Fotoğraflar son bir kaç haftadan karışık.Bazen tek bir kare cümlelere bedeldir ya hani?
Uzun uzun anlatmadan,yormadan, yorulmadan...
Çünkü;Bu ara zaman ayıramıyorum yazmaya...Biraz da canım mı istemiyor ne?
Hani yıl sonu gelmiş olmasa,'hadi bir ses ver artık' diyenler eşliğin de...
Bir hafta daha uzarmıydı bu tatil? Neyse...
'Bir yanımız yaprak döker,bir yanımız bahar bahçe' formun da girdim yılın son haftasına...
Sevinçlerle karışık hüzünler içerisindeyim...
Memleketin hali malum,herkeste adı konulmamış bir korku...Korkuyoruz:(
Oysa;K
orku insana yavaş yavaş farkındalığını kaybettirir!?Farkında mıyız?
Yarın ne olacak bilinmezliği?(Ya da bilinen ama dile getirilmeyen!),
persepolis örneği,iran gerçeği....
Bir de uslup sorunu yaşayan 'odunlar' var ki,meşe ağacının kökleri!!!Göre göre, bile bile,nereye kadar !!:(
Önümüzü göremiyoruz diyorlar,oysa görmek için illaki bakmak gerekmez, bazen dinlemek de gerekir.Zira 'bizim ilgili şahıs' bağıra bağıra konuşuyor ve bağıra bağıra geliyor muhtemelen o korktuğumuz???
Bu mu? diye düşünüyorum,içim yanıyor,bu mu hakettiğimiz?bu mu Atatürk Türkiyesi?Bu mu layık olduğumuz düzen ve hepimizi 'sadece!' üzen?
Sadece kısmından sonra hep aynı yazı(mail) geliyor aklıma,
Yılı hatırlamıyorum;Yer Türkiye,yönetim şeriat:(Baba ve oğlu eski fotoğraflara bakıyorlar...Çocuk soruyor haliyle, eskiyi, yeniyi sorguluyor...
Peki hiç bir şey yapmadınız mı baba?Tepki vermediniz mi?Baba derin bir iç çekip cevap veriyor; Vermez olur muyuz oğlum? bize gelen bütün 'uyanış'mailleri forward ettik?!:(( Her seferin de en çok da çocuklarım için üzülüyorum:(
***


Ve işte yeni bir yıl daha geliyor...Tüm yaşananlara rağmen yüreğimin kanat çırpışlarına engel olamıyorum...
'Bir kuş kanatlanır şu gönlümden...Çırpınır çırpınır da uçamaz...':)Hayatın, yaşamanın, ya da sadece insan olmanın güzelliği de bu sanırım...
Gelecek kaygısı taşırken bile gelecek için uğraşmak,bir çoğunu gerçekleştiremese bile planlar yapmak bir de üstüne...
Faniliğini bile bile hem de... Hepsi bir yana tek dilek;iyi şeyler düşünüp iyiyi ümit etmek belki de...
-Bu seneki yeni yıl kutlamasın da evsahibi takım bizim aile:)
-Ağacımız haftalar öncesinden hazır...
-Ağacın yanındaki gülen çocuklar da öyle:)
-Kurabiyeler hazır...(
Vitray Cam kurabiyeler;ağaca asmak için -ki bence çok güzel bir görüntü oldu:)-E sonra zuzularımla birlikte yaptığımız ve-tarifini nette nereden almıştım unuttuğum?:(-
zencefilli,tarçınlı,çam ağaçı,kuzu ve melek formlu diğerleri:)
-Narlar hazır...
-Hediyeler hazır...
-Ve 'kırmızı'?lar da öyle:P




'Örümcek Adam' ve 'Prenses':) 2009'un son ayın da bizim eve geldiler...
Hatta 'prenses' kostümü içindeyken kendisine gülümseyen müşterileri görünce dedi ki;
'Anne gördün mü? Beni 'güzel' zannettiler'????
Annem,kuzuuummm,kıyamam,sen her halinle,kıyafetinle zaten çok güzelsin dedim...'ne insanlar gördüm üstünde elbise yok ne elbiseler gördüm içinde insan yok' şekilindeki felsefi kısımlara ise şimdilik hiç girmedim...(Dünyasına bakar mısınız?Ne kadar saf ve temiz...Ve ne olurdu bir kaç günlüğüne ben de çocuk gözüyle şu dünyayı yeniden sevseydim)
'Örümcek Adam' da kostümü giyip koltuk tepelerinde duvara tırmanma çalışmaları yaptı hemen,tırmanamayınca da çok bozuldu haliyle:)

Davul mu? O oğlumun ilk vukuatının,okuldan gelen ilk şikayetinin hatırası?
Patlaşmış davulu bizimkisi:)
Malum birazcık ayarsız enerji yaşıyoruz bu aralar...Hani 'çocuklar uyumaz şarz olur' derler ya işte o hesap...
Cumartesi tamir ettirdik,üstüne hava güzel dedik,
ailecek,yürüyerek yaptığımız heykel turumuza,bir mahfel,bir de yeşil türbe ekledik...Pazar günümüzü ise
'Kahraman Karınca' ile çeşnilendirdik...(Şükür,çok şükür)
İnişleri,çıkışları,doğruları,yanlışları,sevinçleri,hüzünleri
ile koca bir yıl daha geçti işte ömrümüzden....
Umarım hepimiz için yeni yıl da hep iyi şeyler olsun...
Olmayanları da biz olduralım ya da gücümüz el verdiğince.
Önemli olan;
'LİMON'DAN, 'LİMONATA' YAPABİLMEK DEGİL MİDİR ZATEN?:)))