TATİL etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
TATİL etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

11 Şubat 2011 Cuma

YAŞAMAK GÜZEL ŞEY,ÇOK GÜZEL ŞEY DOĞRUSU!

Geçip gideeeen....Zamanlarııı....Bir yerlerde bulsaaam?
Nihayetinde sayılı gün geldi geçti.
Tabii bu arada;evde atraksiyon bol olunca ve de çocuk olunca ev de aldı başını gitti...Ne yapılan kalıyor,ne temizlik bitiyor...
Misafir,gelen,giden...Yardımcım rahatsız gelemedi,
iş başa düştü,oradan kola,koldan bacağa,bacaktan  da ayağa düştü...Ayaklarım çok ağrıdı.
Ne iş bitti,ne ev toplandı?...Ne eğlence bitti?:)
Onun yerine;
Benim omuz ağrılarım arttı,sağ bileğim incindi...
Evde mutlu çocuklu ve miss gibi kek kokulu olacağız diye yaptığımız ve büyük kısmını benim yediğim abur cubur sayesinde şu dünyada biraz daha ağırlığım oldu!?

Ev hala dağınık ama bana bir rahatlık,bir umursamazlık,bir kabullenmişlik geldi?
Ha tabi birde yüzümde sabit anlamsız bir gülümseme hali?:))
Beni tanıyanlar buna birisi/birileri sebep diyooooor?:P
Çocuklar?
Çocuklar iyi çok şükür!
Bazen Yüz boyadık...Yüz göz olduk...Yüz bulduk...Yüzsüz olduk:))
Bazen büyüdük bıyıklı sakallı adam olduk!Bazen uzattık saçları rapunzel misali güzel olduk!
Bazen çıktık bahçeye,kurduk çadırımızı,evcilik oynadık,top oynadık,güneşle güldük,güzelleştik...

Onları mı eyledim mutlu ettim? Yoksa kendimi mi bilemedim zira sanırım ben onlardan daha çok eğlendim:))
Genel olarak iyiydik ama yine de?; 2 insan evladı 5 dk. boşta kalınca;
'çok sıkıldım ben? Ne yapacağım şimdi?Ne kadar sıkıcı,kötü bir tatil geçiriyorum!Bugün hayatımın en kötü günüüüüü!''
diye çemkirir mi?!!!El insaf!:)) Memnuniyetsiz müşteri bunlar!Canlarım,kuzucuklarım benim:))
PS:Bu arada,kalan son 2 gün takvim de özenle işaretlendi ve hatta kalplerle süslendi:)))


ÇOK GÜZEL ŞEY

Yaşamak güzel şey doğrusu...

Üstelik hava da güzelse hele,

gücün
kuvvetin yerindeyse
elin ekmek tutmuşsa birde

hele tertemizse gönlün
hele kar gibiyse alnın
yani kendinden korkmuyorsan
kimseden korkmuyorsan dünyada

iyi günler bekliyorsan hele....iyi günlere inanıyorsan....üstelik hava da güzelse...Yaşamak güzel şey,Çok güzel şey doğrusu!   /  Melih Cevdet Anday

MUTLU BİR HAFTA SONU OLSUN BLOGCUM:)

2 Şubat 2011 Çarşamba

BİR KADIN NELER YAPABİLİR?

Bir kadın neler yapabilir?
Yazar,siler,yazar,siler...Cümleleri toparlayamaz...Toparlanamayan cümlelerin suçunu zamana atar...
'Zamanım olsaydı hergün yazabilirdim ve böyle saçmalamazdım' diye düşünür çünkü.

Bir kadın neler yapabilir?
15 günlük yarı yıl tatilinin geçen 4 gününü özenle takvime işaretler...
İşaretler çünkü bir yanı;'mutlu anların tadını çıkar,sonra özlüyorsun onları' derken, diğer yanı; 'az kaldı dayan' diye fısıldar.

Bir kadın neler yapabilir?
Gece ne kadar geç yatarsa yatsın,sabahın en köründe kalkabilir...Kalkabilir çünkü annedir...Annedir çünkü gönüllü köledir ve köleler uyumaz!...Özgürlüğünü satın almak istemeyen ama içten içe de özleyen ikilemler içinde kalıp, sonra da bundan korkup dualar edendir bir de!

Bir kadın neler yapabilir?
Besleyebilir?...Hem bünyeyi,hem mideyi...Çocukları için sevgi ile yemekler yapar(sevginin 'yardımcısı' olması hayaliyle!) Yapar çünkü;beslemek onun işidir.Nokta.

Bir kadın neler yapabilir?
Sağlam kafalarının,sağlam vücutlarında olması için çocuklarını spora yönlendirir,destekler,yüreklendirir,örnek olur...Bu sebeple kar kış soğuk demez hergün yollara düşer,sulara düşer....

Bir kadın neler yapabilir?
Animatörlük yapabilir...Çünkü gerekli donanıma ya doğuştan yada doğumdan sahiptir...Doğumdan sahiptir zira annedir...Ve 'annelik' bir sürü ulvi duygunun yanısıra,laf ebeliğini,oyunu,drama yeteneğini,kavga anında hakemlik yetisini,içinden çıkılması zor açıklamalarda hayal gücünü ve atmasyon yeteneğini geliştirmiş dişilere has bir özelliktir.

Bir kadın neler yapabilir?
Romanlaşabilir?...Dil yeteneğini geliştirebilir?...O kadar çok konuşur,açıklama yapar,laf anlatır,o kadar çok isim tekrarı yapar ve Ereenn,Eliif...Ereeen,Eliiif der ki; sonun da markette/kasada/sırada ağzından çıkan ERİİİF? ile edebiyat değil ama sulukule klasikleri arasında yerini alabilir!?:p

Bir kadın neler yapabilir?
Dua edebilir...Sevdikleri için...Çünkü görmeden sevdiği,sadece adını bildiği ama yazılarını kalbine ebru gibi işleyen blog sahibeleri vardır..Zor zamanlardan geçen,hastalık çeken...Sanal elden bir şey gelmesede,gerçek dilden dua eder onlar için; ''Allahım lütfen .........bloğunun sahibesi .........'ya acil şifalar ver vs.''diye.(Duaları da ilginçleşmiştir şu blog işine girince:)

Bir kadın neler yapabilir?
Evinin kadını, çocuklarının anası olduğu erkeğin eşi olur...Eş zamanlı düşünceler ile sevmelerde buluşur...
Buluşur çünkü;bir insanı sevmekle başlayan her şey övmekle de devam eder...Sevgiyi över,övmeyi sever...
Naziktir zira kadın, her türlü ilişkide övmeyi sövmeye her zaman tercih eder:)

Bir kadın neler yapabilir?
Dost olur...Eş olur...Anne olur...Kadın olur...Ve eskilerin-anadolu- deyişiyle 'Kadın Ana' olur.


Ps:Malum çoluk çocuk tatildeyiz ve ben tam zamanlı anne günlerimdeyim:)Bu sebeple çok sık uğrayamıyorum mekana ve sizlere...Telafi edilecektir,affola.

Ps: Bir de bizim gurubun yeni yardım kampanyasını duyurmak istiyorum,ilgilenirseniz lütfen; KÜÇÜK DELİLER İLKÖĞRETİM OKULU YARDIM KAMPANYASI  bana mail atabilirsiniz...

Ps:Malum kış,malum keçi!..Şifayı kapma sakın blogcum...
Belki uykusuz bir gece de uğrarım yine...Kalın sağlıcakla!.

28 Kasım 2010 Pazar

VE TATİL VE ÇOCUK VE SABIR VE....


Gezi/anı yazısı yazmak keyifli...Yazarken tekar yaşamak o anları...
En başta söylediğim gibi;Sadece yazdım...'Sade'ce yazdım...Yorumlarınıza çok teşekkür ederim...
.
Özellikle 2 çocuklu tatil nasıl oluyor merak edilmiş?Buyurunuz,okuyunuz,çocuklu tatil anıları...
Yanında da büyüklere masallar:)

İşin içinde çocuk oldu mu,yaşanılan her an büyük bir şölen/tören?..İster evde olun,ister çarşıda pazarda, isterseniz de tatilde turlarda?..Çocuk var ise işin içinde,akisyonun biri bin para!? Bugüne kadar pek çok tatil yaptık...Her yaşın ayrı güzelliği/zorluğu vardı,çoğunluk tatil dediğimiz günler koşturmaca içerisinde geçiyordu...Ah evlat! Bir ömür koşturabilirsiniz peşinden!Sonuç?;Yorgun ama mutluyduk!
İşin aslı ikizlerimiz olduğu günden beri koşturuyoruz biz,yeter ki o tempoya bir kez alışın..Kesinlikle pratik kazanıyorsunuz,tekrarlayarak öğreniyorsunuz her şeyi...

Neyse konumuza gelelim;6,5, yaşında 2 çocukla tatil ayrıntılarında sıra;

Çocuklarla tatile çıkınca;Şunu yapın yada bunu yapmayın diyemem elbet,ne haddime?Her türlü ilişkide olduğu gibi buda da ne bir tek doğru var,ne de yanlış? En önemlisi çocuğunuzu tanımak,öngörüyü yüksek tutmak ve tepkilerinizi belirlemek....
Zira insan ne yaşayacağını biraz da kendisi belirliyor...Olaylar karşısında ne tepki vereceğiniz,nasıl davranacağınız...Ya da karşılama şekliniz,sonucu belirliyor...Ve mizacınız!...Ben mi??Sabırlıyım!..Belki haddinden fazla!..Genel kanı bu,ben söylemiyorum....
(Tamam arada var benimde cozuttuğum anlar ama 'biz tek çocukla senden daha fazla şikayet ediyoruz sen 2 çocukla erdin mi arkadaşım?'diyorlar ya bana o zaman hımm diyorum demek ki var bir gerçek payı?
Nihayetinde;Yaa sabır! çekerek aldığımız derin nefeslerle yaşıyor,gerektiğinde nirvanaya ulaşıyoruz değil mi?:)
Aslında çok da bir seçeneğimiz yok!Olmasında zaten?Neyi seçeceksin?
İnsan hiç evlatlarından vazgeçer mi?Anneyiz hepimiz, bilmez miyiz ne zor iştir bir çocuğu büyütmek? Nasıl bir sevdadır annelik...Koşulsuz şartsız severiz, kölesi oluruz,sevginin en katışıksız en saf halini tattığımız başka kim vardır ki bu dünyada? E haliyle alışkanlık yapar bağımlısı oluruz:)Çok şükür!

(Konuya da bir giremedim ya tebrik ediyorum kendimi!)

Öncelikle denemeden ne yaşayacağımızı bilmediğimiz ama iyi/kötü çocuklarımızın huylarını bildiğimiz için
Onlara fark ettirmeden çocukları paylaştık;
Kızım,oğluma göre daha zor mizaçlı...Zorları seven kim?(Anne!?:)
Oğlum,kızıma göre daha sakin...Sakin kiminle anlaşır?Sakinle.(Baba!:)

Olabilecek en rahat tatil paketlerinden birisini tercih ettik...
Konaklama: 4 gece 5 gün süren tatilde hergün farklı bir şehir görmek,farklı bir otelde konaklamak yerine sadece Roma'da kaldık...Böylece çocuklar için otel odası geçici de olsa ev görevi gördü;HUZUR!

Günü birlik gezilerle başka şehirlere giderken,yolda;
-bol ama çok bol muhabbet?
-soru/cevap/bilmece oyunları..
-Mutlaka küçükde olsa bir defter ve kağıtki resim çizebilsinler(çok şükür çok seviyor ikisi de hala en büyük kurtarıcımız)
-Oğlum için sadece çok gerekli!durumlarda babasının cep tlf.dan oyun!:(
-Bazen -yolculuk sırasında-uyuyor numarası?Evet itiraf ediyorum özellikle kızımda işe yarıyor:P
-Ve sonsuz sabır,ilgi,anlayı,sonra yine sabır!Yani her ne kadar gözümüz/aklımız michelangeloda,şaraplarda,tarihte vs.de olsa da?:)çocuklarımızdan ilgiyi eksik etmedik en azından o hissi verdik:)
Ama yok,yok o kadar da hakkını yiyemem evlatlarımın...Genel olarak sakin ve uyumlu çocuklarım...
Her çocuğun yapacağı/yaptığı kadardı onların ki de?
Hatta bazı günler öyle çok yürüdük ki,biz bile dayanamazken,onlar o minicik ayakları ile nasıl dayandılar hayret ettik...Tabii ki 'Harikasınız,sizinle gurur duyuyoruz!'vs.şeklinde verdik gazı,verdik gazı, bol,bol:))

Çocukla tatil yaratıcı olmak demek?
Yemek yerken lokantada vs.sakin durmaları gereken yerlerde ise kurduğum şu cümle ki nasıl akıl ettim,nasıl kullandım Atamı böyle bir durum için hala şaşkınım?;'Lütfen! siz Atatürk çocuklarısınız,burada Türkiye'yi ve Atatürkü temsil ediyorsunuz,ona yakışacak şekilde davranın!?Hııı?Nasıl yani???
Cümlenin içinde Atatürk geçince duraksadılar bir müddet ama kısa bir süre etkili oldu,olmadı değil!

Dedim ya çocuklarınızı tanımak en önemlisi;Çok gaza geliyor bizimkiler,görev adamlarım benim...
Öyle önemliki onlar için kendilerini anne babaya ispatlamak,aferin almak ve en önemlisi başardıkları her işi sonunda diğer kardeş üzerine 'Ben başardım' diye baskı kurmak için kullanmak?ah işte ikizlerin dünyası!


Ve gerektiğinde eksileri artıya çevirmek? 
BKNZ:BENCİL DEĞİL SENCİL YAKLAŞIM!

-Tur rehberimizin peşinde sokak, sokak dolaşırken oğluma;
''Eren'cim senin yön bulma duygun çok kuvvetli lütfen benim için gezdiğimiz sokak ve caddelere dikkat edermisin?Dönüşte buralardan tek başımıza geçeceğiz ve ben senin yardımın olmadan bu işi başaramam!?''
İşte sihirli cümle budur ve bir çok kez sonuç başarılı olmuştur.:)

Ya da kızıma;
''Elif'cim biliyormusun gideceğimiz Sistina Şapelinin duvarlarında tıpkı senin yaptıkların gibi resimler varmış...
Biliyorum seninkiler çok daha başarılı ama yine de bir bakalım birlikte, belki yanlış bulduğun  yerleri düzeltmelerini söyleyebilirsin!?:)''






Ve elbette çocukla tatil küçük süprizleri göze almak demek!?

Floransadayız;Akademi müzesinde;Michelangelo'nun ünlü davut heykelini gördü kızım ve;
'Annneee heykelin pipi'sine baaaaak!!??? şeklinde muzip bir çığlık attı!!!
(O an müzede değil 'yerebatan' sarayındaydım:)










Nerede kalmıştık?
Napoli/Pompei: Roma/Napoli arası 2,5 saat,ilk durak Pompei...





                                                                                                                                                                 Pompei ve orada yaşanılan trajedi hep ilgimizi çekmişti...Malum;Pompei şehri, 24 Ağustos 79..... tarihinde Vezüv yanardağının patlaması sonucunda tamamen yok olmuş,200 bini aşkın insan hayatını kaybetmiş,patlamada çıkan kül ve lav karışımı insanların ve eşyalarının üzerini bir örtü gibi kaplamış ve oksijenle ilişkisini kesmiş.Bu nedenle kalıntılar günümüze kadar yok olmamış...Roma kent yaşamından kalıntılar,yollar,evler,insanlar:( Taşlaşmış insan bedenleri var bir çok yerde...Ancak sadece iki tanesi gerçek,diğerleri aynı formda yapılmış heykeller,onların asılları ise kent müzesinde imiş....
Çocuklara -haliyle- heykel olduklarını söyledik...
Çok fazla foto eklemeyeceğim,görüntüler çok kötü olmasa da rahatsızlık verici:(

*Napoli için ne anlatsam?Aklımda kalan sadece çöplerdi desem?Çöp toplama yok Napoli'de,bu yüzden de her köşe başı,her direğin dibi hiç abartısız en az 25-30 adet çöp poşeti:(
Çöp toplama işinin Mafya'nın elinde olduğunu,onların da kendileri haricinde toplayanları vurduklarını öğrendik?-şaka gibi-?

Son gün, pazar günü serbest zamandı,bizde o günü çok methini duyduğumuz Piazza Navona'ya ayırdık..

Piazza Navona aslında büyük bir meydan...
Performans sanatçılarının,ressamların,müzisyenlerin şenlendirdiği...
Roma'nın bir çok yerinde olduğu gibi bura da da görkemli havuzlar bulunmakta...Özellikle ünlü heykeltraş Bernini'nin eserleri görülmeye değer...

Çevrede alışveriş yapabileceğiniz pek çok dükkan ve uzun süre keyifle oturup yemeğinizi yiyip,kahve'nizi içebileceğiniz cafe'ler var....

Ama özellikle performans sanatçılarının gösterileri çocukları da bizi de eğlendirdi...

Ve tatil biter...Köylü köyüne evli evine döner:))

Daha bir çok ayrıntı var anlatılacak,not alınacak ama adı üstünde ayrıntı...Onlarda rüyalara/bana kalsın...


VEEEEEE....
Keyifli bir pazar olsun blogcum...Tatlı mı tatlı birde:)))
Hadi buyrun hep birlikte:))))

24 Kasım 2010 Çarşamba

YAŞA,YAŞA / YAZ,YAZ/ OKU,OKU/ BİTMEZ ! :)

Eski yazılarımı okuyanlar bilirler sevdamı...Bilirler gitmeyi/görmeyi ne çok istediğimi...Bilirler hayallerimi...Siz onları bilirdiniz de; Ben uçaktan adımımı atttığım anda hissettiğim garip aidiyet duygusunun varlığını bilmezdim?Bir huzur,bir sıcaklık?Kesin bir önceki yaşamım da vardı bir bağlantım oralarla kesin!?

Bayram arifesinden anneciğimin mezarını,bayram günüde aile büyüklerimizi ziyaret edip hayır dualarını alarak 1.gün çıktık yola...İstikamet Roma!İtalya!
Açıkcası yola çıkmadan önce çok kaygılıydık,hani bir şey olacağından değil de 6,5 yaşında iki çocukla bilmediğin yaban ellerde,bilmediğin yemeklerle,hadi onuda geç turla gezeceğiz,ekibe uymak lazım,ya yorulurlarsa,inatlaşırlarsa ve hatta en korkuncu benim güzel cadım o ince çığlığını en yüksek desibelinden bir atarsa?
Hani bize bir şey olmazda,ya Papa korkarsa?:P
Duyan;Ah ne güzel Roma gezersiniz romantik,romantik diyordu...
Bense muhtemelen 2 çocukla romantik komedi oluruz diyordum!
Bundan sonra büyük konuşmayacağım,yalancı çıkmamın sevinciyle doluyum!:)
*VATİCANO!
İlk gün ayağımızın tozu ile bavulları tur otobüsüne atar atmaz;
Müslüman ülkenin müslüman vatandaşları olarak, Hristiyanlığın merkezi,kutsal kenti olanVatikan'a koştuk!??
Din değiştirmeye değil tabii ki?:)

Sadece yıllardır merakla izlediğim,okuduğum,tüm filmlerin,kitapların ve çalıştığım sanat tarihi derslerinin hatırına o heykelleri dünya gözüyle görmek,o binaların içinde olmak ve tarihe dokunmak için.
Dini açıdan -haliyle- herhangi bir etkileşim de bulunamadığımızdan 'müze' gezer gibi gezdik tüm yapıları...
Kiliseler,şapeller,katetralller hepsinden tarih fışkırıyor,sanat fışkırıyor....
Tabi mevcut din buna çok müsait...Paganlığında etkisiyle putlaştırma tarzında heykeller,melekler,azizler,rahipler vs.çok fazla....
Yağlı boya tablolar ve duvar rölyefleri ile görsellik çok başarılı ve etkilyici bir şekilde kullanılmış bu da her yapıyı bir sanat eserine dönüştürüyor.


Vatikan'a St.Pietro Meydanından başladık.288 sütünla çevrili bu geniş alanın tam ortasında bir benzerinin İstanbulda bulunduğu bir Dikilitaş var.Meydanın sonunda ise St Pietro Katedrali.
Katedralin içinde-kendi mimari yapısıda dahil-pek çok eser; ünlü ressam,heykeltraş ve mimar Michelangola'ya ait...

Ben en çok ünlü Pieta (Merhamet) heykelini merak ediyordum.İsa'nın çarmıhtan indirildikten sonra annesinin /Hz.Meryem'in kucağına yatırılmış hali... Görünce bir kere daha Michelangelo'ya hayran kaldım...Mermerle yansıtılan o doğallığa,o yumuşak hisse.(yanda)...Katedralin birisi sağda,birisi solda olmak üzere iki adet kapısı bulunuyor...Her 20 yılda bir hacı olmak üzere vatikan'a gelen hristiyanlar Cennet Kapısından geçerek hacı oluyorlarmış...Bir de Cehennem Kapısı vardı ki onun yanında pek kimse yoktu?!

*la Fontana di Trevi /TREVİ (üçyol) ÇEŞMESİ; Aşk çeşmesi diyorlar adına da aslında pek bir ilgisi yokmuş,klasik, turist çekmek amaçlı kullanılan bir isim...Rehberimizin dediği geliyor aklıma hala gülüyorum;...Bizimkiler Romalı Perihan filmlerinden sonra kullanmaya başlamışlar bu adı demişti:))
İsmi boşverin cismi anlatın derseniz eğer tek kelimeyle çok güzeldi!; Denizkabuğu şeklinde bir at arabası, arabayı çeken denizden çıkan kanatlı atlar ve arabada bulunan mitolojik deniz tanrısı...Ve tabii ki biz de kurala uyup, kendimiz ve özel istekte bulunan tüm dostlarımız için dileklerimizi dileyip, İtalyan Ekonomisine katkıda bulunduk:)

Tarih ne yazmakla ne anlatmakla bitecek gibi değil!
Biraz hava/konu değişimi yapalım;

Genel olarak Roma hakkında edindiğim bilgileri paylaşmak istiyorum şimdi de;
*Roma'da su bedava...Evlere su faturası gitmiyormuş,şehirdeki tüm çeşmelerin suyu içilebilecek kıvamda imiş.
*En düşük asgari ücret net 900 euro civarında olunca haliyle biraz pahalı bir şehir...
*Kahvaltıları tatlı kruvasan,pasta ve keklerden oluşuyor...Yok öyle bizdeki gibi güzelim tam yağlı bir beyaz peynir,domates,zeytin,çay! vs.(yazık onlara:)
*Tüm salam,sosis vs.ürünlerin domuz eti içerdiği öğrenince,çocuklara-son kullanma tarihleri geçmiş onları yemiyoruz-şeklinde caydırıcı parlak!cümleler kurduk.
*Lokanta veya Cafelerde ayakta atıştırmak çok yaptıkları birşey...Hep bir yere yetişme telaşında oldukları için dedi rehberimiz ama bence bir fincan cappicıno'ya;ayakta 1 eoru!,masada oturup içince 3 euro vermeleri daha haklı bir gerekçe!
*Ve bir kadeh şarap,bir kutu cola'dan daha ucuz!Ev yapımı kırmızı şaraplarından Chianti!tavsiyemizdir:)
*Domuz eti çekincemizden dolayı Vejeterigian pizza tercih ettiğimiz için pizzaları hakkında pek bir yorumda bulunamayacağım,genelde güzeldi ve bizim alışık olduğumuz pizza hamurlarının aksine hamurları neredeyse lavaş inceliğinde idi.
*Tiramisu'larına bayıldım!
*Makarnaları al dante-yarı pişmiş haşladıkları için, az piştiği ve dolayısıyla çok çiğnenip yavaş yenildiği için porsiyonlarının az olmasına rağmen oldukça doyurucu ve lezzetli!
*Kremalı tatlıları,kekleri çok fazla tüketiyorlar,pakarna ve pizza tarzı hamur işlerinide öyle...Yine de genel olarak gayet fitler...spor!spor!spor!
*Kadınlar mini etekleri ve illaki kırmızı rujları ve illaki sigaraları ile arzı endam ediyorlar sokaklarda...Ve bir allahın kulu da 'bunda iş var!'tarzı bakışlar atmıyor onlara,öyle rahat ve mutlular benim gördüklerim...Birde gece taksiye yalnız başına binen kadınlara taksi şöförü %20 indirim yapmak zorunda imiş,kadını koruma amaçlı...

*Çoğu yolda trafik için sinyalizasyon yok...Yaya olarak adımınızı yola attığınız anda arabalar duruyor!?
Alışık olmayınca insan bir mühim hissediyor kendisini:)
Hatta bir ara kaldırımdan ayağımı yola basıp,çekesim,basıp,
çekesim, arabaları oynatasım geldi:P

*Ve hemen her şehirde olduğu gibi Roma'nında bir Cumhuriyet Meydanı var ve o meydanın yanında da
Gladyatörler?!
Foto madam,foto!?:))

Neyse bu kadar magazinden sonra dönelim tarihin tozlu sayfalarına...
Hala benimleyseniz? merak etmeyin az kaldı:)

FLORANSA,Firenze; Romada kaldığımız 5 gün içinde hava 3 gün yağmurluydu...ilginçtir yağmurlu günlerde sabahtan14:00,15:00'e kadar hava açık güneşliyken sonrası illaki ara ara yağmurluydu...

Roma/floransa arası yaklaşık 3,5 saat...Otobüs yolculuğu keyifli olsada bir müddet sonra sıkılan çocukları eğlendirme işi kesinlikle tecrübe istiyor(bknz: ikiz babası:)

Öncelikle belirtmek isterim ki Floransa kesinlikle Roma'dan daha güzel!Açık hava müzesi kıvamında meydanlar,binalar ve daracık sokakları ile şirinmi şirin bir küçük şehir...Amma velakin yağmurun azizliğine uğrayarak dolaştığımız için her yerini gezemedik,göremedik,fotosunu çekemedik!:(
Kalbimde aklımda Firenze de kaldı...
Bir katedralin önünde Dante'nin( evet,evet o! dante gibi ortasındayız ömrün diyen dante)heykeli vardı.Harika bir yapıydı ama adını bile anlayamadım yağmurdan,işte o yapının arka bahçesinde Galileo Galile'nin mezarı varmış(evet,evet o!dünyanın döndüğünü bulan şahsiyet)onu çok görmek istedim ama hem fırsat,hem vakit olmadı:( Nihayetinde kapalı mekanlarda geçen bir kaç saat sonunda;

Mıchelengo'nun ünlü Davud/david heykelinin orjinalini( ki foto çekmek yasak olduğu halde flaşsız çektim,pişman değilim!

Ve ünlü Floransa/Toscana bölgesinin üzüm bağlarının şaraplarından tatma ve alma şansını yakaladık...


















Veee son!
Diyemiyorum çünkü daha,Napoli,pompei ve piazza novana var:)
Ama tahminim odur ki ne sizde okuyacak sabır ne bende yazacak anlatacak hal kalmamıştır:)
Bu kadar uzun postlar yazmak,okunulması bakımından riskli biliyorum,genelde hepsi okunmaz,haliyle yorum yapılmaz,eğer yapılmaz ise biliniz ki bu bloğun sahibesi bu duruma hiç bozulmaz:))
Empati herşeydir netekim:))

Devamı var bitmedi aşkımız:)))))))))

6 Kasım 2010 Cumartesi

SÖYLEYEBİLDİKLERİM/ANLATABİLDİKLERİM

İlyas Başsoy'un bir sözü vardır;

''Kendin dahil, tüm insanlara "söyleyebildiklerin" kadar yakın olursun.''...

Onu düşünüyorum kaç dakikadır; Söyleyebildiklerin, anlatabildiklerin kadar yakın olmayı?..
Yakın olmak istiyorum da?...Şu an,şu saniye öyle zor dönüşüyor ki kelimeler cümlelere?Kendime şaşıyorum?

Hele ki; Yakınımda yamacımda, onca resim dururken ve zamanın tavsattığı şeyler gibi görünmeye başlamış iken anılar...Geçen onca günü bir kaç satırda layıki ile anlatmak daha da zor geliyor...

Yine de deneyeceğim....
Anlatıyorum; Önce kendime,sonra sana blogcum...

Uzunca bir tatil yaptık bu sene,dolu,dolu...Bizimkilerle yakın yaş gurubunda çocukları olan arkadaşlarımız ile birlikte olunca oldukça keyifli ve eğlenceli oldu hem bizim hemde çocuklarımız için...

İlk hafta Selimiye'de kaldık...Sessiz sakin,geceleri gökyüzündeki yıldızları sayacak kadar dingin bir tatil yapmak için birebir...Henüz çok bozulmamış,insanı da,doğası da...Özellikle denizi tam çocuklara göre ılık,sığ ve kumlu...

Bir gün tekneyle koyları dolaşırken bir koyda demirli bir yat gösterdiler SAVANORA imiş...
Uzaktan aaah ah! deyip içimi de çektim, fotoğrafını da...Sonrasın da yaşananları düşürsek belki de o gün de orada?:(

Teknedeki fotoğrafçı anlatmıştı, içine girmiş SAVANORA'nın, her köşesini çekmiş,Atamızın hasta olduğu bir dönemde kanı alınırken yatağına damlayan kan lekesi bile duruyor,eşyaları,kitapları derken duygulanmış,
duygulandırmıştı hepimizi...
Kendi çektiği fotoğrafları cd olarak verdi bize sonra...'Atamıza ait ne varsa herkes görsün,herkes paylaşsın istiyorum' diyerek...Yani elimde birçok iç mekan görüntüsü var ama başka bir postta paylaşayım istiyorum.

2.Hafta Akyaka'daydık tek kelimeyle bayıldım,yeşilliğine,denizine ve en çokta mimarisine...İkişer katlı, bahçeli, Muğla bacalarıyla süslenmiş, kırmızı kiremitli, bembeyaz badanlı ahşap evler...
Ve her evde neredeyse çatıları bile kaplayan o
pembe,mor,begonviller!.
Bayıldım,bayıldım...

İklim şartları aynı değil biliyorum...
Bursa'da uzun vadeli yaşarlar mı? Zor?:(
Ama çok seviyorum,dönüşte bahçemize ektik bir kaç kök verandaya sardırmak amaçlı...
Anne yadigarı sardunyalardan sonra ilk defa bir çiçeğe bu kadar aşkla bağlandım,gözüm gibi bakıyorum...Ve onlarda şimdilik cevap veriyorlar sevgime...Onca yağmur yağdı dayandılar,dökmediler ya yapraklarını ümitliyim,belki kışıda çıkartırız birlikte.. .


Akyaka'da Nail Çakırhan mimarisi...Akyaka demek o demek orada yaşayanlar için...

Birbirinden güzel yapılarıyla geçmişin değerlerini günümüze ve geleceğe bağlayan bir ad olarak efsaneleşmiş...

Hızla betonlaşan,yozlaşan birbirinin kopyası tatil beldelerine örnek olsa Akyaka...Ah olsa!

Ve tatil biter...

Eve dönüş;okul hazırlıkları...Zuzular artık ilköğretim'de!:)

Hazırlıktalar şimdi;kıyamadık 1'e başlatmaya,boylarına,poslarına rağmen daha oyun çocukları onlar bizim için...Sınıflarını da ayırdık,zira her konuda sürekli birbirleri ile yarış içindeydiler,kendilerini bulmaları ve farklı arkadaş çevrelerinin olması gerekliydi...

Tabii ki endişelerimiz de vardı ne yaparlar,ne tepki verirler acaba diye? Malum ikizdiler, doğduklarından beri hiç ayrılmamışlardı,en yalnız olduklarında bile iki kişiydiler, kardeştiler, kavga edip 5 dk. sonra gülüşürlerdi vs.vs.vs.

Böyle derin düşünceler içerisinde açıklamamızı yaptık;
'Olması gerekenin bu olduğunu,okul kurallarının bunu gerektirdiğini?'
(ki yok öyle bir şey?:) söylediğimizde sandığımızdan çok daha olağan karşıladılar bu durumu? Meğer bıkmışlar birbirlerinden de haberleri yokmuş?:))

Şaka bir yana çocuklar göründüklerinden daha güçlü,büyükler gibi değiller yok öyle gereksiz kaygıları,şartlanmaları...E böyle olunca da haliyle çabuk adapte oluyorlar her değişikliğe...

Ve geçen zamanda gözlemlediğim kadarı ile bu ayrılık hepimize çok iyi geldi,birbilerini özlüyorlar,paylaşımları daha farklı,daha güzel...Bir tek ben biraz zorlanıyorum;İki ayrı çocuk,iki ayrı sınıf olunca haliyle defter tutuyorum;Şunlar Elif'in öğretmenleri,arkadaşları,anneleri, şunlar Eren'in öğretmenleri,arkadaşları,anneleri...:))

Günlerin getirdiği de,götürdüğü de bu kadarla bitmiyor elbet...Hayatın kendisi bir hikaye iken daha pek çok ayrıntı var atladığım,anlatamadığım....Çocuklarımın doğum günü,benim TEGV maceralarım..Başka postlarla geçte olsa kısa kısa paylaşmayı arzuladığım...

Ve son olarak merak edenlere;İyiyiz...Hepimiz!..Çok şükür her şey yolunda...
Olanlarla,olduğu kadar bir yaşam sürüyoruz!Ne bir eksik,ne bir fazla...

Bir slayt ekledim;Tatilden,artık okullu olan zuzulardan,benden,bizden karelerle...
Şimdilik böyle olsun blogcum...Özlemleri gidermek...Yakın olmak dileğiyle!:))

9 Ağustos 2010 Pazartesi

SÜKUT...

Yok olmuyor!
En azından istediğim gibi...En azından bu sıra...Olmuyorsa zorlamayacaksın....

Vakit ayıramıyorum...Vakit ayıramayınca doğru, düzgün (bana göre)yazılar yazamıyorum...
Yazamayınca da vicdan yapıyor,hayata not düşme telaşıyla hesap verircesine;
'gittim geldim,gezdim..huzur,şükür,mutluluk...eş,aşk,çocuk vs. yi ısıtıp,ısıtıp,sunuyorum???

Haaa?Yazılanlar yanlış mı?Çok şükür ki;Hayır!
Öncesinde yapmadığım şey mi? Elbette hayır! Alasını yapmışlığım bile vardır:)
Yapana da niye yapıyorsun? demem,saygı duyarım...Hatta okurken zevk duyarım,merak ederim:)
Sonuçta hepimiz geçtik bu yollardan:)
Hatta gün gelir ben de yine yaparım,hiç te gocunmam, sadece o anki hislerime, hissettiklerime bakarım,sonra da içimden geldiği gibi yazarım da yazarım...
Tıpkı bu aralar farklı hissettiğim,biraz köşeme çekilip sakin bir yaz geçirmek istediğim gibi....
Çünkü;bu ara öyle farklı kulvarlarda,öyle farklı duygulardayım ki?:)
.......................................
Neyse...

O yüzden tekrarlara düşmemek için kısa bir mola istiyorum...

Yine de merak eden dostlara ve kendime not kalsın;

Zuzular tatilde,günler koru/havuz/ev üçgeninde keyifli bir koşturmaca içerisinde geçiyor...

Haliyle bloğumu boşladım,çocuklar evdeyken Pc başına oturup uzun uzun yazılar yazmak çok zor:(

Bir de bu ara Twıttera sardım,artık kısa cümleler kuruyorum...Oraya da beklerim '' TIK '' :))

Hafta sonu gezmeleri son sürat devam;bu hafta sonu da İstanbul'da halacığımın yanındaydık,çok keyifli ve güzeldi diyeyim,ayrıntıya girmeyeyim,her şey için çok,çok teşekkür edeyim....

Ve Tatil!
Bu sene taşınma telaşesi vs.derken kısa kaçışlarımızı saymaz isek ilk uzun soluklu tatilimize 2 gün sonra çıkıyoruz inşallah! Ramazan ayında tatil fikri içimizi sızlatsa da;hayırlısı ile gidip gelelim,bağışlaması bol rabbime bir danışacağız bakalım,kısmet?
İlk hafta Selimiye'deyiz...Ailecek başbaşa...
2.Hafta Akyaka'dayız...Dostlarla birlikte;Özgür,Melis,Pınar,Tuba:))

Eylül'de zuzularımın yeni okulu başlayacak,heyecanlıyız, mutluyuz:)

Başka?Başkaca bir şey yok şu an; iyilik sağlık:)

Şimdiden hayırlı Ramazanlar olsun herkese,tüm islam alemine ve de mutlu bayramlar:)

Ps:Şimdi ben gidiyorum ya...Eminim gelirler ardım sıra...
Konu mu yok sana?Yaz bunu yaz,yaz,diye başımın etini de yerler bir de...
Gelirlerde yatıya kalır, bir de aklıma yatarlarsa eğer...
Uzun,uzadıya anlatmak için dönerim belki sonbahara,belki kışa...

Veda yok bu sefer...Sadece bir sonraki merhaba'ya kadar kısa bir ara!
Seviyorum hepinizi...Sağlıcakla!

23 Temmuz 2010 Cuma

ADAM OLAYDIN DA...

Ada...Adalı...Adalar...Adalılar..
Adaları seviyorum...Adaları seviyorum...Adaları seviyorum...
Ada seviyorum...Adamı seviyorum...Adamım'ı seviyorum:)

Hafiflik hissi...Hiçlik gibi...Kayboluş ya da varoluş...
Yaşadığını hissetmek...Uçmak belki...Deli rüzgarında savrulmak...
Nefes alış verişler,kalp atar,ritm tutar,ritm işler..Tik,tak,tik,tak..
Tak,tak,tak...Kalp çalar kapımızı,aşk olur sevişler...

Sakinlik...Sakin ve Missssssskin:)
Ne demek olduğunu düşünmeyin...
Anlamsız olmak iyidir bazen,anlam aramamak ya da...
Oysa Ada...
Ada; Alıp başını gitmenin en anlamlanmış hali...

Ada;Yaşar Kemal....'Bir ada hikayesi'...
Ada bir roman,roman kahramanı olmak için biçilmiş kaftan hayalllerimizin peşinde...
Hayali dostları özleten,yıllar önceki o harika 3'lemenin tadıyla yeniden buluşmak,sözcükleri içselleştirip yudum,yudum yeniden okumak isteği birde...
Ada bizim için;Poyraz Musa demek,ya da Vasili, Lena Ana, Zehra ya da Nişancı Ali belki...
Denizinin sakinliğiyle...Dinginliğiyle...'Karıncanın su içtiği yer'...bir de...

Közde balık kokusu...Denizde yosun...Kadehte rakı ve şarap demek ada...
Üzüm çünkü her yer..Dağlar tepeler yeşil,bağlar...Meyva hali çocuklara,şarap hali bize....
Meyve hali sarhoş etmez üstelik...Hani bilmeyen vardır belki diye!?

Masada lavanta,kekik,mezeler çeşit, çeşit....
Ama illaki Börülce,kabak çiçeği dolması yazın,adanın,olmazsa olmazı...
Ve damla sakızlı bademli kurabiye ve Ballı lokma tatlısı...Ve incir reçeli ve dondurması...
E haliyle;Tombiğim, tombiksin, tombik!Var mı bizden vefalısı?:)

Yıllar önce çocuksuz gezilen aynı mekanlar...Tatlı hatıralar,aşık anılar...
Yıllar sonra o mekanları bizimle birlikte gezen,gülen,gülümseten,şükrettiren,aşkımızın meyvaları...
Adamım'ın hediyeleri;gözleri üzüm tanesi canlar....

14 Temmuz 2010 Çarşamba

'GÜLÜMSEMEK İÇİN SEBEP?' Mİ DEMİŞTİNİZ?







Düne dair;
Döktüm içimi,yazdım rahatladım,yazmak iyi geliyor ya bazen,bir kez daha anladım...
Oğlumun süt dişlerinden birisi sallanmaya başladı.Bir gurur,bir kasılma,bir sevinç:)
Büyüyor bizim sıpalar:))
Ve bugün;
Nedensiz değil gülüşlerim,sevinçlerim,şükürlerim:)
Şimdi yol alma, yollara düşme vakti,bir kaç gün daha yokum blogcum...
Zuzularımın deyişiyle;
BOJDAADA bizi bekler:))
Kalın sağlıcakla!

12 Ocak 2010 Salı

MERHABA GÜZEL İNSANLAR:))

'Bir kuş kanatlanır şu gönlümden...Çırpınır,çırpınır da uçamaz'....
derken ben.... Meğer bir uçası ,bir kaçası varmış gönlümün....
Kaç gün konmadı, bir soluklanmadı.....
-ki yazayım??:P

Önce; Yeni yıl'a, yeni güne, aşkıma,çocuklarıma...
Sonra; Eski, yeni tüm sevdiklerime,aileme,eşime dostuma ve tabi ki siz blog dostlarıma kocaman mutlu bir merhaba...
MERHABA GÜZEL İNSANLAR:))

Evet 2010'un ilk yazısı...Buyurun buradan bakın...

Ses veriyorum;HOOO,HOOO, HOOO!?:)))
Yeni yılı,dediğim gibi bizim ev de,dostlarla,bol gülüşlü,yemeli,içmeli,aramalı,aranmalı ve en önemlisi de 'noel baba' lı karşıladık:P
Akşam saatleri yaklaşırken,ben bir koşu önce babacığıma yılbaşı akşamına yaraşır bir kaç çeşit yemek götürdüm,sofrasını hazırladım,notumu yazdım...Evden çıkarken hem hayırlı evlat babında bir şeyler yaptığım için huzurlu,hem de yalnız geçireceği akşam için huzursuzdum?:(
Oysa çağırmış,tüm ısrarıma rağmen -siz gençsiniz,yiyin ,için eğlenin,ben gelemem,iyiyim böyle kızım-ı da duymuştum...Söylediğinde ciddi olduğunu bilsem de,her özel günde,içimde yara işte:(
Ne zaman alışacağım? Ya da alışır mıyım bilmiyorum?
Yok rabbim alıştırmasın,sevgisiz,merhametsiz koymasın kimseyi....
Eve döndüm,yemek,meze vs. son rotüşlar,bir yandan kendimi,çocukları hazırlayıp ,bir yandan da sorularını cevaplayıp,koşturmacalarını frenlemeye çalışırken söyledim gitti birden?
-Lütfen! biraz sakinlik istiyorum...Uyumlu davrananların hediyesini noel baba verecek????
Hadi bakalım verdik mi kendimizi ele?
Bundan sonrası da ne zaman gelecek? ne getirecek? leri cevaplamakla geçti...
Sonra misafirlerimiz geldi,yenildi içildi,çocuklar oyunlar oynadı,koşturdu ama Noel Baba'yı elbetteki unutmadılar?!
Hiç böyle bir sahne düşünmemiştim oysa...Kostüm filan yok,sadece geçen senelerden kalan bir başlık vardı saçlı sakallı noel baba namına....Düşündüm...Aşkımı aldım gittim yatak odasına...Çıkardım derinlerden artık kullanmadığım eski ama 'kırmızı' üstelikte 'geyikli' pijamalarımı:))) Baştan ık mık dedi ama çocukları için giydi benim aşkım da:)
Bir de göbek yaptık yastıktan...İnsan yeter ki istesin:)))

Nihayetinde Noel Baba geldi...Çocuklar önce şaşırdı,sonra tanıdı ama çok sevindiler ve sevdiler...
Ben?.. Ben; Hem noel babayı, hem de içindekini sevdim:)))

Ve tekrar ses veriyorum; 'BIIIIRRRR'...
(Eren'imin demesiyle 'soğuktan Bolayı':))

Yandaki fotodan da anlaşılacağı üzere yeni yılın ilk haftasın da dağa çıktık yani Uludağ'a...
Malum Bursa'dayız biz;Yarım saatte dağdasınız,yarım saatte deniz...

Yağacak yağmayacak,yeterli kar yokmuş vs.derken ve karlar da yuvarlanma,kardam adam yapma ve yine kar üzerinde kolları iki yana açıp,kapayıp melek yapma sözleri vermişken çocuklara ya yağmazsa?diye içten içe dertlenirken ben, sabah bir uyandım lapa, lapa kar yağmakta penceremden:)) Pazartesi sabah kar eşliğin de çıktık yola içimiz kıpır,kıpır...Yollar nasıl güzel...Her yol kıvrımın da,kıvrılıyor yürekler... Sanki bizden önce hiç kimse geçmemiş,yol,iz bilinmezmiş gibiydi ortalık...
.

Hani önce parlak beyaz bir ışık görülür de,bilinmez bir beyaza doğru giderya 'geçiş'ler?
Biz de vardık beyaz cennete,daldık sıcak çikolataya salep'e geçtik kendimizden:)
Kaydık,düştük,kalktık...Kaydık,güldük,donduk?:)
Önce eşim, sonra da çocuklar ders aldılar...Ve bizim için halen çok küçük olan narin çiçek ve böceğimiz büyük bir ustalıkla ve hiç korkmadan yüksek, yüksek tepelerden kaydılar...

........

Ben?..
Ben -şimdilik- çok bulaşmadım o kısımlara bir köşede elimde salebim,sıcak çikolatam sıcacık oturdum:)
Ne kadar giyinsem de, kışın el, ayak buzzz çünkü ben de:(
Kansızlık yok,muhtemel kılcal damar darlığından mütevellit dolaşım bozukluğu(teşhiste tamamen kendime ait?)
Yani önce 'donma' hallerimi düzeltmem gerek....Sonra kayma mevzuu:)
Aslın da ne o, ne bu....Gözünü sevdiğimin yazı,gözünü sevdiğimin güneşi...İşleyecek içine,iliğine kemiğine...Dalacaksın bunaldıkca mavi derinliklere....Temmuz doğumlu bir yaz çocuğuna yapılır mı bu?:)

Ama yine de; çok özlemişim kar'ı....

Kar da yuvarlanmayı ve o muhteşem beyazlıkta kaybolmayı...En çokta o göz kamaştıran ışığını...

Beyaza daldım,beyaza kandım,öyle bir ruh halindeydim ki; 'beyaz dizi' okuyabilir? ve beyaz yalanlara bile inanabilirdim...

Hani -tüm renkler hızla kirleniyordu da birinciliği beyaza veriyorlardı- ya işte tam öyleydim:))

Nihayetinde ayrılık vakti...Cuma günü eve dönüş...

Ama çok şükür ki yüreklerde,zihinlerde tatlı anılar eşliğinde... Hafta sonu da abimler geldi:) E daha ne olsun?:)

Yani sözün özü; 2010 bizim için keyifli başladı,umarım hepimiz için böyle devam eder...
***

Ve bir ödül...

Sevgili Toprağın güzel annesi ve sevgili Annemin eli SUNSHINE ödülü vermiş bana:)


Çok teşekkür ediyorum arkadaşlar,çok mutlu oldum:)


Bende bu güzel ödülü,sevgili blog arkadaşlarım;

Meltem'e...
Öykü'ye...
Selda'ya...
Sebla'ya...
Ceyda'ya...
Handan'a...
Semra'ya...
Özlem'e...
Nazpek'e...
İçimden Geldiği Gibi'ye...
Ve,
Elçin'e ve Elçin'e
gönderiyorum:) Ne yazık ki ödül dağıtımı 12 kişiyle sınırlandırılmış arkadaşlar...
Daha önce alanlara dikkat ederek yapmaya çalıştım seçimimi...Gönül ister ki herkese gitsin..
Ama yine de sınırları aşmak gerek bazen,siz hepinize yolladım farzedin sevgili GÜN IŞIKLARIM benim:))
Sevgiler sunuyorum hepinize:)))