Bir önceki postta sözünü ettiğim SAVARONA dan görüntüler...
UNUTMADIK,UNUTMAYACAĞIZ,UNUTTURAMAYACAKLAR ATAM SENİ!
SEVGİYLE,SAYGIYLA,ÖZLEMLE...
RUHUN ŞAD OLSUN...
ATAM etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
ATAM etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
9 Kasım 2010 Salı
6 Kasım 2010 Cumartesi
SÖYLEYEBİLDİKLERİM/ANLATABİLDİKLERİM
İlyas Başsoy'un bir sözü vardır;
''Kendin dahil, tüm insanlara "söyleyebildiklerin" kadar yakın olursun.''...
Onu düşünüyorum kaç dakikadır; Söyleyebildiklerin, anlatabildiklerin kadar yakın olmayı?..
Yakın olmak istiyorum da?...Şu an,şu saniye öyle zor dönüşüyor ki kelimeler cümlelere?Kendime şaşıyorum?
Hele ki; Yakınımda yamacımda, onca resim dururken ve zamanın tavsattığı şeyler gibi görünmeye başlamış iken anılar...Geçen onca günü bir kaç satırda layıki ile anlatmak daha da zor geliyor...
Yine de deneyeceğim....
Anlatıyorum; Önce kendime,sonra sana blogcum...
Uzunca bir tatil yaptık bu sene,dolu,dolu...Bizimkilerle yakın yaş gurubunda çocukları olan arkadaşlarımız ile birlikte olunca oldukça keyifli ve eğlenceli oldu hem bizim hemde çocuklarımız için...
İlk hafta Selimiye'de kaldık...Sessiz sakin,geceleri gökyüzündeki yıldızları sayacak kadar dingin bir tatil yapmak için birebir...Henüz çok bozulmamış,insanı da,doğası da...Özellikle denizi tam çocuklara göre ılık,sığ ve kumlu...
Bir gün tekneyle koyları dolaşırken bir koyda demirli bir yat gösterdiler SAVANORA imiş...
Uzaktan aaah ah! deyip içimi de çektim, fotoğrafını da...Sonrasın da yaşananları düşürsek belki de o gün de orada?:(
Teknedeki fotoğrafçı anlatmıştı, içine girmiş SAVANORA'nın, her köşesini çekmiş,Atamızın hasta olduğu bir dönemde kanı alınırken yatağına damlayan kan lekesi bile duruyor,eşyaları,kitapları derken duygulanmış,
duygulandırmıştı hepimizi...
Kendi çektiği fotoğrafları cd olarak verdi bize sonra...'Atamıza ait ne varsa herkes görsün,herkes paylaşsın istiyorum' diyerek...Yani elimde birçok iç mekan görüntüsü var ama başka bir postta paylaşayım istiyorum.
2.Hafta Akyaka'daydık tek kelimeyle bayıldım,yeşilliğine,denizine ve en çokta mimarisine...İkişer katlı, bahçeli, Muğla bacalarıyla süslenmiş, kırmızı kiremitli, bembeyaz badanlı ahşap evler...
Ve her evde neredeyse çatıları bile kaplayan o
Akyaka'da Nail Çakırhan mimarisi...Akyaka demek o demek orada yaşayanlar için...
Birbirinden güzel yapılarıyla geçmişin değerlerini günümüze ve geleceğe bağlayan bir ad olarak efsaneleşmiş...
Hızla betonlaşan,yozlaşan birbirinin kopyası tatil beldelerine örnek olsa Akyaka...Ah olsa!
Ve tatil biter...
Eve dönüş;okul hazırlıkları...Zuzular artık ilköğretim'de!:)
Hazırlıktalar şimdi;kıyamadık 1'e başlatmaya,boylarına,poslarına rağmen daha oyun çocukları onlar bizim için...Sınıflarını da ayırdık,zira her konuda sürekli birbirleri ile yarış içindeydiler,kendilerini bulmaları ve farklı arkadaş çevrelerinin olması gerekliydi...
Tabii ki endişelerimiz de vardı ne yaparlar,ne tepki verirler acaba diye? Malum ikizdiler, doğduklarından beri hiç ayrılmamışlardı,en yalnız olduklarında bile iki kişiydiler, kardeştiler, kavga edip 5 dk. sonra gülüşürlerdi vs.vs.vs.
Böyle derin düşünceler içerisinde açıklamamızı yaptık;
'Olması gerekenin bu olduğunu,okul kurallarının bunu gerektirdiğini?'
(ki yok öyle bir şey?:) söylediğimizde sandığımızdan çok daha olağan karşıladılar bu durumu? Meğer bıkmışlar birbirlerinden de haberleri yokmuş?:))
Şaka bir yana çocuklar göründüklerinden daha güçlü,büyükler gibi değiller yok öyle gereksiz kaygıları,şartlanmaları...E böyle olunca da haliyle çabuk adapte oluyorlar her değişikliğe...
Ve geçen zamanda gözlemlediğim kadarı ile bu ayrılık hepimize çok iyi geldi,birbilerini özlüyorlar,paylaşımları daha farklı,daha güzel...Bir tek ben biraz zorlanıyorum;İki ayrı çocuk,iki ayrı sınıf olunca haliyle defter tutuyorum;Şunlar Elif'in öğretmenleri,arkadaşları,anneleri, şunlar Eren'in öğretmenleri,arkadaşları,anneleri...:))
Günlerin getirdiği de,götürdüğü de bu kadarla bitmiyor elbet...Hayatın kendisi bir hikaye iken daha pek çok ayrıntı var atladığım,anlatamadığım....Çocuklarımın doğum günü,benim TEGV maceralarım..Başka postlarla geçte olsa kısa kısa paylaşmayı arzuladığım...
Ve son olarak merak edenlere;İyiyiz...Hepimiz!..Çok şükür her şey yolunda...
Olanlarla,olduğu kadar bir yaşam sürüyoruz!Ne bir eksik,ne bir fazla...
Bir slayt ekledim;Tatilden,artık okullu olan zuzulardan,benden,bizden karelerle...
Şimdilik böyle olsun blogcum...Özlemleri gidermek...Yakın olmak dileğiyle!:))
''Kendin dahil, tüm insanlara "söyleyebildiklerin" kadar yakın olursun.''...
Onu düşünüyorum kaç dakikadır; Söyleyebildiklerin, anlatabildiklerin kadar yakın olmayı?..
Yakın olmak istiyorum da?...Şu an,şu saniye öyle zor dönüşüyor ki kelimeler cümlelere?Kendime şaşıyorum?
Hele ki; Yakınımda yamacımda, onca resim dururken ve zamanın tavsattığı şeyler gibi görünmeye başlamış iken anılar...Geçen onca günü bir kaç satırda layıki ile anlatmak daha da zor geliyor...
Yine de deneyeceğim....
Anlatıyorum; Önce kendime,sonra sana blogcum...
Uzunca bir tatil yaptık bu sene,dolu,dolu...Bizimkilerle yakın yaş gurubunda çocukları olan arkadaşlarımız ile birlikte olunca oldukça keyifli ve eğlenceli oldu hem bizim hemde çocuklarımız için...
İlk hafta Selimiye'de kaldık...Sessiz sakin,geceleri gökyüzündeki yıldızları sayacak kadar dingin bir tatil yapmak için birebir...Henüz çok bozulmamış,insanı da,doğası da...Özellikle denizi tam çocuklara göre ılık,sığ ve kumlu...
Bir gün tekneyle koyları dolaşırken bir koyda demirli bir yat gösterdiler SAVANORA imiş...
Uzaktan aaah ah! deyip içimi de çektim, fotoğrafını da...Sonrasın da yaşananları düşürsek belki de o gün de orada?:(
Teknedeki fotoğrafçı anlatmıştı, içine girmiş SAVANORA'nın, her köşesini çekmiş,Atamızın hasta olduğu bir dönemde kanı alınırken yatağına damlayan kan lekesi bile duruyor,eşyaları,kitapları derken duygulanmış,
duygulandırmıştı hepimizi...
Kendi çektiği fotoğrafları cd olarak verdi bize sonra...'Atamıza ait ne varsa herkes görsün,herkes paylaşsın istiyorum' diyerek...Yani elimde birçok iç mekan görüntüsü var ama başka bir postta paylaşayım istiyorum.
2.Hafta Akyaka'daydık tek kelimeyle bayıldım,yeşilliğine,denizine ve en çokta mimarisine...İkişer katlı, bahçeli, Muğla bacalarıyla süslenmiş, kırmızı kiremitli, bembeyaz badanlı ahşap evler...
Ve her evde neredeyse çatıları bile kaplayan o
pembe,mor,begonviller!.
İklim şartları aynı değil biliyorum...
Bursa'da uzun vadeli yaşarlar mı? Zor?:(
Ama çok seviyorum,dönüşte bahçemize ektik bir kaç kök verandaya sardırmak amaçlı...
Anne yadigarı sardunyalardan sonra ilk defa bir çiçeğe bu kadar aşkla bağlandım,gözüm gibi bakıyorum...Ve onlarda şimdilik cevap veriyorlar sevgime...Onca yağmur yağdı dayandılar,dökmediler ya yapraklarını ümitliyim,belki kışıda çıkartırız birlikte.. .Akyaka'da Nail Çakırhan mimarisi...Akyaka demek o demek orada yaşayanlar için...
Birbirinden güzel yapılarıyla geçmişin değerlerini günümüze ve geleceğe bağlayan bir ad olarak efsaneleşmiş...
Hızla betonlaşan,yozlaşan birbirinin kopyası tatil beldelerine örnek olsa Akyaka...Ah olsa!
Ve tatil biter...
Eve dönüş;okul hazırlıkları...Zuzular artık ilköğretim'de!:)
Hazırlıktalar şimdi;kıyamadık 1'e başlatmaya,boylarına,poslarına rağmen daha oyun çocukları onlar bizim için...Sınıflarını da ayırdık,zira her konuda sürekli birbirleri ile yarış içindeydiler,kendilerini bulmaları ve farklı arkadaş çevrelerinin olması gerekliydi...
Tabii ki endişelerimiz de vardı ne yaparlar,ne tepki verirler acaba diye? Malum ikizdiler, doğduklarından beri hiç ayrılmamışlardı,en yalnız olduklarında bile iki kişiydiler, kardeştiler, kavga edip 5 dk. sonra gülüşürlerdi vs.vs.vs.
Böyle derin düşünceler içerisinde açıklamamızı yaptık;
'Olması gerekenin bu olduğunu,okul kurallarının bunu gerektirdiğini?'
(ki yok öyle bir şey?:) söylediğimizde sandığımızdan çok daha olağan karşıladılar bu durumu? Meğer bıkmışlar birbirlerinden de haberleri yokmuş?:))
Şaka bir yana çocuklar göründüklerinden daha güçlü,büyükler gibi değiller yok öyle gereksiz kaygıları,şartlanmaları...E böyle olunca da haliyle çabuk adapte oluyorlar her değişikliğe...
Ve geçen zamanda gözlemlediğim kadarı ile bu ayrılık hepimize çok iyi geldi,birbilerini özlüyorlar,paylaşımları daha farklı,daha güzel...Bir tek ben biraz zorlanıyorum;İki ayrı çocuk,iki ayrı sınıf olunca haliyle defter tutuyorum;Şunlar Elif'in öğretmenleri,arkadaşları,anneleri, şunlar Eren'in öğretmenleri,arkadaşları,anneleri...:))
Günlerin getirdiği de,götürdüğü de bu kadarla bitmiyor elbet...Hayatın kendisi bir hikaye iken daha pek çok ayrıntı var atladığım,anlatamadığım....Çocuklarımın doğum günü,benim TEGV maceralarım..Başka postlarla geçte olsa kısa kısa paylaşmayı arzuladığım...
Ve son olarak merak edenlere;İyiyiz...Hepimiz!..Çok şükür her şey yolunda...
Olanlarla,olduğu kadar bir yaşam sürüyoruz!Ne bir eksik,ne bir fazla...
Bir slayt ekledim;Tatilden,artık okullu olan zuzulardan,benden,bizden karelerle...
Şimdilik böyle olsun blogcum...Özlemleri gidermek...Yakın olmak dileğiyle!:))
Etiketler:
ATAM,
FOTOĞRAFLARIM,
GEZELİM GÖRELİM,
İÇ SES,
ŞİMDİ OKULLU OLDUK,
TATİL,
VİDEOLARIM,
ZUZULARIM
28 Nisan 2010 Çarşamba
UZUN,UZUN YOLLARI AŞTIM GELDİM (dikkat bol foto içerir:)
Uzaktan geldim yorgunum hancı...
Şuraya bir yatak ser yavaş yavaş???
Döndüm...Çok gezdim e haliyle çok yoruldum...Dinlendim ve ancak geldim:)
Şimdi yediğimiz içtiğimiz bizim olsun gördüklerimizi anlatalım...
Döndüm...Ama kalbim orada kaldı...Çok değişmiş çok,çok büyümüş görmeyeli?
Baştan biraz acemilik çeksem de sonrasında alıştım...Eski mahallemizi,evimizi,okulumu gördüm,sokakların da dolandım,çarşıların da,hayal gibi,rüya gibi...Her köşesinde anılarım,anılarımın içinde kayıplarım...Gözlerimin ucunda yaşlarım:(
Yıllar,yıllar önce (şimdikinden daha genç iken:p)bekar,çocuksuz ve sahip olacaklarım,yaşayacaklarım hakkında hiç bir fikrim yok iken dolaştığım nice mekanda,bu sefer evli ve iki çocuklu genç bir kadın olarak gezmek çok ilginç,tarifi zor,içinde hem neşe,hem hüzün, hem gurur, hem de bol şükür barındıran garip bir duyguydu...
Ama hepsine değdi!..
Anıtkabir'e,Kuğulu'ya,Tunalıya,Kale'ye,Beypazarına gittik...Ankara sokakların da gezdik,hatta bir ara kaybolduk:P
Dönüş yolunda bir de Eskişehir yaptık,Çi böreğini tattık,porsuk çayına baktık:)
Şimdi,aslında hepsi uzun,uzun anlatılmayı,yazılmayı hakediyor ama fotoğrafların da desteği ve gidiş sırası ile işte Ankara ve ben ve kuzular ve kuğulu ve kale ve beypazarı ve vs.vs.vs.:))
Yıllar sonra...Kuğulu park'ta:)
Çocuklar...
******
Ankara Kalesi surların da Bursaspor bayrağı:))
Kale'de Rahmi Koç müzesinde; sevgili blog dostlarımızdan Leylak Dalı'nın da tavsiye ettiği(tşk.ler) ve bayıldığımız, Henry Kupjack'ın Minyatür Odalar sergisi...Ne emek?Ne sabır? Fotoğraf çektim ama BURAYI tıklarsanız hem daha güzel fotolara hem de açıklamalarına ulaşabilirsiniz...
Mustafa Kemal Atatürk'ün Cumhuriyetin ilan edildiği 29 Ekim 1923 tarihindeki Cumhuriyet Bayramı için hazırlatmış olduğu İlk bayraklardan birisi imiş bu bayrak...Rahmi Koç müzesinde dikkatimizi çekenlerden birisi oldu haliyle...
******
Beypazarı
Beypazarı...Biz çok sevdik:) Tarihi konakları,taş baskı kumaşları ve gümüşleri meşhur...Sadece Gümüş dükkanlarının bulunduğu bir pasaj var ve insan hangi birisine bakacağını şaşırıyor(tam bizim için:)
Ucuz diyorlar ama çok ucuz gelmedi bana yine de...Neden gümüşü meşhur?Gümüş mü çıkıyor buralar da dedik?Hayır dediler meğer gümüş işciliği fazlaymış,'el alan' yani?Öyle olunca da en azından işciliğine fazla fiyat biçmiyorlarmış vs.Bir de seksen katlı ev baklavaları var,bir de güveçleri,bir de sarmaları var:)



Meşhur Beypazarı kurusu...Bir nevi galeta gibi ama tereyağlı yapıyorlar...Kıtır,kıtır hatta katur,kutur:) zor yeniyor ama lezzetli bir tat...Beypazarının bir sokağı...Ve Beypazarı içerisinde ki Yaşayan Müze'de çocuklar Ebru sanatının inceliklerini öğrenirler iken...Müze çok başarılı...Zaten bilindik müzeler gibi değil eski bir beypazarı konağı... Bağışlamış sahipleri,geleneksel sanat ve değerleri korumak içinde her hafta değişik etkinlikler yapılıyormuş...Bizim gittiğimiz gün ebru sanatı günü idi...Bir oda da Hacivat ve Karagöz var,bir oda da masalcı teyze,daha doğrusu Masal Ebesi...Tam 65 masal biliyormuş ninesinden kalma eski masallar...Ne yazık ki dinleyemedik masallarını bir kaç bilmece sorup şeker verdi çocuklara mutlu oldu bizim kuzularda:)
Bir de konağa çıkan merdivenlerin sağ tarafında olduğu yerde dönen bir tarafı açık iki katlı bir dolap dikkatimizi çekti...Bu döner dolabın kapağı, ihtiyaç sahipleri tarafından çalınır ve içerisine konulan boş yemek kabı diğer tarafa dolu olarak dönermiş...Böylece ne yemeği alan ne de veren birbirini görmez hiç kimse de rencide olmazmış...Şimdiyi düşününce bir de???Hey gidi heeyyy,heyyy:(
Aşağıda Karagöz ve Hacivat oynatan zuzular:)


******
Ve Anıtkabir...Ve Atam...Ve Minnet...Ve Şükran...
Düşündüğümüz gibi tam 23 Nisan'da gidemedik Atamıza ne yazık ki:(
3 ve 5 yaşlarındaki dört çocukla sadece Anıtkabire girmek için kuyrukta beklemeniz 2 saat sürer dediler işi bilenler... Öyle olunca biz de pazar sabahı gittik Ata'mıza...Sabah 9:00 da giriş yaptık sakindir rahat gezeriz düşüncesiyle ama oldukça kalabalıktı...Açıkcası buna çok sevindik...
Ne güzel! Hiç eksilmesin 'farkında olanlar' inşallah hiç!
Anıtkabir...Atam...Hep aynı...Heybetli,mağrur,güven veren,ulu,yüce ve hala tek adam!...
Yine tüylerim diken diken oldu,yine yüreğim pır pır,yine gözümde yaş,
yine içimde sonsuz bir özlemle büyüyen bir sızı:(
Yine gezdim sindire,sindire...Kişiliğine,tarzına imrene imrene...
Yeni eklemeler yapmışlar; Atatürk ve Kurtuluş savaşı Müzesi...Çanakkale savaşı'nın panaroması var...Çok etkileyeci...Top,tüfek sesleri ve Allah Allah nidaları arasında geziyor ve gördükleriniz karşısında içiniz yanıyor ve düşünüyorsunuz;Ah bu vatan ne kadar zor şartlar altında ne savaşlarla kazanıldı...Her bir karış toprağı için ne canlar yitti,ne kanlar aktı?Şimdi?Ne kolay satılıyor!?:(
(Sanal panaroma için lütfen BURAYA tık)
En çok kütüphanesini severim ben Atamın...En çok okuduğu kitapların bulunduğu odayı...O kitaplarda altını çizdiği satırları ve yanına aldığı kısa notları incelerim dikkatle...Yine öyle yaptım,yaptık...Ah ne çok isterdim o kitapların diğer sayfalarını da görmeyi,aldığı notları okumayı...Hatırı sayılır bir kitap arşivi var Atamın 3123 adet ve hepsi de okunmuş..Okuduğu kitaplar da Fransızca,İngilizce,Arapça vs.Onlar benim dikkatimi çekenler...Belki başka dillerde de var? Yani pek çok dil biliyormuş haliyle...Yine hayran kaldım...Cızz etti içim yine...Şimdinin One minute's!?diye konuşanlarını düşününce bir de:(
(Atatürk Özel kitaplığının sanal gezintisi için lütfen BURAYA tık)
Heyecan ve merakla gitti lahitin önüne zuzularım...Elif'im uzakta durdu neden bilmem?Eren'im arkasına illaki beni de alarak açtı o minik ellerini Ata'sı için...'Ne diyeceğimi unuttum ben' derken sesinin titrediğini farkettim heyecandan...Sonra ben söyledim o tekrar etti:)
Askerlerin nöbet değişimlerine denk geldik bir ara..Onları izlerken Vatan Millet Sakarya oldum yine...
Gurur duydum ordumuzla askerimizle...Üzülüyordum ne hallere geldi,getirildi,yıpratıldı diye...
O sahneleri görünce vazgeçtim,güven duydum yeniden(güven duygumu kaybettiğimi bilmeden?)
Yok olmaz dedim,yok...Askerime,orduma haliyle vatanıma bir şey olmaz!İzin vermeyiz,vermezler!
Sevgili Aysema hocamın bir önceki yazıma yaptığı yorumda dediği gibi 'Kesinlikle'yi ekledim şıklarıma...
Gururla, güvenle,umutla...İçim,içimiz umut dolu ayrıldım,ayrıldık sonra oradan...
Adı bile yetti yine Atamın:))
Şuraya bir yatak ser yavaş yavaş???
Döndüm...Çok gezdim e haliyle çok yoruldum...Dinlendim ve ancak geldim:)
Şimdi yediğimiz içtiğimiz bizim olsun gördüklerimizi anlatalım...
Döndüm...Ama kalbim orada kaldı...Çok değişmiş çok,çok büyümüş görmeyeli?
Baştan biraz acemilik çeksem de sonrasında alıştım...Eski mahallemizi,evimizi,okulumu gördüm,sokakların da dolandım,çarşıların da,hayal gibi,rüya gibi...Her köşesinde anılarım,anılarımın içinde kayıplarım...Gözlerimin ucunda yaşlarım:(
Yıllar,yıllar önce (şimdikinden daha genç iken:p)bekar,çocuksuz ve sahip olacaklarım,yaşayacaklarım hakkında hiç bir fikrim yok iken dolaştığım nice mekanda,bu sefer evli ve iki çocuklu genç bir kadın olarak gezmek çok ilginç,tarifi zor,içinde hem neşe,hem hüzün, hem gurur, hem de bol şükür barındıran garip bir duyguydu...
Ama hepsine değdi!..
Anıtkabir'e,Kuğulu'ya,Tunalıya,Kale'ye,Beypazarına gittik...Ankara sokakların da gezdik,hatta bir ara kaybolduk:P
Dönüş yolunda bir de Eskişehir yaptık,Çi böreğini tattık,porsuk çayına baktık:)
Şimdi,aslında hepsi uzun,uzun anlatılmayı,yazılmayı hakediyor ama fotoğrafların da desteği ve gidiş sırası ile işte Ankara ve ben ve kuzular ve kuğulu ve kale ve beypazarı ve vs.vs.vs.:))
Yıllar sonra...Kuğulu park'ta:)
Çocuklar...
******
Ankara Kalesi surların da Bursaspor bayrağı:))
Kale'de Rahmi Koç müzesinde; sevgili blog dostlarımızdan Leylak Dalı'nın da tavsiye ettiği(tşk.ler) ve bayıldığımız, Henry Kupjack'ın Minyatür Odalar sergisi...Ne emek?Ne sabır? Fotoğraf çektim ama BURAYI tıklarsanız hem daha güzel fotolara hem de açıklamalarına ulaşabilirsiniz...
Mustafa Kemal Atatürk'ün Cumhuriyetin ilan edildiği 29 Ekim 1923 tarihindeki Cumhuriyet Bayramı için hazırlatmış olduğu İlk bayraklardan birisi imiş bu bayrak...Rahmi Koç müzesinde dikkatimizi çekenlerden birisi oldu haliyle...
******
Beypazarı
Beypazarı...Biz çok sevdik:) Tarihi konakları,taş baskı kumaşları ve gümüşleri meşhur...Sadece Gümüş dükkanlarının bulunduğu bir pasaj var ve insan hangi birisine bakacağını şaşırıyor(tam bizim için:)
Ucuz diyorlar ama çok ucuz gelmedi bana yine de...Neden gümüşü meşhur?Gümüş mü çıkıyor buralar da dedik?Hayır dediler meğer gümüş işciliği fazlaymış,'el alan' yani?Öyle olunca da en azından işciliğine fazla fiyat biçmiyorlarmış vs.Bir de seksen katlı ev baklavaları var,bir de güveçleri,bir de sarmaları var:)



Meşhur Beypazarı kurusu...Bir nevi galeta gibi ama tereyağlı yapıyorlar...Kıtır,kıtır hatta katur,kutur:) zor yeniyor ama lezzetli bir tat...Beypazarının bir sokağı...Ve Beypazarı içerisinde ki Yaşayan Müze'de çocuklar Ebru sanatının inceliklerini öğrenirler iken...Müze çok başarılı...Zaten bilindik müzeler gibi değil eski bir beypazarı konağı... Bağışlamış sahipleri,geleneksel sanat ve değerleri korumak içinde her hafta değişik etkinlikler yapılıyormuş...Bizim gittiğimiz gün ebru sanatı günü idi...Bir oda da Hacivat ve Karagöz var,bir oda da masalcı teyze,daha doğrusu Masal Ebesi...Tam 65 masal biliyormuş ninesinden kalma eski masallar...Ne yazık ki dinleyemedik masallarını bir kaç bilmece sorup şeker verdi çocuklara mutlu oldu bizim kuzularda:)
Bir de konağa çıkan merdivenlerin sağ tarafında olduğu yerde dönen bir tarafı açık iki katlı bir dolap dikkatimizi çekti...Bu döner dolabın kapağı, ihtiyaç sahipleri tarafından çalınır ve içerisine konulan boş yemek kabı diğer tarafa dolu olarak dönermiş...Böylece ne yemeği alan ne de veren birbirini görmez hiç kimse de rencide olmazmış...Şimdiyi düşününce bir de???Hey gidi heeyyy,heyyy:(
Aşağıda Karagöz ve Hacivat oynatan zuzular:)


******
Ve Anıtkabir...Ve Atam...Ve Minnet...Ve Şükran...
Düşündüğümüz gibi tam 23 Nisan'da gidemedik Atamıza ne yazık ki:(
3 ve 5 yaşlarındaki dört çocukla sadece Anıtkabire girmek için kuyrukta beklemeniz 2 saat sürer dediler işi bilenler... Öyle olunca biz de pazar sabahı gittik Ata'mıza...Sabah 9:00 da giriş yaptık sakindir rahat gezeriz düşüncesiyle ama oldukça kalabalıktı...Açıkcası buna çok sevindik...
Ne güzel! Hiç eksilmesin 'farkında olanlar' inşallah hiç!
Anıtkabir...Atam...Hep aynı...Heybetli,mağrur,güven veren,ulu,yüce ve hala tek adam!...
Yine tüylerim diken diken oldu,yine yüreğim pır pır,yine gözümde yaş,
yine içimde sonsuz bir özlemle büyüyen bir sızı:(
Yine gezdim sindire,sindire...Kişiliğine,tarzına imrene imrene...
Yeni eklemeler yapmışlar; Atatürk ve Kurtuluş savaşı Müzesi...Çanakkale savaşı'nın panaroması var...Çok etkileyeci...Top,tüfek sesleri ve Allah Allah nidaları arasında geziyor ve gördükleriniz karşısında içiniz yanıyor ve düşünüyorsunuz;Ah bu vatan ne kadar zor şartlar altında ne savaşlarla kazanıldı...Her bir karış toprağı için ne canlar yitti,ne kanlar aktı?Şimdi?Ne kolay satılıyor!?:(
(Sanal panaroma için lütfen BURAYA tık)
En çok kütüphanesini severim ben Atamın...En çok okuduğu kitapların bulunduğu odayı...O kitaplarda altını çizdiği satırları ve yanına aldığı kısa notları incelerim dikkatle...Yine öyle yaptım,yaptık...Ah ne çok isterdim o kitapların diğer sayfalarını da görmeyi,aldığı notları okumayı...Hatırı sayılır bir kitap arşivi var Atamın 3123 adet ve hepsi de okunmuş..Okuduğu kitaplar da Fransızca,İngilizce,Arapça vs.Onlar benim dikkatimi çekenler...Belki başka dillerde de var? Yani pek çok dil biliyormuş haliyle...Yine hayran kaldım...Cızz etti içim yine...Şimdinin One minute's!?diye konuşanlarını düşününce bir de:(
(Atatürk Özel kitaplığının sanal gezintisi için lütfen BURAYA tık)
Heyecan ve merakla gitti lahitin önüne zuzularım...Elif'im uzakta durdu neden bilmem?Eren'im arkasına illaki beni de alarak açtı o minik ellerini Ata'sı için...'Ne diyeceğimi unuttum ben' derken sesinin titrediğini farkettim heyecandan...Sonra ben söyledim o tekrar etti:)
Askerlerin nöbet değişimlerine denk geldik bir ara..Onları izlerken Vatan Millet Sakarya oldum yine...
Gurur duydum ordumuzla askerimizle...Üzülüyordum ne hallere geldi,getirildi,yıpratıldı diye...
O sahneleri görünce vazgeçtim,güven duydum yeniden(güven duygumu kaybettiğimi bilmeden?)
Yok olmaz dedim,yok...Askerime,orduma haliyle vatanıma bir şey olmaz!İzin vermeyiz,vermezler!
Sevgili Aysema hocamın bir önceki yazıma yaptığı yorumda dediği gibi 'Kesinlikle'yi ekledim şıklarıma...
Gururla, güvenle,umutla...İçim,içimiz umut dolu ayrıldım,ayrıldık sonra oradan...
Adı bile yetti yine Atamın:))
Etiketler:
AİLE,
ATAM,
BAYRAM,
BİR ŞEY YAPMALI,
BLOG DOSTLUĞU,
DOSTLAR,
FOTOĞRAFLARIM,
GEZELİM GÖRELİM,
GÜNLÜK,
PAYLAŞMAZSAM OLMAZ,
ZUZULARIM
22 Nisan 2010 Perşembe
ANKARA YOLCUSU KALMASIIIIIN:))
Çok uzun zamandır gitmek istiyordum...
Ayrı severim onu,yeri farklıdır ben de.
Yaşamışlığım da, yaşanmışlığım da çok çünkü onunla...
Hem nasıl da özledim seneler var görmeyeli?
Çok değişmiş midir acaba?
Hatırlar mı o da beni?
????
Günlerdir düşünüyoruz...23 Nisan? 3,5 gün tatil? Değerlendirmek lazım?
Amasra'ya mı gitsek?Abant'a veya Kaz dağlarına?Bozcaadaya ya da Assos'a?derken...
Karar verdik;Ankara'ya gidiyoruz:))
Yarın 23 Nisan'da, 23 Nisan Ulusal Egemenlik Ve Çocuk Bayramın da, Anıtkabir de Ata'mızın huzurunda olacağız ailecek:)
Çocuklar nasıl heyecanlı?Teşekkür edeceklermiş atalarına onlara bayram hediye etti diye?
Oğlum kravatta koydurdu bavula,takacak anıtkabir de salon erkeğim benim:)
Bugün öğleden sonra çıkacağız yola inşallah ve tıpkı geçen sene ki gibi,her zaman ki gibi, yol arkadaşım,can arkadaşım Melis'lerle birlikte...Oohh değmeyin keyfime:)))
Yarın ilk önce anıtkabir ziyareti yapacağız Atamıza,sonra biraz tunalı,biraz kale,biraz kuğulu belki?Artık Allah ne verdiyse?:)
Cmt.de Ahlatlıbel ve Beypazarı'na gidelim diyoruz?Kısmet hava şartları da önemli tabii...
Aslında hiç bir yere gidemesek Ankara'da şehirde gezsek bile benim için yeter!
Yazarken bile içim bir hoş?Şaşıyorum kendime?Hiç tahmin etmezdim bir şehri bu kadar özleyeceğimi?
Sanki eski bir sevgiliyi görecekmişim gibi?:) (Dont panic bey,dont panic! Ne senden öncesiiii,ne senden sonraaasıııı?Ben sen de tutukluu kaldııım diyorum başka bir şey demiyorum:P )
Babam da bizimle geliyor o da bu vesile ile eski mesai arkadaşlarını ziyaret edecek,e tabii ki bir de biz gezerken torun sevecek? Çok masumane planlarımız var Melis'cimle cmt gecesi için:P
Erken uyuyan kuzuları(ki maşallah en geç 21:30 da yataktadırlar ve umarım yine öyle olur?)babacığıma emanet edip, Ankara gecelerine akacağız biz de?Gecelere akmak da ne demekse?Saçma ama kullandım gitti...
İşin özü bir yerde de otursak,yiyip içip muhabbet etsek ooooh yeter de artar bile... Yaa işte durum böyle,böyle:))
Şimdiiiii gelelim ciddi mevzulara????
Ankara'yı seçmemizin özlemin dışında da bir nedeni var ne yazık ki?
Üzgünüm,üzgünüz çünkü...
Belki bilinçli,belki bilinçsiz ama gün geçtikçe silikleşiyor milli bayramlarımız?!
Geçen gün Altıparmak'tan geçiyorum (Bursa'nın bir cad.si) her yerde Kutlu doğum haftası için ilanlar, afişler,söyleşiler vs.
Neden yıllardır yoktu böyle bir uygulama da son bir iki yıldır hatırlanır oldu?
Peki neden hiç bir yerde 23 Nisan ile ilgili bir yazı yok? (Şüphe bülbüülüüümm şüpheee!?)
Bu arada yanlış anlaşılmasın lütfen..Kutlansın elbet, kutlanılmasın demiyorum ne haddime?
Bana göre islam kişinin kendi inaçları doğrultusunda yaşanır ve sadece Allah ile kul arasındadır...
Ve her önemli gün ve gece gibi (Kandil,ramazan,bayram vs)sevgili peygamberimizin doğumu da elbette kutlanmalıdır...Buradaki ilginç durum;23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı ile Kutlu Doğum'un aynı haftaya denk gelmesidir? Vs.vs.dir.Ayrıyeten;Üç noktadır...Soru işaretidir? Ünlemdir!(Şüphe bülbülüüüüm şüpheeeee!?)
Neyse? Biz yine gelelim bayrama;
23 Nisan mı? Ulusal Egemenlik mi? Özgürlük mü? Hürriyet mi? Cumhuriyet mi?
O da ne?!!
Ne oldu benim çocukluğumun bayramları?O coşkusu?Heyecanı?
Pencerelere bayrak asmaya bile üşenen tepkisiz bir toplum olmuşken artık biz..
Normal geliyor...Daha da acısı normali buymuş gibi geliyor insanlara!
23 Nisan'da '23 adet Nissan veriyoruz' deseler daha mı çok ilgi çeker,geri kazanılır mı o ruh acaba ?
İçim acıyor,içimiz acıyor olanları izledikçe:(
O yüzden ümit etmek istiyoruz! Güven tazelemek belki de?
Çocuklarımız sözle anlattığımızı gözle de görsün istiyoruz...
O yüzden,bu yüzden,şu yüzden...
Şuralarda dile getirmediğim,getiremediğim nice,nice sebepten dolayı!!!???
Biz Ata'mıza gidiyoruz!
Atatürkçülüğün dinsizlik demek olmadığına kanıt olsun diye;
3 Kulhuvallah,bir elham okuyacağız ruhuna ve diyeceğiz ki;
Sen rahat uyu atam....Cumhuriyet'te,Vatan'da Emanetin de güven de?
a: Sanırız
b: Yani
c: Galiba
d:Allahtan ümit kesilmez
e:Amiiiiin
Şaka bir yana,her şeye rağmen ümitliyim...İnanıyorum...
Ve güveniyorum hem kendi neslime,hem de gelecek nesillere ...Çocuklarıma,çocuklarımıza...
Aynı düşünce de olduğunu bildiğim annelerin ve aynı minhalde yürüdüğüm insanların varlığını bilmek avutuyor çünkü beni...O yüzden de çoşkuyla,sevinçle,son ses bağırıp,sesimizi çıkarıp,sahip çıkıp,kutlayacağız biz bayramımızı...
TÜM ÇOCUKLARIN ve ULUSUMUZUN
23 NİSAN ULUSAL EGEMENLİK VE ÇOCUK BAYRAMI KUTLU OLSUN....
İnşallah hayırlısı ile dönüşte Ankara ve Anıtkabir maceralarımızla buluşmak üzere blogcum:)
Son çağrıııı...
Ankara yolcusu kalmasııınnn:)))
Ayrı severim onu,yeri farklıdır ben de.
Yaşamışlığım da, yaşanmışlığım da çok çünkü onunla...
Hem nasıl da özledim seneler var görmeyeli?
Çok değişmiş midir acaba?
Hatırlar mı o da beni?
????
Günlerdir düşünüyoruz...23 Nisan? 3,5 gün tatil? Değerlendirmek lazım?
Amasra'ya mı gitsek?Abant'a veya Kaz dağlarına?Bozcaadaya ya da Assos'a?derken...
Karar verdik;Ankara'ya gidiyoruz:))
Yarın 23 Nisan'da, 23 Nisan Ulusal Egemenlik Ve Çocuk Bayramın da, Anıtkabir de Ata'mızın huzurunda olacağız ailecek:)
Çocuklar nasıl heyecanlı?Teşekkür edeceklermiş atalarına onlara bayram hediye etti diye?
Oğlum kravatta koydurdu bavula,takacak anıtkabir de salon erkeğim benim:)
Bugün öğleden sonra çıkacağız yola inşallah ve tıpkı geçen sene ki gibi,her zaman ki gibi, yol arkadaşım,can arkadaşım Melis'lerle birlikte...Oohh değmeyin keyfime:)))
Yarın ilk önce anıtkabir ziyareti yapacağız Atamıza,sonra biraz tunalı,biraz kale,biraz kuğulu belki?Artık Allah ne verdiyse?:)
Cmt.de Ahlatlıbel ve Beypazarı'na gidelim diyoruz?Kısmet hava şartları da önemli tabii...
Aslında hiç bir yere gidemesek Ankara'da şehirde gezsek bile benim için yeter!
Yazarken bile içim bir hoş?Şaşıyorum kendime?Hiç tahmin etmezdim bir şehri bu kadar özleyeceğimi?
Sanki eski bir sevgiliyi görecekmişim gibi?:) (Dont panic bey,dont panic! Ne senden öncesiiii,ne senden sonraaasıııı?Ben sen de tutukluu kaldııım diyorum başka bir şey demiyorum:P )
Babam da bizimle geliyor o da bu vesile ile eski mesai arkadaşlarını ziyaret edecek,e tabii ki bir de biz gezerken torun sevecek? Çok masumane planlarımız var Melis'cimle cmt gecesi için:P
Erken uyuyan kuzuları(ki maşallah en geç 21:30 da yataktadırlar ve umarım yine öyle olur?)babacığıma emanet edip, Ankara gecelerine akacağız biz de?Gecelere akmak da ne demekse?Saçma ama kullandım gitti...
İşin özü bir yerde de otursak,yiyip içip muhabbet etsek ooooh yeter de artar bile... Yaa işte durum böyle,böyle:))
Şimdiiiii gelelim ciddi mevzulara????
Ankara'yı seçmemizin özlemin dışında da bir nedeni var ne yazık ki?
Üzgünüm,üzgünüz çünkü...
Belki bilinçli,belki bilinçsiz ama gün geçtikçe silikleşiyor milli bayramlarımız?!
Geçen gün Altıparmak'tan geçiyorum (Bursa'nın bir cad.si) her yerde Kutlu doğum haftası için ilanlar, afişler,söyleşiler vs.
Neden yıllardır yoktu böyle bir uygulama da son bir iki yıldır hatırlanır oldu?
Peki neden hiç bir yerde 23 Nisan ile ilgili bir yazı yok? (Şüphe bülbüülüüümm şüpheee!?)
Bu arada yanlış anlaşılmasın lütfen..Kutlansın elbet, kutlanılmasın demiyorum ne haddime?
Bana göre islam kişinin kendi inaçları doğrultusunda yaşanır ve sadece Allah ile kul arasındadır...
Ve her önemli gün ve gece gibi (Kandil,ramazan,bayram vs)sevgili peygamberimizin doğumu da elbette kutlanmalıdır...Buradaki ilginç durum;23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı ile Kutlu Doğum'un aynı haftaya denk gelmesidir? Vs.vs.dir.Ayrıyeten;Üç noktadır...Soru işaretidir? Ünlemdir!(Şüphe bülbülüüüüm şüpheeeee!?)
Neyse? Biz yine gelelim bayrama;
23 Nisan mı? Ulusal Egemenlik mi? Özgürlük mü? Hürriyet mi? Cumhuriyet mi?
O da ne?!!
Ne oldu benim çocukluğumun bayramları?O coşkusu?Heyecanı?
Pencerelere bayrak asmaya bile üşenen tepkisiz bir toplum olmuşken artık biz..
Normal geliyor...Daha da acısı normali buymuş gibi geliyor insanlara!
23 Nisan'da '23 adet Nissan veriyoruz' deseler daha mı çok ilgi çeker,geri kazanılır mı o ruh acaba ?
İçim acıyor,içimiz acıyor olanları izledikçe:(
O yüzden ümit etmek istiyoruz! Güven tazelemek belki de?
Çocuklarımız sözle anlattığımızı gözle de görsün istiyoruz...
O yüzden,bu yüzden,şu yüzden...
Şuralarda dile getirmediğim,getiremediğim nice,nice sebepten dolayı!!!???
Biz Ata'mıza gidiyoruz!
Atatürkçülüğün dinsizlik demek olmadığına kanıt olsun diye;
3 Kulhuvallah,bir elham okuyacağız ruhuna ve diyeceğiz ki;
Sen rahat uyu atam....Cumhuriyet'te,Vatan'da Emanetin de güven de?
a: Sanırız
b: Yani
c: Galiba
d:Allahtan ümit kesilmez
e:Amiiiiin
Şaka bir yana,her şeye rağmen ümitliyim...İnanıyorum...
Ve güveniyorum hem kendi neslime,hem de gelecek nesillere ...Çocuklarıma,çocuklarımıza...
Aynı düşünce de olduğunu bildiğim annelerin ve aynı minhalde yürüdüğüm insanların varlığını bilmek avutuyor çünkü beni...O yüzden de çoşkuyla,sevinçle,son ses bağırıp,sesimizi çıkarıp,sahip çıkıp,kutlayacağız biz bayramımızı...
TÜM ÇOCUKLARIN ve ULUSUMUZUN
23 NİSAN ULUSAL EGEMENLİK VE ÇOCUK BAYRAMI KUTLU OLSUN....
İnşallah hayırlısı ile dönüşte Ankara ve Anıtkabir maceralarımızla buluşmak üzere blogcum:)
Son çağrıııı...
Ankara yolcusu kalmasııınnn:)))
Etiketler:
ATAM,
BAYRAM,
BİR ŞEY YAPMALI,
DOSTLAR,
GEZELİM GÖRELİM,
GÜNLÜK,
İÇ SES,
ZUZULARIM
19 Ocak 2010 Salı
İŞTE ATATÜRK...
Yeni hazirlanan bir Atatürk portali hakkinda bilgi vermek istiyorum ve daha genis kitlelere ulasmasi konusunda yardiminizi rica ediyorum. Halen fotoğraf ve bilgi yükleme islemi devam ediyor. Sitenin arama motorlarinda onlere cikmasi icin daha cok tıklanması gerekiyor.
Site tam olarak bittiğinde 2500 kronolojik sıralı foto, 50 Video, 1500 pul, anı ve anektodlarla, akademik yazılardan olusan daha once yapilmamis buyuklukte bir Atatürk portali olacak.
Genis kitlelere duyurma konusunda yardimci olabilirseniz memnun olurum.
http://www.isteataturk.com/
Not: Sitede kesinlikle ticari hicbir reklam yer almamaktadir. Site tamamen gonulluler tarafindan yillar suren arsiv arastirmasi sonucunda hazirlanmistir.
Ps:Paylaşmak istedim...Tüm 'Atatürkçü' blog kitleme hitaben...
Site tam olarak bittiğinde 2500 kronolojik sıralı foto, 50 Video, 1500 pul, anı ve anektodlarla, akademik yazılardan olusan daha once yapilmamis buyuklukte bir Atatürk portali olacak.
Genis kitlelere duyurma konusunda yardimci olabilirseniz memnun olurum.
http://www.isteataturk.com/
Not: Sitede kesinlikle ticari hicbir reklam yer almamaktadir. Site tamamen gonulluler tarafindan yillar suren arsiv arastirmasi sonucunda hazirlanmistir.
Ps:Paylaşmak istedim...Tüm 'Atatürkçü' blog kitleme hitaben...
10 Kasım 2009 Salı
MUSTAFAM KEMALİM...
Bir zamanlar gelir, beni unutmak veya unutturmak isteyen gayretler belirebilir. Fikirlerini inkâr edenler ve beni yerenler çıkabilir. Hatta bunlar, benim yakın bildiğim ve inandıklarım arasından bile olabilir. Fakat, ektiğimiz tohumlar o kadar özlü ve kuvvetlidirler ki bu fikirler, Hint'ten, Mısır'dan döner dolaşır gene gelir, verimli neticeleri kalpleri doldurur.
GAZİ MUSTAFA KEMAL ATATÜRK.
10 KASIM 1938...BİR ULUS SANA MİNNETTAR...EMANETİN GÜVENDE...NURLAR İÇİNDE YAT ATAM...
29 Ekim 2009 Perşembe
27 Ekim 2009 Salı
NOKTALI VİRGÜL ;

;
'Nokta' dedim bir önceki postta...
Dedim,dedim ama hiç içime sinmiyor tüm bu
olanlar;gördüklerim,duyduklarım,okuduklarım.
Çünkü;Hakikaten gelinen nokta çok vahim:(
Demokratik açılım eşliğinde indiler ya hani dağdan...
Hani hepsi masum,ürkek,PİŞMAN???!!!birer yavru ceylan!!!
Etliye sütlüye karışmamış!dağda kaldığı 15 yıl boyunca hiç 'tü kaka' işler yapmamış,yapanlara da ''hepimiiiiiz kardeşiiiiizzz bu öfke ne diyeeee?''tarzında türküler çığırmışlar ya hani....
Öyle dedi;devletimin savcısı,hakimi!!!???
Dilim sussa da,kalbim haykırıyor,içim acıyor...
Ve o 'acıma' en doğal insani karşılığını buluyor; Canımızı acıtanların canını acıtmak düşüncesi beliriyor zihinlerde.
Bu vatan için ölen binlerce şehit'in Ah!ı düşüyor yüreklere...
Böylece;Açılım ile aralar açılıyor, niyet yerini buluyor!
Evet;sırf etnik kimliği yüzünden kimse yaftalanmaz...
Ve o kimselerin içinde de hep kötüler bulunmaz.
Ama konu VATAN olunca akan sular durur,durması gerekir..
Durması gereken yeri bilemeyen insan da...
Duracak bir ülkesi olmayan da tehlikelidir!
Hemen herkesin olacakları apacık gördüğü,bildiği ama bir şekilde?lafını sözünü etmekten bile çekindiği,üşendiği bir toplum oluşuyor!
Atatürk'ü seven,bayrağını seven,vatanını sevenler!
Size, bize, hepimize neler oluyor?
120 filminin fragmanı vardı sabah Tv'de...TIK
'Şimdi...Bu çok zor ve çok ağır vatan vazifesine kendi rızasıyla gönüllü olanlarınız varsa bir adım öne çıksın'''
120 çocuk bir adım önde...Anonsu yapan yetkili göz yaşları içinde....
Bu günümüzü düşününce...
Ben de öyle:(
“SESSİZ,
DURGUN
BAŞI EĞİK KALMAYINIZ.
UYANINIZ
MİLLİ BAĞIMSIZLIĞIMIZI ÇİĞNİYORLAR
HAKLARINIZI SAVUNMAK İÇİN BİRLEŞİNİZ
DÜŞMANIN KARŞISINA DİKİLİNİZ.
SESİNİZİ DUYURUNUZ,
BÜTÜN DÜNYAYA;
“BEN TÜRKÜM, BAĞIMSIZLIK BANA ATALARIMINDAN MİRAS KALDI,
ONU SANA VERMEM” DİYE HAYKIRINIZ
GAZİ MUSTAFA KEMAL ATATÜRK
Mayıs–1919 Havza
Etiketler:
ATAM,
BİR ŞEY YAPMALI,
GÜNCEL,
İÇ SES,
KARİKATÜR YORUM
30 Ağustos 2009 Pazar
30 AĞUSTOS....ZAFER...GAYE...ÖZLEM...
Hiç bir Zafer gaye değildir.Zafer,ancak kendisinden daha büyük olan gayeyi elde etmek için gerekir,en belli başlı vasıtadır.
Gaye,fikirdir.Zafer bir fikrin istihsaline(elde edilmesine)hizmeti nispetinde kıymet ifade eder.Bir fikrin istihsaline dayanmayan bir zafer etkili olamaz(yaşayamaz).
O, boş bir gayrettir.Her büyük meydan muharebesinden,her büyük zaferin kazanılmasından sonra yeni bir alem doğmalıdır,doğar.
Yoksa başlı başına bir zafer boşa gitmiş bir gayret olur.
Mustafa Kemal Atatürk
(Ankara,16 Eylül 1921)
Tarih:30 Ağustos 1922,yukarıdaki konuşmadan yaklaşık bir yıl sonra...
Kazanılan bir büyük taarruz!Ve zafer!
Bu zafer;
Bir milletin yeniden doğuşunu,
O milletin her ferdinin-kadını,erkeği,çocuğu ve ordusu ile- emperyalist güçlere karşı verdiği mücadeleyi,
Kazanılan bu zaferle,yapılan işin,yalnızca askeri anlamda ülkeyi düşmanlardan kurtarmakla kalmayıp,devrim niteliği taşıdığını,
O en büyük devrim neticesinde de,çağdaş bir devlet kurarak,halkın
çağdışılıktan,yoksulluktan ve gerilikten kurtarılmasını,
simgeler.
Kazanılan bir tek savaş değil,bir milletin geleceğidir...
Tıpkı o konuşmasındaki gibi,hedeflenen gerçek zafer elde edilmiştir.
Hiç bir Zafer gaye değildir.
Zafer,ancak kendisinden daha büyük olan gayeyi elde etmek için gerekir,en belli başlı vasıtadır.
Gaye,fikirdir.Zafer bir fikrin istihsaline(elde edilmesine)hizmeti nispetinde kıymet ifade eder.
Son söz:Aradan 87 yıl geçti Atam...
Ne yazık ki;Emperyalist güçlere karşı verdiğimiz mücadele --farklı yollarla da olsa--halen devam etmekte!
Milletinin çağdaşlaşma süreci ise farklılık gösteriyor!
Ama yine de;Erdal Atabek'in deyimiyle;
'Cumhuriyet çocukları','Cumhuriyet Kadınları','Cumhuriyet erleri',bir orkestra olarak çağdaş Türkiye'nin zafer senfonisini yazacaklardır.
Ne Arap yalelelisi,ne tekke iniltisi,ne arabesk sızıltısı.
Dağ Başını Duman Almış'larla...
Onuncu yıl Marşı'yla...
İstiklal Marşımızla...
Atatürk'le...
Hepimiz Ayaktayız...
NUR İÇİNDE YAT ATAM...
ÖZLEMİN GÜN GEÇTİKÇE DAHA DA ARTIYOR!
30 AĞUSTOS ZAFER BAYRAMIMIZ KUTLU OLSUN!
P.S:Sevgili ÖYKÜ'nün beni de dahil etiiği MİM'ine ufak bir katkı yazısıdır.Teşekkürler canım.
1 Haziran 2009 Pazartesi
GÜNEŞ & CUMHURİYET TUTULMASI
Güneş Tutulması, Yeni ay konumundaki Ay'ın Güneş'le Dünya arasında girmesi ve bazı özel koşulların sağlanması sonucu oluşur.Güneş tutulması çeşitli kültürlerde farklı efsanevi biçimlerinde açıklanmaya çalışılmıştır.
Çin'de ejderhanın güneşi yemesi olarak düşünülmüş,
Mısır'da kötü kalpli yılanın güneş tanrısı Ra ile kavgası olarak açıklanmıştır.
Vietnam'da bir kurbağanın marifeti olduğuna inanılan bu duruma,
Güney Amerika'da kara bir jaguarın,
İskandinavya'da ise bir kurdun neden olduğu düşünülmüştür.
Kızılderililerde Ay ile Güneşin savaşı olarak tanımlanan güneş tutulmasında Mezopotamyalılar meşaleler yakarak güneşi tekrar parlatmaya çalışmışlardır...(Alıntı)
Türkiyede ise...........
Çin'de ejderhanın güneşi yemesi olarak düşünülmüş,
Mısır'da kötü kalpli yılanın güneş tanrısı Ra ile kavgası olarak açıklanmıştır.
Vietnam'da bir kurbağanın marifeti olduğuna inanılan bu duruma,
Güney Amerika'da kara bir jaguarın,
İskandinavya'da ise bir kurdun neden olduğu düşünülmüştür.
Kızılderililerde Ay ile Güneşin savaşı olarak tanımlanan güneş tutulmasında Mezopotamyalılar meşaleler yakarak güneşi tekrar parlatmaya çalışmışlardır...(Alıntı)
Türkiyede ise...........
20 Mayıs 2009 Çarşamba
Çok fazla söze gerek yok...Sadece burayı okumak gerek...
19 Mayıs Atatürk'ü anma gençlik ve spor bayramımız kutlu olsun!
19 Mayıs Atatürk'ü anma gençlik ve spor bayramımız kutlu olsun!
Etiketler:
ALINTI,
ATAM,
HATIRDA KALSIN,
İLGİ ALANLARIM
29 Nisan 2009 Çarşamba
KOZAK YAYLASI ve ATAM ve ŞEHİTLER ...






Kozak Yaylası Ayvalık ile Bergama arasında uzanan ve birkaç küçük yerleşim yeri.Issız sayılabilecek orman alanı içinde,yol kenarında Atatürk Heykeli ve hikayesi...Sühan ŞEN adlı bir doğa sever yörede gezerken yol kenarında büyükçe bir taş görünce oraya bir Atatürk heykelinin çok anlamlı olacağını düşünüp yakındaki köyde arazinin sahibini bulmuş. Araziyi kendisine satmasını istemiş. Yücel KORAY isimli arazi sahibi ne yapacaksın diye sormuş. Amacını anlatınca, oraya heykel yapacaksan bende araziyi satmam arazisi de benden olsun diye cevap vermiş.
Sonunda yakın zamanda vefat ettiği bilgisini aldığımız ünlü bir heykeltraşa heykel yaptırılıp, yerine konmuş...
Sizce de BENİM HALA UMUDUM VAR!için harika bir örnek değil mi?
Helal olsun yapana da,yaptırana da...
'KEMALİZM,GEÇMİŞİN BEKÇİLİĞİ DEĞİL,GELECEĞİN ÖNCÜLÜĞÜDÜR!' Ahmet Taner Kışlalı
***
Ve az önce duydum...Keyfim kaçtı...
İki gün önce şehit olan polisimizin kanı ve minik kızlarının göz yaşları kurumamışken hala...
Şimdi de 9 asker şehitimiz var.Rabbim mekanlarını cennet etsin,ailelerine sabır versin:(
''yaralanmış temiz alnından uzanmış yatıyor;
bir hilal uğruna ya rab, ne güneşler batıyor!''
Etiketler:
ATAM,
BUNLARI SEVDİM,
HATIRDA KALSIN,
İÇ SES
23 Nisan 2009 Perşembe
23 NİSAN ULUSAL EGEMENLİK ve ÇOCUK BAYRAMI... TÜM ÇOCUKLARA KUTLU OLSUN !

Zuzular tatilde,yani bugün ve yarın evdeler,e zaten hafta sonu da var...
Hava müsait olursa kutlamalara götürmek istiyoruz onları...Olmazsa da biraz evde,biraz dışarıda kapalı mekanlarda gezecek ve kutlayacağız 23 Nisan'ı...
Evde onların sevdiği, kurabiye vs.şeyler pişecek bugün...
Oyunlarına ortak olacağız anne baba olarak...
Günlerdir o minicik ağızlarından büyük bir hevesle ve gururla dinlediğimiz ve her Atatürk,Egemenlik,meclis vs.kelimelerini duyduğumuz da 2 damla gözyaşını hazır ettiğimiz,23 Nisan şiirlerini ve şarkılarını dinleyip onlara eşlik edeceğiz...
Türk bayraklarımızı da astık...Ve yine yeni yeniden.Bıkmadan usanmadan,gururla ve hevesle yüce Atatürk'ü,hayatını,devrimlerini,zaferlerini,Atatürk olmasaydı? ne olurduyu,günün anlam ve önemini,onların anlayabileceği bir dille anlatmaya devam edeceğiz...
Belki de,özellikle son günlerde Atamıza olan büyük özlemimizi bu bahaneyle biraz giderip, çocuklarımız sayesinde de, gelecek için ümitleneceğiz...
Yani gündem yoğun...O yüzden bir müddet ben buralarda yokum...
Aşağıda oğlumun ve kızımın aynı anda koro halinde son ses:)söyledikleri 23 Nisan şarkısından bir kaç satır.
23 Nisan da bir güneş doğdu...Karanlığı bir anda,yok ettik onu...
Bugün Ankara da Meclis kuruldu...Ulusum kendine Egemen oldu.
Türklerin karada bahtı açıldı...Bir bayram sevinci yurda saçıldı...
BUGÜN 23 NİSAN...BUGÜN ATATÜRK ÇOCUKLARININ, ATA'NIN ÇOCUKLARININ GÜNÜ!
TÜM ÇOCUKLARIN ULUSAL EGEMENLİK ve ÇOCUK BAYRAMI KUTLU OLSUN !
22 Nisan 2009 Çarşamba
Atam küsmüş gibiydi sanki,sırtı dönük,yüzü başka yöne çevrili...
Oysa o yüz değilmiydi? Yaşanan bunca çarpıklıklara,haksızlıklara direnmemizin...
Ve hala! ümidimizi kaybetmememizin yegane sebebi...
Fotoğrafı bile titretmeye yeterken içimi...
Küstürürmüyüm ben hiç Atamı?
Değişiklik şarttı...İyi oldu böyle iyi...
Oysa o yüz değilmiydi? Yaşanan bunca çarpıklıklara,haksızlıklara direnmemizin...
Ve hala! ümidimizi kaybetmememizin yegane sebebi...
Fotoğrafı bile titretmeye yeterken içimi...
Küstürürmüyüm ben hiç Atamı?
Değişiklik şarttı...İyi oldu böyle iyi...
16 Nisan 2009 Perşembe
SARI SAÇLIM MAVİ GÖZLÜM...NERDESİN?
Bugün sevgili,Öykü'nün ricasına bende zevkle eşlik ediyorum...Sayfamda ve yüreğimde her daim var olan Atatürk'üme...Saygıyla ve ÖZLEMLE!
(Lütfen yandaki videoyu oynatınız)
Sana Hasret Sana Vurgun Gönlümüz
Neredesin Mavi Gözlüm
Nerde Nerde Nerdesin Dost
Bu Gemi Bu Karadeniz
Sarı Saçlım Mavi Gözlüm
Nerde Nerde Nerdesin Dost
Ararım İzini Dolmabahçeden
Bir Daha Dönmezmi Bu Yola Giden
İçimde Sen ,Gözümde Sensarı Saçlım Mavi Gözlüm
Nerde Nerde Nerdesin Dost
Kurban Olam Yürüdüğün Yollara
Kara Peçe Yakışmıyor Kullara
Uyan Bak Bizim Hallara
Sarı Saçlım Mavi Gözlüm
Nerde Nerde Nerdesin Dost
Bulutlar Terinden, Dağlar Kokundan
Sarhoştur Sevdiğim Mahsuni Bundan
Bir Daha Gel, Gel Samsundan
Sarı Saçlım Mavi Gözlüm
Nerde Nerde Nerdesin Dost
(Lütfen yandaki videoyu oynatınız)
Sana Hasret Sana Vurgun Gönlümüz
Neredesin Mavi Gözlüm
Nerde Nerde Nerdesin Dost
Bu Gemi Bu Karadeniz
Sarı Saçlım Mavi Gözlüm
Nerde Nerde Nerdesin Dost
Ararım İzini Dolmabahçeden
Bir Daha Dönmezmi Bu Yola Giden
İçimde Sen ,Gözümde Sensarı Saçlım Mavi Gözlüm
Nerde Nerde Nerdesin Dost
Kurban Olam Yürüdüğün Yollara
Kara Peçe Yakışmıyor Kullara
Uyan Bak Bizim Hallara
Sarı Saçlım Mavi Gözlüm
Nerde Nerde Nerdesin Dost
Bulutlar Terinden, Dağlar Kokundan
Sarhoştur Sevdiğim Mahsuni Bundan
Bir Daha Gel, Gel Samsundan
Sarı Saçlım Mavi Gözlüm
Nerde Nerde Nerdesin Dost
25 Mart 2009 Çarşamba
ATATÜRK'ÜN NÜFÜS HÜVİYET CÜZDANI...
Seçim zamanı yaklaşıyor malum...Kimlik nosu eksik olan vatandaşlarda nüfus cüzdanlarına,T.C.kimlik numaralarını işletmek için uzun kuyruklarda bekliyor,genci, yaşlısı...Çoğu işimizde olduğu gibi, bunu da son dakikaya bırakanlar çoğunlukta...Bezgin yüzler ardı ardına sabırla sıranın kendisine gelmesini bekliyor...Ve ben bu haberi ve benzerlerini belki 10.kez izliyorum Tv.de...İç çekip milletimin vurdum duymazlığına,aymazlığına kızıyorum...İşte tam bu aralarda,tesadüfen görüyorum, Atatürkün Nüfüs Hüviyet Cüzdanını...İlginç geliyor paylaşmak ve Atamla ilgili her güzel şey gibi hatırımda kalsın istiyorum...
Siyah süet kaplı, üst kapağında yapıştırılmış dikdörtgen madeni parçadan üstüne "TC Nüfus Hüviyet Cüzdanı" yazılıdır.Arka kapakta ay yıldız vardır. Nüfus Cüzdanı Atatürk'e Ankara Nüfus Müdürlüğü'nce verilmiştir.Atatürk ile ilgili bilgiler yeni harflerle yazılıdır. 993.815/b numaralıdır.İç sayfada Atatürk'ün papyon kravatlı fotoğrafı vardır.
Siyah süet kaplı, üst kapağında yapıştırılmış dikdörtgen madeni parçadan üstüne "TC Nüfus Hüviyet Cüzdanı" yazılıdır.Arka kapakta ay yıldız vardır. Nüfus Cüzdanı Atatürk'e Ankara Nüfus Müdürlüğü'nce verilmiştir.Atatürk ile ilgili bilgiler yeni harflerle yazılıdır. 993.815/b numaralıdır.İç sayfada Atatürk'ün papyon kravatlı fotoğrafı vardır.
23 Şubat 2009 Pazartesi
HALA ! TEHLİKENİN FARKINDA DEĞİLMİYİZ?
23.10.2008 tarihli Zaman gazetesinde adına karikatür bile diyemeyeceğim saçma sapan çizim, sinirimi zıplattı sabah sabah!Bu kadarına pes doğrusu?!!Bu nasıl bir cesarettir?Bu nasıl bir yüzsüzlüktür?!
Atatürk Türkiyesinde,Türkiye Cumhuriyetinde yüce Atam bu şekilde nasıl resmedilir?
Atam böyle aşağılanırken,niye hiç kimsenin sesi çıkmaz? Nerede Rtük? Nerede Atatürkçü sivil toplum örgütleri? Nerde Devlet?Nerede millet? Nerede siz? Nerede biz? :((
Hala tehlikenin farkında değil miyiz?!!!!!!
10 Kasım 2008 Pazartesi
31 Ekim 2008 Cuma
HATİCE,MELEK,MUSTAFA

Biri Hatice...Biri Melek...İkiside pırıl pırıl,çalışkan,zeki.Artık benim diğer kızlarım onlar...Bugüne kadar olduğu gibi,bugünden sonrada elim(ellerimiz)üzerlerinde olacak...Beni onlarla tanıştıran,buluşturan sevgili komşum, öğrtmn Glsm Hn'a çooook teşekkürler:))Şu gülen yüzlerine ve güzel gözlerine baktıkça huzur buldum,mutlu oldum...
Onlar ve diğer 10 öğrencimiz ile birlikte gittik,MUSTAFA'ya...Cumhuriyetimizin 85.yılında Atatürk sevgilerini pekiştirmek niyetiyle...Çok güzel duygularla ayrıldık filmden...Bence çok emek verilmiş ve daha iyisi yapılana kadar en iyisi bu... Bugüne kadar bize anlatılanlardan çok daha sahici bir Atatürkle karşılaştık...Onun insani yönünü,korkularını,maneviyatını,üzüntülerini izlerken daha da yücelttik gözümüzde...Ama güzel ülkemde yapılan her işe çamur atmak adet haline geldiği için,filmle ilgili spekulasyonlarda başladı hemen...Eminim mail listelerinize gelmiştir bile eleştiriler...Ben yazmayacağım ne tarz şeyler olduğunu!Sadece nacizane tavsiyem,lütfen gidin seyredin,olmadı DVD'sini alıp arşivinizde saklayın...Tarafsız bir gözle bakabilenlerdenseniz eğer,kararı siz verin...
Ben, Sarı Zeybek'ten sonra Mustafa'yıda gururla DVD koleksiyonumuza katacağım...Çocuklarım için, kendim için...Film boyunca 'Beni hatırlayınız' diyen Atam için.
O gün Bursalı Anneler gurubumumdan dostlarım,Tukd'den arkadaşlarım,bizim öğrencilerimiz ve Pınarcık köyünden gelen 40 öğrenci ile birlikte koca bir salonu doldurduk...Ama esas yaptığımız işin manevi boyutu ve bize kazandırdıkları sayesinde ruhlarımızı besleyip,kaplerimizi, birilerine faydalı olmanın sevinci ile doldurmaktı :))))
Ve aynı günün akşamı,Cumhuriyet yürüyüşü için buluştuk dostlarla...
Marşlarla,şarkılarla,elimizde ay yıldızlı bayraklarla kutladık 85.yılı:)Niceleri olsun inşallah.
28 Ekim 2008 Salı
YAŞASIN CUMHURİYET
Yarın 29 Ekim Cumhuriyet Bayramı... 'Bursalı Anneler' gurubumuz ile, Tükd derneğinden dostlarında katılacağı çok güzel bir organizasyona imza atacağız inşallah...Gurubumuzca yardımcı olduğumuz öğrencileri, Pınarcık köyü ilk öğretim öğrencileri ile birlikte Can Dündar'ın 'Mustafa' filmine götüreceğiz...Deniz yıldızı hikayesindeki gibi;Kaç hayat kurtarırsak kar...

Ve aynı günün akşamı yürüyoruz...Cumhuriyet için,yarınlarımız için,çocuklarımız için...
Bursalı Annelerim ile birlikte ailecek FSM deyiz...
Evimize,balkonlarımıza astığımız Atatürk fotoğrafları ve Türk bayraklarına ilaveler yaptım..Meleklerimin boyuna göre küçük bayraklar ve Atatürk resimleri aldım...Hevesle bekliyorlar bayrama gidecekleri anı...Yarın akşam,YAŞASIN CUMHURİYET diye bağırırken sesimize onların çocuk sesleride eşlik edecek:) Umarım herşey arzuladığımız gibi olur.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)

















