershane mantığı ile okul yönetenler vardı:!
Nihayetin de;Atatürkçü düşünce sistemini benimseyen,eğitim görüşleri ve uygulamaları ile hem bizim hem de çocukların içlerine sinen bir okul bulduk ve geçtiğimiz hafta içerisin de kesin kaydımızı da yaptırarak artık ilk okul çağında çocukları olan ebeveynler olduk netekim:)
*Sonra,Ben,biz;
Şimdi biz çok yakın bir zamanda tebdili mekan edeceğiz ya...
Dolaşıyorum tükkan tükkan:)Kah aşkımla,kah can dostumla,kah tek başıma...
Tıpkı evllilik öncesi eski günlerde ki gibi,yeni eve yeni eşya vs.derdindeyiz...
Dert lafın gelişi,hadi itiraf edeyim elbetteki çok zevkli:)
En çok mobilya ve perdecilerde eğleniyoruz? Zira,allı,güllü,simli ve taşlı? modelleri görünce 'insanların içerisinde ne fırtınalar kopuyor yarabbim?diye düşünmeden edemiyoruz?:))
Swarovski'nize kurban olayım da insan klozet kapağına da taş yapıştırır mı kardeşim?:P
Zevkler ve renkler mevusundan çok...Sonradan görme'ye giriyor bence ama ya neyse?:))
*Ve Bursalı Annelerim;
Mart'ın son haftası Kütüphane haftası malum...Ve ben daha önce sözünü etmiştim hani bir Zeynep vardı...
Mudanya/Kumyaka ilk öğretim okulun da...Okulu taşımalı sistem nedeni ile yeni binasına taşınınca eski binayı kütüphaneye çevirmek için bizden yardım istemişti...Kısa sürede el ele verip zevkle cevap verdik çağrısına ve geçen pazar ulaştırdık kitapları...Öncesin de de havanın güzel olmasını fırsat bilerekTrilye de keyifli bir kahvaltı yaptık tadı damağımız da kalan:)Ayrıntılar burada
*Veeee...Kardeşim,can dostum,Melis'im...
Taşındı...Taşıdık...Bitti...Çok yoruldu ama değdi:))
Yeni ev,yeni mekan...Güle güle oturun,oturalım:P
Sağlık,mutluluk,huzurla yaşayın güzel anılarla doldurun her bir duvarını inşallah:)
*Başka?
Başka bir çok ayrıntı var aslında; A yazsam ben bunu?
Ne güzel yazı çıkar bundan dediğim ve oturup hakkında iki kelam edemediğim:(
Kitaplarım var,kimisini bir solukta okuduğum,kimisiyle uyuduğum?:)(Söz bu sefer yazacağım,yakında)
Tabii şarkılarım var...Bazen gözyaşlarıma bazen sevinçlerime ortak..
Dostlarım var...Hayatıma neşe katan ve değerlerini bilmek gerek her zaman...Tatlı sohbetlere,sinema keyiflerimize ara vermiştik bir hafta, kısmetse bu hafta kaldığı yerden devam:)
*Ve bloğum ve blog dostlarım...
Paylaşırım yaşama dair ne varsa...
Bazen neşemi,bazen hüznümü anlatırım,kendi hayatımı sunarım,başka hayatlar tanırım...
Birikirim,birikimlerden faydalanırım...Yazarım, çizerim, gülerim, ağlarım...
Bilirim ki bir yerlerde,birileri duyar sesimi...
Sesini, yüzünü, bilmediğim nice güzel insandan iki teselli cümlesi okur,mutlanırım...
Bir kaç gün yazmayınca,sesim soluğum çıkmayınca merak edilmek,sorulmak da ayrı bir tatlıymış bir kere daha anladım...
Teşekkür ederim hepinize...İyi ki yazmışım,iyi ki sizleri tanımışım...
Fazla süsleyip püsleyemem ben kelimelerimi..
Hele ki söz konusu olan iltifat ve benzeri cümleler ise hepten batırabilirim kendimi...
O yüzden başka türlü bitmeyecek sanırım bu yazı...
Hadi kaçtım seviyorum sizi :))
İşte geldim blog...Meğer ne çok özlemişim...
*Önce zuzularım;
Biz hala o mis kokulara doyamadık vs.cümleler kursakta zaman hızla geçiyor...Çocuklarımız büyüyor...
'Şimdi okullu olduk sınıfları doldurduk'...Artık bizim için farklı bir anlam taşıyor:)
Daha öncesinde ufak, ufak araştırmaya başlamıştık ama geçen haftanın bir kısmı okul tanıtımları,görüşmeler vs.ile geçti...
Karar vermek,eleme yapmak? O,bu,şu?...
'O'nun eğitim sistemi çok yarış atı variydi..
'Bu'nun hayat görüşü çok havaiydi..
'Şu'nun ki Fethullahcıydı!:(
Bir de dershane mantığı ile okul yönetenler vardı:!
Nihayetin de;Atatürkçü düşünce sistemini benimseyen,eğitim görüşleri ve uygulamaları ile hem bizim hem de çocukların içlerine sinen bir okul bulduk ve geçtiğimiz hafta içerisin de kesin kaydımızı da yaptırarak artık ilk okul çağında çocukları olan ebeveynler olduk netekim:)
*Sonra,Ben,biz;
Şimdi biz çok yakın bir zamanda tebdili mekan edeceğiz ya...
Dolaşıyorum tükkan tükkan:)Kah aşkımla,kah can dostumla,kah tek başıma...
Tıpkı evllilik öncesi eski günlerde ki gibi,yeni eve yeni eşya vs.derdindeyiz...
Dert lafın gelişi,hadi itiraf edeyim elbetteki çok zevkli:)
En çok mobilya ve perdecilerde eğleniyoruz? Zira,allı,güllü,simli ve taşlı? modelleri görünce 'insanların içerisinde ne fırtınalar kopuyor yarabbim?diye düşünmeden edemiyoruz?:))
Swarovski'nize kurban olayım da insan klozet kapağına da taş yapıştırır mı kardeşim?:P
Zevkler ve renkler mevusundan çok...Sonradan görme'ye giriyor bence ama ya neyse?:))
*Ve Bursalı Annelerim;
Mart'ın son haftası Kütüphane haftası malum...Ve ben daha önce sözünü etmiştim hani bir Zeynep vardı...
Mudanya/Kumyaka ilk öğretim okulun da...Okulu taşımalı sistem nedeni ile yeni binasına taşınınca eski binayı kütüphaneye çevirmek için bizden yardım istemişti...Kısa sürede el ele verip zevkle cevap verdik çağrısına ve geçen pazar ulaştırdık kitapları...Öncesin de de havanın güzel olmasını fırsat bilerekTrilye de keyifli bir kahvaltı yaptık tadı damağımız da kalan:)Ayrıntılar burada
*Veeee...Kardeşim,can dostum,Melis'im...
Taşındı...Taşıdık...Bitti...Çok yoruldu ama değdi:))
Yeni ev,yeni mekan...Güle güle oturun,oturalım:P
Sağlık,mutluluk,huzurla yaşayın güzel anılarla doldurun her bir duvarını inşallah:)
*Başka?
Başka bir çok ayrıntı var aslında; A yazsam ben bunu?
Ne güzel yazı çıkar bundan dediğim ve oturup hakkında iki kelam edemediğim:(
Kitaplarım var,kimisini bir solukta okuduğum,kimisiyle uyuduğum?:)(Söz bu sefer yazacağım,yakında)
Tabii şarkılarım var...Bazen gözyaşlarıma bazen sevinçlerime ortak..
Dostlarım var...Hayatıma neşe katan ve değerlerini bilmek gerek her zaman...Tatlı sohbetlere,sinema keyiflerimize ara vermiştik bir hafta, kısmetse bu hafta kaldığı yerden devam:)
*Ve bloğum ve blog dostlarım...
Paylaşırım yaşama dair ne varsa...
Bazen neşemi,bazen hüznümü anlatırım,kendi hayatımı sunarım,başka hayatlar tanırım...
Birikirim,birikimlerden faydalanırım...Yazarım, çizerim, gülerim, ağlarım...
Bilirim ki bir yerlerde,birileri duyar sesimi...
Sesini, yüzünü, bilmediğim nice güzel insandan iki teselli cümlesi okur,mutlanırım...
Bir kaç gün yazmayınca,sesim soluğum çıkmayınca merak edilmek,sorulmak da ayrı bir tatlıymış bir kere daha anladım...
Teşekkür ederim hepinize...İyi ki yazmışım,iyi ki sizleri tanımışım...
Fazla süsleyip püsleyemem ben kelimelerimi..
Hele ki söz konusu olan iltifat ve benzeri cümleler ise hepten batırabilirim kendimi...
O yüzden başka türlü bitmeyecek sanırım bu yazı...
Hadi kaçtım seviyorum sizi :))
Etiketler:
AŞKIM,
BLOG,
BLOG DOSTLUĞU,
BURSALI ANNELER,
DOSTLAR,
ZUZULARIM
23 Mart 2010 Salı

Öyle zamanlar vardır ki;
.
Mutluluk ya da mutsuzluk sorusu sorulmaz,
.
Sorulsa da anlatılmaz,
.
Anlatılsa da yaşanılan o anlar gibi olmaz...
.
E her şey de anlatmak için yaşanılmaz:)))))


Etiketler:
ALTIN ANLAR,
AŞKIM,
BURSALI ANNELER,
DOSTLAR,
FOTOĞRAFLARIM,
GEZELİM GÖRELİM,
ZUZULARIM
11 Mart 2010 Perşembe
SEYİR DEFTERİ& EYVAH,EYVAH...
Arkadaşlarla perşembeleri kültür mantarı günü ilan ettik ya...Bugün de Eyvah Eyvah'ı izledik hep birlikte...
Film tek kelimeyle; HARİKAYDI!:))
Konusuna,oyunculara, en çokta o karışık şiveli konuşmalara bayıldım...
Senden ötürü'ye...
Tamam anlamın da kullanılan;evet'e
Napıyon?'lara:)
H ile başlayan hiç bir kelime yoktu mesela...
Bütün Hayır'lar 'ayır'dı doğal olarak-ki ben hiç sevmem romen ağzını-zaten filmdeki de tam öyle değildi Allahtan?
Bir de oynak bir de:)
Demek ki neymiş istenirse gayet güzel filmler de yapılabiliyormuş...
Bunun için ne küfürlere bulanmaya,ne de kıllara bürünüp ayılaşmaya gerek yokmuş!!!!
Anladınız siz onu; Hani şu malum olmaz olası üçleme!
Hani Recep ile başlıyor- ki nedir şu Recep'lerden çektiğimiz?- diyorum,başka da bir şey demiyorum:P
Neyse,Seyir defterime keyifle eklediğim filmlerden biri oldu sonuçta...Eyvah,Eyvah:)
Tavsiye ediyorum şiddetle!
Filmin fıragmanı için BURAYA bir tık lütfen:)
Koca bey'e Ps:
İçime dert oldu:(
'Ben de geleyim mi?Filmi izler ayrılırım' demiştin...
'Gel tabi hep birlikte izleriz' demiştim ben de ama? Çok ısrar etmedim mi ki? Vazgeçtin ?
Sıralandık salon da arkadaşlarla,yanımda ki koltuk boştu...Sanki senin içinmiş gibi?
Sanki her kahkaham da -keşke gelseydin de benimle gülseydin-in vicdan azabını çekmem için ayrılmış gibi?
Şimdi ey 'koca kişisi' vardır elbet bunun da bir çaresi diyor ve en kısa zaman da birlikte tekrar izlemek için söz veriyorum...
Hatta;Bak şuraya yazıyorum?
Yazdım:P
Film tek kelimeyle; HARİKAYDI!:))
Konusuna,oyunculara, en çokta o karışık şiveli konuşmalara bayıldım...
Senden ötürü'ye...
Tamam anlamın da kullanılan;evet'e
Napıyon?'lara:)
H ile başlayan hiç bir kelime yoktu mesela...
Bütün Hayır'lar 'ayır'dı doğal olarak-ki ben hiç sevmem romen ağzını-zaten filmdeki de tam öyle değildi Allahtan?
Bir de oynak bir de:)
Demek ki neymiş istenirse gayet güzel filmler de yapılabiliyormuş...
Bunun için ne küfürlere bulanmaya,ne de kıllara bürünüp ayılaşmaya gerek yokmuş!!!!
Anladınız siz onu; Hani şu malum olmaz olası üçleme!
Hani Recep ile başlıyor- ki nedir şu Recep'lerden çektiğimiz?- diyorum,başka da bir şey demiyorum:P
Neyse,Seyir defterime keyifle eklediğim filmlerden biri oldu sonuçta...Eyvah,Eyvah:)
Tavsiye ediyorum şiddetle!
Filmin fıragmanı için BURAYA bir tık lütfen:)
Koca bey'e Ps:
İçime dert oldu:(
'Ben de geleyim mi?Filmi izler ayrılırım' demiştin...
'Gel tabi hep birlikte izleriz' demiştim ben de ama? Çok ısrar etmedim mi ki? Vazgeçtin ?
Sıralandık salon da arkadaşlarla,yanımda ki koltuk boştu...Sanki senin içinmiş gibi?
Sanki her kahkaham da -keşke gelseydin de benimle gülseydin-in vicdan azabını çekmem için ayrılmış gibi?
Şimdi ey 'koca kişisi' vardır elbet bunun da bir çaresi diyor ve en kısa zaman da birlikte tekrar izlemek için söz veriyorum...
Hatta;Bak şuraya yazıyorum?
Yazdım:P
Etiketler:
ALTIN ANLAR,
AŞKIM,
BUNLARI SEVDİM,
DOSTLAR,
SEYİR DEFTERİ
9 Mart 2010 Salı
ARİF'E TARİF GEREKİR Mİ? :)
Hafta sonu Duru'cuğumun doğum günü için yaptığım küçük tatlı süprizler...Ayıptır söylemesi hepsi de çok güzel olmuş.(Ben demiyorum yiyenler öyle diyor:)
1-Kuzu Kurabiye (Zencefilli,tarçınlı);
Bu dünyada ki tek kuzu benimkiler değil elbet:)
.
Malzeme; 1 yumurta, 150 gr tereyağı veya margarin ,1 su bardağı un ,1 çay bardağı mısır nişastası ,1 su bardağı pudra şekeri ,1 çay kaşığı karbonat ,1 çay kaşığı tarçın ,1 çay kaşığı toz zencefil.... Yapılışı:Tüm malzemeyi yoğurup,kulak memesi kıvamı için az az buğday nişastası ekleyip yoğuruyoruz...2 cm.kalınlğında açıp,şekil çıkartıyoruz...Şeker hamurunu olabildiğince ince açıp ondan da şekil çıkartıyoruz...Ben üzerini süslemek için bu sefer royal ıcıngi kendim hazırlamadım onun yerine Dr.otker'ın hazır royal ıcıng'ını kullandım,çok pratik...Bilginize...
.
2-Mantar Kurabiye;


Malzemeler; 1 paket margarin ,2 adet yumurta, 1 paket kabartma tozu ,1 su bardağı şeker,400 gr. mısır nişastası (2 paket), Yeteri kadar un ,2 yemek kaşığı kakao
Yapılışı; Yağ, yumurta, şeker iyice karıştırılır, içine kabartma tozu, un ve nişasta ilave edilerek hamur elde edilir. Hamur ceviz büyüklüğünde veya daha küçük yuvarlanabilir. Yuvarlandıktan sonra ağzı kakaoya bastırılmış şişe ile hamur üstüne bastırılarak mantar şekli verilerek tepsiye dizilir. Normal sıcaklıktaki fırına(170 derece) atılıp beyaz kalacak şekilde pişirilir.
Püf noktası: Yağ yumurta ve şekeri mikser ile krema gibi olana kadar karıştırmalısınız. Böylelikle kurabiyenin yüzeyi pürüzsüz olur ve ve kurabiyeniz ağız da dağılır.Sonuç:(Nammmmm,nammmm,nammmmm:)
.
Ve sıra geldi sevgili Elçin'ciğimin tarifine:)
3-Çiçekli Saksı Pasta;Malzemesi,tarifi ve fotoğraflı şekilde bir güzel anlatılışı BURADA...Aynısını yaptım ben de...Sadece daha rahat taşımak için porselen kaseler yerine, kağıt kahve bardaklarını tercih ettim ama gayet hoş durdular...
Birde eğer yaparsanız,pipetler görünmesin,toprağını biraz daha bol koyun siz?(tövbe,tövbe? toprağı bol olsun gibi oldu sanki?:P)
Yani sözün özü;Sofra da duruşu güzel,iç açıcı ve çok lezzetli...Tek problem bu saksıların içindekinin yenilebilen bir şey olduğuna insanları inandırmak:))
Yemiş kadar oldunuz biliyorum:) Hadi afiyet olsun:)
Ps:Fotoda ki kurabiye adamlar da hediyesi:)
Etiketler:
BUNLARI SEVDİM,
DOSTLAR,
HAYATIN TADLARI,
ÖZEL GÜN,
TARİF
5 Mart 2010 Cuma
SEYİR DEFTERİ;ROMANTİK KOMEDİ ve HOZMO ?
-Şimdi yine yağmurlu bir şarkı da koyabilirdim ya? (Dıp dıp dırı dıp)Neyse:P.
-Dün arkadaşlarla sinema keyfi yaptık...
Filmimiz; Romantik Komedi...Gülmek,gülmek ve daha çok gülmek istiyorsanız doğru seçim.Tamam kabul yabancı romantik komediler tadında ve kabul çok güldüğümüzün dışında pek bir şey kalmıyor akıl da ama insan bazen böyle filmler de izlemek istiyor...
Kadınız,romantiğiz ve her daim melakoliğiz netekim,iyi geldi o yüzden:)
Mekan ve müzikler,çekim teknikleri gayet başarılıydı,hiç sıkmıyor izlerken,oyunculuk düzgün,roller uygun.Sonuçta film eleştirmeni değiliz ve hata bulmak için seyretmiyoruz yapılan işi...Ayırdığımız zamana deyip değmediğini düşünürsek,değdi,keyifliydi diyelim,önerelim...
-Geçen hafta içi bir sabah arkadaşlarla uzun bir kahvaltı keyfi,dün film öncesi homini,homini...Ev de zaten, yok hava kapalı,yok çok mutluyum ya da bunalım halleri...
Her koşulda bul bahaneyi; yap sıcak çikolatayı götür sarellaları...
Sonra;komşunun günü? Ye ye de gör gününü!
En sonun da kızımın ozmo(onun deyişiyle Hozmo:)larına kadar düştüm ya?:(
Nasıl olacak bu işler?
Eskiden 'Gerçek Kesit' diye bir program vardı,hatırlayanınız var mı?Derinden gelen ekolu bir ses anlatırdı olayı;
Mağdur:Cinsiyetine karar veremedim ama kıyafetine bakılırsa erkek..Yaşı: Bilinmiyor?
Sağdan ikinci,takım elbiseli ve dişlek olan...
Az önce bu dünyadaki varlığı son buldu...Sessiz çığlıklarının arkasına sakladığı son sözü 'eriyorum' oldu:(
Katil:Kadın
Yaşı:Kadına yaşı sorulmaz!
O sıra da katil;yaptığı işin vicdan azabı içerisinde ve kurban ile aynı kelimeyi kullandığını bilmeden;
'Hemen erisin,erisin ve ne olur yaramasın!'diye düşünmekteydi...
Zira,bu aralar yine ipin ucu kaçmıştı,kaçan ucu hemen yakalamak ve verilen kiloları geri almamak gerekiyordu...
Oysa 'o' alıyordu,veriyordu...Alıyordu,veriyordu...
Ekonomiye can veriyordu:P
Yarın farklı bir sabaha uyanacak,rejime başlayacaktı kesin kararlıydı.
Verdiği karara ve başaracığına olan inancıyla;
'Ölsem de gam yemem' artık diye düşündü;
Çünkü kilo yapıyor ?:P
.
-Ps:Hafta sonu gelinimin doğum günü var ve benim de ona tatlı minik süprizlerim...
O zaman ne yapıyoruz mutfağa doğru yol alıp,ne marifetimiz varsa koyuyoruz ortaya,seçip beğenip alıyoruz...
E haliyle rejim olayımızı da haftaya erteliyoruz...
(Siz Gerçek Kesit'te anlatılanlara ne bakıyorsunuz? Film onlar film:)
Hadi kaçtım;çok ama çok iyi bir hafta sonu olsun hepimize:)
Etiketler:
BUNLARI SEVDİM,
DOSTLAR,
İÇ SES,
SEYİR DEFTERİ
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)



























