ŞİMDİ OKULLU OLDUK etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
ŞİMDİ OKULLU OLDUK etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

4 Mart 2011 Cuma

DÜN;SABAH,ÖĞLE,AKŞAM...

*Sabah; Buluştuk,zira yalnız olmuyordu...Her daim kaytarmaya meyilli bünye daha öncesinde tek başına çok denemiş ama hep yarım bırakmıştı...Yarımlar sayılsaydı eğer şimdiye çoktan seriyi tamamlamıştı?
Nihayetinde hep destek,tam destek ve gerektiğinde dürtek!:)şeklinde ilk adımı attık ve kükürtlü,ataevler,fsm demedik,
aradık,araştırdık,soruşturduk ve bulduk!Pzt.başlıyoruz...Süre:3 ay(şimdilik) Niyet ise;kasım,kasım kasılmak:)))))

*Öğlen;TEGV'de yeni dönemde birlikte olacağımız öğrencilerle ilk buluşmamızı gerçekleştirdik...
Malum 1.dönem'in başlangıcı oldukça zorlu geçmişti...Bu sefer daha rahattım ama yine de dilim de dualar mırıl, mırıl gittim birime..Şimdilik sadece şunu söyleyeceğim;Sanırım bu sefer işimiz daha kolay olacak!:)

*Akşam; Zuzuların okulunda öğretmenleri ile görüşmem vardı.Bey süpriz yaptı bize katıldı.
Sırasıyla önce kızımızın öğretmeni,sonrada oğlumuzun öğretmeni ile görüştük...Herkesin çocuğu kendine özel,kendine güzel elbette ama....Ve elbet biliyorduk da,yine de başka dillerde duyunca sizi,sizi siz yapan hallerinizi, sizi nasip edene ve bizi seçen size binlerce şükür/teşekkür de ettik ama...
Şimdi bir tek hatırda,kalbimde,şükrümde kalmasın burada da kalsın diye bir kaç satır sadece;
-Tenefüslerde birbirlerini görürlerse,karşılaşırlarsa 'kardeşiiiimmm:)'diye sarılıyorlarmış...
-Yemek salonunda-ayrı masalarda sınıf arkadaşları ile oturdukları halde- sen bunu seversin diye birbirlerine yemek götürüyorlarmış...
-Yarı yıl karneleri alınmış...Elif'imin hiç zayıfı yok,bir tek yüzmesi B!..O öyle üzgün,süzgün dururken bir köşede,Eren'im gitmiş yanına ve demiş ki;''Üzülme,yüzmen zayıf olabilir ama sende bu sınıfın en güzel kızısın!''
Sonuç;mükemmel haliyle:))
Ah benim Eren oğlum..Elif kızım...Hep böyle ol/olun dilerim,hep böyle........................
Ve hep bilin ki gereken sadece SAF SEVGİ!:)
PS:Her türlü yasaklamaya,engellemeye karşı yine de keyifli ve sesimize ses aldığımız bir hafta sonu olsun blogcum.

28 Şubat 2011 Pazartesi

HEM SEVERİM, HEM .............!?




























Sonu gelmez uzun cümleler kurmayı
Cümle sonuna bir yerine, üç nokta koymayı...
Satır aralarına gizlenmiş manayı
Manayı ararken Mevlayı
Mevlayı ararken belamı bulmayı,
Severim...

Severken sevgisini gizlemeyenleri
Sevişirken nefessiz kalışları
Tersiz ten kokusunu
Ve sevdiğimle kalışları, gidişlerden daha çok,
Severim...

Gecenin öteki yüzünü
Öteki yüzdeki gizi
Ve yüzde gülen gözü
Severim...

Ve altından çok gümüşü
Ve siyahtan çok beyazı
Ve neşeden çok hüznü
Severim...

Rüyalarıma kaldığım yerden devam etmeyi,
Filmlerde,seven erkeğin acı çekişini,
Ve Brad'den çok Keanu'yi
Severim...

Kendimle alay etmeyi,kendisiyle alay edebileni
Muzipliği....mi....
Gülerken ağlamayı,ağlarken gülmeyi
Severim...

Hiç bilmediğim yerlere gitmeyi,hatta ilk ben keşfetmeyi
Sabah serininde yola çıkmayı
Yol almaktan korkmayanları
Yolda bir şeyler atıştırmayı
Severim...

Kışın peteğe yaslanmayı,yazın güneşe serilmeyi
Lokma tatlısının üzerine tarçın serpip yemeyi
Peynir,ceviz ikilisini
simit,peynir,çay üçlüsünü
yani her durumda peyniri,
Severim...

Yüz figürlü tabak,çanağı,
Canlı,cansız meleklerimi?
Baykuş'ları,kuş'ları...
Hiç olmadı 'kuş kondurmayı!'
Severim...

Kuş ve çocuk cıvıltısını
Dosta açılan kapıyı
Posta serilen kediyi
Anne diyen her meleği
Severim...

Her 'şey'den bir şey öğrenmeyi
Her 'şer'den bir hayır çıkarmayı
Yol,yordam,uslup bilenleri,
Tatlı dili, güler yüzü,
Ve gecenin karasını
Yalanın beyazından daha çok,
Severim...

Anı kadrajlamayı
Kötüyü markajlamayı
Dünü,günü yazmayı
Yazdıkça çoğalmayı
Severim...

Koltuğun köşesini
Denizin kıyısını,ekmeğin kenarını
Yağmur sonrası toprak,dem sonrası çay,
Sümbül,nergis,bir de sardunya yaprağının kokusunu,
Severim...

Gün'ü dünden,yazı kıştan
Ahşabı,taştan
Çayı,kahveden,
Rakıyı,şaraptan,
Sonları,baştan,

Ve Onu/Onları kendimden daha çok,
SEVERİM...

Ps:Seni de seviyorum blogcum:) Peki sen neleri seviyorsun?:)

Ps:Sıradan basit bir günün uğruna ettiğim dualar yavaş,yavaş kabul oluyor sanırım...Çok sıradan olmasa da normale döndü yaşam çok şükür...Babam hala bende,zuzular okulda,bey işte...Ben ise her zamanki gibi hem her yerdeyim,hem her işte!..Şarkıdaki gibi; Alıştım koşmayaaa!!!:P Ama artık kısa molalar da mekanımdayım,yani sizde:))
Şimdiii;hafta sonu dökümü yaparsak kısaca:
Cumartesi günü sınıfından bir arkadaşının doğum gününe gittik oğlumla...Klasik mutlu ve gürültülü bir sürü çocuk halinin haricinde özeldi, önemliydi benim için zira,sunumlardaki bir kaç kısa merhabalaşmanın dışında ilk resmi tanışmamız oldu Eren'imin sınıf arkadaşlarının anneleriyle...Dile kolay!Eğer bir aksilik olmaz ise ömrümüzün 9 yılı birlikte,aynı ortamlarda geçecek!O yüzden içten içe Allahım ne olur yolunda gitsin,frekanslar tutsun vs. tarzında mırıl,mırıl gittim mekana...Ve neyseki harika geçti günümüz.Senden iyi olmasın blogcum,çok tatlı,muhabbetli,güler yüzlü insanlar..
Umarım böyle de gider.Şimdiiii;Eren'in sınıfı,tanışma,isimleri,(çaktırmadan:P) not etme faslı bitti çok şükür...
Sırada Elif'imin ki var....(Nerede benim sınıf defterlerim?:)
Cmt.akşamıda, kızımı uyutup,oğlumu mayıştırıp,çocuklar babama emanet...Attık kendimizi dışarıya,dostlarla CAKA sattık:))Döndük gece 3'te yatan bendeniz sabah 7:30 da kalktım,kızımla market yaptım,geldim kahvaltı,ev toplama vs.vs. derken arada bir de mantı yaptım(tavuklu,nohutlu,bandırma mantısı:)Babama geçmiş olsuna geldi k.validemler...
Nihayetinde yedik,içtik,başrolde torunlar olmak üzere konuştuk,andık,güldük...Pazar gününüde kayıtlara böyle geçtik.Neyse işte böyle blogcum...
Sanırım yukarıdaki Severim hallerime;yemek yapmak,yedirmek ve insan sevmek maddelerini de eklemeliydim:)))

Ps: Başlık mı? Hem severim,hem 'yazarım' tabii ki?..Aşk olsun! Siz ne sanmıştınız?:P

Ps:Bir de 'tatlı bir ruh esintisi?':) hazırladım sizler için...



Bağlayamıyorum bugün yazımı hep bir şeyler eksik kalıyor sanki?

Son olarak;Keyifli bir hafta olsun diyelim...

24 Ocak 2011 Pazartesi

ŞİMDİ BEN DESEM Kİ;




Şimdi ben desem ki;


Biz bu cumartesi

yine;

Ağladık,güldük,gururlandık,

şükrettik,çoştuk....

Dalgalandık daaaaa,duuurulduk hatta:))))








Şimdi ben desem ki;

Biz maaaa aile tombala oynadık...

Ve biz büyükler, her seferinde 2 minik ustaya yenildik???:)










Şimdi ben desem ki;

Eli yüzü düzgün olarak bir ilk?...

İlk defa benim için bunu yaptı:)

Ve ilk sefer için gayet başarılıydı çünkü biliyorum içine sevgisini de kattı:)







Şimdi ben desem ki;
Pazar oldu ne hoş oldu...

Miskinliğimize,bezginliğimize çok yakıştı...

Yağmur şıpırtısı,şömine çıtırtısı ve misss gibi is kokusu... Meleklerin uykusu,gecenin sesizliği,alev ve şarap kızıllığı...Fonda bu çalarken ve ben onu çok severken ve onunla birlikte söylerken ve başını okşarken...




Ve şimdi ben desem ki;............
...............................................................................?
Şaka,şaka:) Hiç bir şey demeyeceğim!:) 

Sadece diyeceğim ki;

Dilerim bu hafta da;
kalbimizi diri tutar,iyilik,güzelliklerle doldurur ve masumiyetimizi koruruz...
HEPİMİZ!
:))))))))))))


Ps:Günün şarkısı:Uğurlar olsun!Unutmadık. 

9 Aralık 2010 Perşembe

SUNUM...

Karışığım yine karmakarışığım blog...
Bin bir şükürle yaşarken,bin bir dua ile emanet ederken sevdiklerinizi yaradana...
Bu seferde yeterince şükrediyor muyum hayatımdaki güzelliklere,onları verene diye şüpheye düşer misiniz siz de?Mutlu olmaya,mutluluğunuzu anlatmaya korkar mısınız?
Neden sevmeyle,bağlanmayla aynı oranda artar kaybetme korkusu?
'Bugün güldük yarın ağlayacağız' ile büyümenin gereksiz kaygıları mı bunlar?
Nazar muhabbetine ise hiç girmeyeceğim!(Nerdeydi benim mavi boncuğum?:)

Bu hafta iki gün üst üste sunumları vardı zuzuların...

İlk defa sahnede 'tek' bir çocuğa odaklandık.
İlk defa birbirlerini seyirci koltuklarından izleyerek alkışladılar.
İlk defa tek başlarına sahneye çıktılar.
İlk defa ingilizce sunum yaptılar.
İlk defa dejavu yaşadık?
Ve ben ilk defa..... Değil!...Yine ağladım?
Ama vallahi bu sefer,gururdan,sevinçten!
Evlatları için duyduğu gururu,sevgiyi,gözyaşlarıyla anlatan bir tek ben değilim öyle değil mi?:)

***
Bu aralar zamansızım ve hatta Türküm!Doğruyum!Çalışkanım!!!???
Ayrıntılar önümüzdeki günlerde ya da belki gecelerde?Kısmet artık?

Yemekler yaptım babacığıma en sevdiklerinden,çorbası,tatlısı...Götüreyim,iki kelam edeyip,alayım hayır duasını...Yalnızlık zor blogcum,çok zor...

Tatlı deyince aklıma geldi;malzeme alıp aşure yapmak gerek...Hımmm misss...

Ps:Özlem'cim MİM'i unutmadım canım...Lütfen kusura bakma,inşallah en kısa zamanda...

Hava çok soğuk,üşütme kendini,iyi giyin blogcum...

*Aşağıdaki video ve şiirde tüm çocuklara...Ve onları çok seven,onların mutluluğu için birşeyler yapma çabasında,düşüncesinde olan tüm ebeveynlere gelsin...


Çocuk İstismarına Hayır ! Lütfen Paylaşalım...


Dünyayı verelim çocuklara hiç değilse bir günlüğüne
allı pullu bir balon gibi verelim oynasınlar

oynasınlar türküler söyliyerek yıldızların arasında
dünyayı çocuklara verelim

kocaman bir elma gibi verelim sıcacık bir ekmek somunu gibi
hiç değilse bir günlüğüne doysunlar

bir günlük de olsa öğrensin dünya arkadaşlığı
çocuklar dünyayı alacak elimizden

ölümsüz ağaçlar dikecekler


Nazım Hikmet

6 Kasım 2010 Cumartesi

SÖYLEYEBİLDİKLERİM/ANLATABİLDİKLERİM

İlyas Başsoy'un bir sözü vardır;

''Kendin dahil, tüm insanlara "söyleyebildiklerin" kadar yakın olursun.''...

Onu düşünüyorum kaç dakikadır; Söyleyebildiklerin, anlatabildiklerin kadar yakın olmayı?..
Yakın olmak istiyorum da?...Şu an,şu saniye öyle zor dönüşüyor ki kelimeler cümlelere?Kendime şaşıyorum?

Hele ki; Yakınımda yamacımda, onca resim dururken ve zamanın tavsattığı şeyler gibi görünmeye başlamış iken anılar...Geçen onca günü bir kaç satırda layıki ile anlatmak daha da zor geliyor...

Yine de deneyeceğim....
Anlatıyorum; Önce kendime,sonra sana blogcum...

Uzunca bir tatil yaptık bu sene,dolu,dolu...Bizimkilerle yakın yaş gurubunda çocukları olan arkadaşlarımız ile birlikte olunca oldukça keyifli ve eğlenceli oldu hem bizim hemde çocuklarımız için...

İlk hafta Selimiye'de kaldık...Sessiz sakin,geceleri gökyüzündeki yıldızları sayacak kadar dingin bir tatil yapmak için birebir...Henüz çok bozulmamış,insanı da,doğası da...Özellikle denizi tam çocuklara göre ılık,sığ ve kumlu...

Bir gün tekneyle koyları dolaşırken bir koyda demirli bir yat gösterdiler SAVANORA imiş...
Uzaktan aaah ah! deyip içimi de çektim, fotoğrafını da...Sonrasın da yaşananları düşürsek belki de o gün de orada?:(

Teknedeki fotoğrafçı anlatmıştı, içine girmiş SAVANORA'nın, her köşesini çekmiş,Atamızın hasta olduğu bir dönemde kanı alınırken yatağına damlayan kan lekesi bile duruyor,eşyaları,kitapları derken duygulanmış,
duygulandırmıştı hepimizi...
Kendi çektiği fotoğrafları cd olarak verdi bize sonra...'Atamıza ait ne varsa herkes görsün,herkes paylaşsın istiyorum' diyerek...Yani elimde birçok iç mekan görüntüsü var ama başka bir postta paylaşayım istiyorum.

2.Hafta Akyaka'daydık tek kelimeyle bayıldım,yeşilliğine,denizine ve en çokta mimarisine...İkişer katlı, bahçeli, Muğla bacalarıyla süslenmiş, kırmızı kiremitli, bembeyaz badanlı ahşap evler...
Ve her evde neredeyse çatıları bile kaplayan o
pembe,mor,begonviller!.
Bayıldım,bayıldım...

İklim şartları aynı değil biliyorum...
Bursa'da uzun vadeli yaşarlar mı? Zor?:(
Ama çok seviyorum,dönüşte bahçemize ektik bir kaç kök verandaya sardırmak amaçlı...
Anne yadigarı sardunyalardan sonra ilk defa bir çiçeğe bu kadar aşkla bağlandım,gözüm gibi bakıyorum...Ve onlarda şimdilik cevap veriyorlar sevgime...Onca yağmur yağdı dayandılar,dökmediler ya yapraklarını ümitliyim,belki kışıda çıkartırız birlikte.. .


Akyaka'da Nail Çakırhan mimarisi...Akyaka demek o demek orada yaşayanlar için...

Birbirinden güzel yapılarıyla geçmişin değerlerini günümüze ve geleceğe bağlayan bir ad olarak efsaneleşmiş...

Hızla betonlaşan,yozlaşan birbirinin kopyası tatil beldelerine örnek olsa Akyaka...Ah olsa!

Ve tatil biter...

Eve dönüş;okul hazırlıkları...Zuzular artık ilköğretim'de!:)

Hazırlıktalar şimdi;kıyamadık 1'e başlatmaya,boylarına,poslarına rağmen daha oyun çocukları onlar bizim için...Sınıflarını da ayırdık,zira her konuda sürekli birbirleri ile yarış içindeydiler,kendilerini bulmaları ve farklı arkadaş çevrelerinin olması gerekliydi...

Tabii ki endişelerimiz de vardı ne yaparlar,ne tepki verirler acaba diye? Malum ikizdiler, doğduklarından beri hiç ayrılmamışlardı,en yalnız olduklarında bile iki kişiydiler, kardeştiler, kavga edip 5 dk. sonra gülüşürlerdi vs.vs.vs.

Böyle derin düşünceler içerisinde açıklamamızı yaptık;
'Olması gerekenin bu olduğunu,okul kurallarının bunu gerektirdiğini?'
(ki yok öyle bir şey?:) söylediğimizde sandığımızdan çok daha olağan karşıladılar bu durumu? Meğer bıkmışlar birbirlerinden de haberleri yokmuş?:))

Şaka bir yana çocuklar göründüklerinden daha güçlü,büyükler gibi değiller yok öyle gereksiz kaygıları,şartlanmaları...E böyle olunca da haliyle çabuk adapte oluyorlar her değişikliğe...

Ve geçen zamanda gözlemlediğim kadarı ile bu ayrılık hepimize çok iyi geldi,birbilerini özlüyorlar,paylaşımları daha farklı,daha güzel...Bir tek ben biraz zorlanıyorum;İki ayrı çocuk,iki ayrı sınıf olunca haliyle defter tutuyorum;Şunlar Elif'in öğretmenleri,arkadaşları,anneleri, şunlar Eren'in öğretmenleri,arkadaşları,anneleri...:))

Günlerin getirdiği de,götürdüğü de bu kadarla bitmiyor elbet...Hayatın kendisi bir hikaye iken daha pek çok ayrıntı var atladığım,anlatamadığım....Çocuklarımın doğum günü,benim TEGV maceralarım..Başka postlarla geçte olsa kısa kısa paylaşmayı arzuladığım...

Ve son olarak merak edenlere;İyiyiz...Hepimiz!..Çok şükür her şey yolunda...
Olanlarla,olduğu kadar bir yaşam sürüyoruz!Ne bir eksik,ne bir fazla...

Bir slayt ekledim;Tatilden,artık okullu olan zuzulardan,benden,bizden karelerle...
Şimdilik böyle olsun blogcum...Özlemleri gidermek...Yakın olmak dileğiyle!:))